Hanneke

Een week uit ons leven – herfstvakantie

28 oktober 2019


Hoi lieve volgers en lieve zussen,

Ik neem jullie in dit artikel mee naar afgelopen week. Ik vertel jullie over de week die is geweest en deel de foto’s die ik gemaakt heb met jullie. Ik vond het een bijzondere week. Tijdens de schoolvakanties ben ik altijd vrij samen met de kinderen. Dit keer was Remco ook vrij. Naast het feit dat we heerlijk samen thuis waren deze week vierden we deze week dat Remco en ik tien jaar getrouwd zijn. Een heerlijk kneuterig en gezellig weekje herfstvakantie dus. Kijk je mee naar onze week?

Zaterdag:

We beginnen de dag rustig aan. Remco en ik hebben de afgelopen weken heel hard gewerkt en zijn best wel aan het eind van ons latijn. Julia en Ezra waren ook echt aan vakantie toe en erg moe. Even een weekendje rechttrekken dus en proberen rustig aan te doen met z’n allen. Samuel is als eerste wakker en ik knuffel lekker met hem op de bank terwijl hij lekker televisie kijkt.

Julia heeft bedacht dat we ontbijten op bed. Julia heeft altijd veel ideeën, dus ze krijgt regelmatig een nee te horen. Maar ontbijt op bed regelen is te doen! Dit keer een ja dus voor haar. Remco slaapt uit en we maken ontbijt op bed voor hem en ontbijten gezellig met hem mee.

In de ochtend doen we lekker rustig aan. Ezra moet naar zwemles en Remco gaat met hem mee. Julia, Samuel en ik rommelen thuis wat aan. In de middag ben ik even een dutje gaan doen, terwijl Samuel lag te slapen. Na het slaapje van Samuel was Julia druk bezig met haar eigen restuarant. Ze maakte een menukaart en ik koos voor het walnotentaartje. Deze kwam ze bij mij brengen.

Ik maakte een beginnetje in mijn nieuwe bijbel. Ik vind het heel leuk om te bible journalen. Ik maakte mijn eerste tekening in mijn nieuwe bijbel. Hij is nog niet af, maar het begin is er.

Daarna heb ik met Julia en Ezra brownies gebakken en mooi versierd. Dat vinden ze altijd ontzettend leuk om te doen.

Remco was ondertussen met Samuel wat boodschapjes aan het doen. ‘s Avonds aten we lekker patatjes met een snack en als toetje natuurlijk onze zelfgemaakte Brownies. Daarna gaan de kids nog even badderen en dan lekker naar bedje. 16 oktober waren Remco en ik tien jaar getrouwd. Best bijzonder! Remco heeft 10 avonden gevuld met allemaal leuke dingen om samen te doen. Hier neem ik jullie dus ook in mee. Super lief en romantisch van hem dat hij dit allemaal bedacht heeft. Vanavond maakte hij een diner voor ons. We hebben heerlijk in alle rust gegeten en gekletst.

Daarna hebben we nog een stuk van onze trouwfilm gekeken. Leuk om weer terug te zien. We besloten vroeg te gaan slapen. Aan het begin van de vakantie komt alle vermoeidheid eruit. Daar moeten we maar even doorheen. Hopelijk hebben we over een aantal dagen wat meer energie.

Zondag:

Dit was ook weer een brakke dag. Vooral Remco was erg moe. Ik voelde me al wat beter. De kids zijn ook duidelijk nog aan het uitrusten. Ze vinden het heerlijk om hele dagen thuis te zijn en spelen geweldig goed. Julia is voornamelijk aan het knutselen en freubelen. Ook speelt ze veel met haar pop. Ezra speelt veel met zijn lego. In de ochtend slaap ik wat langer dan de rest en wordt er dit keer ontbijt op bed voor mij gemaakt. Heerlijk chill beginnen zo! Daarna kleden we ons aan en zuig ik nog even de zolder en de bovenverdieping en zet een wasje aan. Dan gauw naar de kerk. Na de kerkdienst drinken we nog een bakkie koffie en dan naar huis. Marielle en Johan komen gezellig bij ons lunchen. Daarna ligt Samuel op bed en spelen we met z’n allen nog wat spelletjes. SkipBo, Karel Koekkoek, de zwarte kater en kwartet. Dat was erg gezellig. Einde van de middag waren Marielle en Johan weer naar huis en speelden de kids en Remco nog even met de duplo. Ik maakte vast een heerlijke zuurkool ovenschotel klaar. De kinderen vinden dat echt ontzettend vies. Geheel tegen mijn principes in heb ik voor hen gebakken aardappeltjes gemaakt en wortel, zodat we geen gezeur hebben over het eten. Na het eten spelen de kids nog wat. Julia is erg moe dus zij gaat tegelijk met de jongens om 7 uur naar bed (normaal blijft zij wat langer op). Ik werk nog wat aan de blog en Remco is beneden bezig met het voorbereiden van onze volgende datenight. Wat een luxe, tien datenights achter elkaar! Om acht uur was hij eindelijk klaar met voorbereiden en bleek dat hij een hele tent heeft opgezet in de woonkamer en dat wij in die tent naar Expeditie Robinson gingen kijken op televisie. Keichill op een luchtbedje in een tent. Heel gezellig en romantisch! De tent laten we lekker staan. De kids weten niet wat ze zien morgen! Het was zo’n gaar dagje dat ik vergeten ben foto’s te maken. Alleen de tent heb ik op de foto gezet. Vond het zo’n leuk idee van Remco!

Maandag:

De energie keert weer een beetje terug gelukkig bij ons allemaal. In de ochtend ga ik met Samuel naar de mondhygienist. Hij doet mee aan een onderzoek m.b.t. peutermondzorg. Hij mocht de tanden poetsen van de krokodil en zijn tanden tellen. Ook werden Samuels tandjes bekeken. Al zijn tanden zijn al door, het wachten is alleen nog op de laatste vier kiezen. Hij heeft dus al een mond vol tanden. Alles zag er goed uit!

De rest van de ochtend hebben de kids heerlijk met en in de tent gespeeld. Ze vonden het helemaal geweldig. Hoe simpel kan het leven zijn! Daarna deden we even rustig aan. Samuel lag lekker in bed. Julia zat op de tablet, Ezra keek Lego the movie, Remco is gaan strijken en ik heb gewerkt aan een verrassing voor Remco. Toen Samuel wakker werd zijn we naar het plaatselijke tuincentrum gegaan. Daar is nu een hele gave kerstshow. Dit vinden de kinderen altijd erg leuk en ik ook. Samuel riep meteen: ‘wow’ toen hij alle mooie lichtjes zag.

We hebben daar warme chocomel gedronken en gevulde speculaas gegeten. De kinderen nemen altijd, weer of geen weer, een ijsje bij het tuincentrum.

Daarna zijn even naar de speeltuin gegaan en vervolgens zijn we naar Elize toegelopen om weer even bij ons mooie kleine nichtje Emma te gaan kijken. Remco, Julia en ik hebben even met haar geknuffeld. Ezra kijkt liever toe en Samuel is nog te klein om goed met een baby om te gaan, haha. Samuel pakte daar in huis alles wat los en vastzat in de kamer. Dreumessen….zucht…..

Daarna gingen we nog even langs Marielle om een cadeautje langs te brengen en toen terug naar huis. Ik maakte heerlijke chili con carne met guacamole en tortillechips met mozzarella uit de oven. Het was super lekker! Daarna was het weer badderen geblazen en hebben we de kids op bed gelegd. Julia moet ‘s avonds altijd even lezen en gebruikt hiervoor mijn ereader die waterdicht schijnt te zijn. Ze wilde nu graag eens onder de douche lezen en heeft dit uitgeprobeerd. Ze vond het helemaal geweldig. Ik was vooral blij dat de ereader het overleefd had. ‘s Avonds hebben Remco en ik lui op bed het laatste deel van onze trouwfilm gekeken. De stukjes op het feest en het feest zelf. Heel leuk om te zien! Daarna nog een stukje Working moms gekeken op Netflix en toen heerlijk slapen.

Dinsdag:

Vandaag mocht ik even wat langer blijven liggen. Daarna gingen we lekker ontbijten. Na het ontbijt kleedden we ons aan en gingen we allemaal met de auto op weg naar de markt. Daar dronken we koffie bij mijn favo koffietent. Mijn ouders, Elize en Emma waren er ook. Heel leuk! Daarna gingen we naar Nelson om voor schoenen voor de kids te kijken. Julia en Ezra zijn geslaagd. Ze kozen beiden voor Sketchers met lichtjes. Ik word zelf absoluut niet blij van de lichtjesschoenentrend, maar de kids vinden ze geweldig en dat is ook belangrijk. Als ze blij zijn met hun kleding dragen ze het ook met plezier. Voor Samuel moeten we nog even verder kijken. We konden niks leuks vinden. Bij Shoeby’s kocht ik nog de sjaal die bij mijn nieuwe teddy coat past. Ik ben er helemaal gelukkig mee! Daarna gingen we naar huis om te lunchen. Toen was het tijd voor Samuel om naar bedje te gaan. Remco maakt de WC (het water bleef stromen; dat was niet goed). Ik pakte vast de tas in voor vanmiddag en de tasjes van Julia en Ezra voor morgen. Ezra zit op de tablet en Julia op de telefoon van Remco. Bij de brievenbus vind ik het verrassingspakket met haarspeldjes voor Julia. Deze kocht ik via www.haarspeldjes.com. Er zitten zulke leuke dingen in. Ik zal deze week de speldjes wel gebruiken in Julia’s haar, dan zien jullie het nog terug op de foto’s.

Toen Samuel wakker werd gingen we naar het bos. Dit keer voor het eerst niet richting Utrecht, maar naar Zoelen. Daar liepen we een rondje om Landgoed Soelen. Een tocht van ongeveer 3 kilometer. Dus perfect om met kinderen te lopen. Ik heb een dopper met water mee, een bakje met aardbeien en biscuitjes. We hebben onwijs genoten in het bos. Julia en Ezra klaagden wel over zere voeten, maar vonden het ook wel weer erg leuk!

Na het bos gaan we naar Maurik om pannenkoeken te eten bij restaurant de Waterspiegel. De kinderen kijken hier al de hele week naar uit! We waren wat te vroeg, waardoor de kinderen nog even heerlijk in de buitenspeeltuin konden spelen. Ze hadden enorme trek gekregen van het lopen in het bos en aten enorm goed. Het was een gezellig uitstapje!

‘s Avonds keken Remco en ik nog het geheime dagboek van Hendrik Groen beneden op de bank. Geweldige serie! Ik heb beide boeken gelezen en de serie volg ik samen met Remco. Een aanrader! Daarna zijn we lekker gaan slapen.

Woensdag:

In de ochtend ontbeten we gezellig met elkaar. Julia en Ezra hadden een leuke dag in het vooruitzicht en waren al voor het ontbijt aangekleed. Na het ontbijt bracht Remco Julia naar het station. Julia gaat vandaag met een kennis uit de kerk naar de dierentuin. in Amersfoort. Daarna kwam opa Ezra ophalen. Zij gaan samen naar het spoorwegmuseum. Remco en ik hebben dus alleen Samuel onder onze hoede vandaag. De boodschappen werden nog bezorgd en ik heb nog de kledingkasten van Samuel en Julia winterklaar gemaakt. Echt zo’n klusje dat nog even moest gebeuren. Daarna ging Samuel zijn middagslaap doen en hebben Remco en ik de eerste aflevering gekeken van seizoen 3 van ‘La case de papel’. We vonden ‘working moms’ toch niet zo leuk, dus zijn geswitcht. We zaten er meteen weer helemaal in. Goede serie! Toen Samuel weer wakker was zijn we met hem naar de stad gefietst. Het zonnetje scheen heerlijk! Echt genieten. Bij de Hema dronken we een bakkie koffie en aten wat lekkers. Daarna zijn we naar de schoenenwinkel gegaan en kochten we hele schattige nieuwe schoentjes voor Samuel. Hij is drie schoenmaten gegroeid in korte tijd en liep dus op veel te kleine schoenen. Oeps! Daarna reden we langs het parkje en hebben we daar diertjes gekeken met Samuel. Dit vind hij zo leuk!

Daarna nog veel keer van de glijbaan (dit kan hij nu helemaal zelf) en toen weer op weg naar huis. Ezra werd alweer thuis gebracht. Had het leuk gehad, maar vond alle attracties toch wat spannend in het Spoorwegmuseum. Kwartetten met opa en loco spelen met opa beviel hem beter. Ezra en Samuel hebben gebadderd en ik heb me gedoucht en daarna gingen we heerlijke broccoliquiche eten. Na het eten hebben we nog even met de kids gespeeld en toen gingen ze al naar bed. Kwart voor acht kon ik Julia weer ophalen bij het station. Ze had een hele leuke dag gehad in de dierentuin en had daarna nog pizza gegeten. Julia ging meteen haar bed in met rode wangetjes. Ze was echt moe. Remco en ik speelden twee potjes ticket to ride. Dit hebben we al heel lang niet gespeeld en was echt leuk om weer eens te doen. Daarna keken we nog La casa de papel vanuit bed.

Donderdag:

We begonnen de dag weer met een ontbijtje aan tafel. Daarna zijn we ons allemaal gaan aankleden. Julia moest nog in bad, maar eerst was het tijd voor een meidenmomentje. We namen allebei een peel off maskertje en vervolgens hebben we onze nagels rood gelakt.

Julia heeft nog lekker gebadderd en ik ben de koffer in gaan pakken voor de kids. Ze gaan namelijk uit logeren bij mijn zwager en schoonzus en mijn twee nichtjes. Na het inpakken ging Remco nog even met Julia en Ezra naar de supermarkt en heb ik Samuel vast zijn lunch gegeven en heb ik hem op bed gelegd. Daarna kwamen Remco en Julia en Ezra terug en hebben zij ook nog geluncht. Toen was het tijd voor even een momentje chill op de bank. Ezra keek dinotrucks en Julia YouTube op de tablet. Toen Samuel wakker werd zijn we in de auto gestapt en richting mijn zwager gereden. Daar dronken we nog een bakkie koffie en toen zijn we weer terug in de auto gestapt en hebben we de kids daar gelaten. Ik voel me altijd best wel schuldig als mijn kinderen uit logeren gaan. Naar mijn kinderen toe en ook naar degenen bij wie ze logeren. Maar ik weet dat het goed is en zo fijn om dit af te toe te doen, dus ik laat het schuldgevoel voor wat het is en probeer er zoveel mogelijk van te genieten. 24 uur doen waar we zelf zin in hebben! Dat is toch geweldig! Tijdens de terugreis stonden we best wel in de file dus konden we meteen door naar het sushi restaurant om onze bestelling op te halen. Thuis aten we lekker Sushi en hebben we heel veel afleveringen gekeken van La Casa de papel. Wat is een avond opeens lang als de kids er niet zijn. Heerlijk!

Voor het slapen gaan haalt Remco nog een stunt uit en valt van de trap. Hij is er zelf aardig vanaf gekomen (wat schaafwonden en een licht gekneusde schouder), maar de traptrede heeft het niet overleefd. Balen! Hiervoor moeten we even een oplossing gaan vinden.

Vrijdag:

Ik word pas om 8 uur wakker. Dat is echt uitslapen zeg! Remco maakt een ontbijtje voor ons en dat eten we lekker in bed op, terwijl we La Casa de Papel verder kijken. Na het ontbijt kleden we ons aan en Remco zuigt het hele huis: zolder, bovenverdieping en beneden en ik dweil achter hem aan. We eindigen beiden bij de voordeur en gaan op pad. We rijden richting Alphen aan den Rijn en lunchen daar bij de DeliFrance. Dat was erg lekker. Ik at een broodje Carpaccio en Remco een club sandwitch. Daarna ging Remco nog even de H&M in en ik de Vero Moda. Ik ben geobsedeerd door een flared pants met ribstof. . Maar helaas hadden ze hem hier niet meer in de winkel. Toch binnenkort weer even in Culemborg kijken. Daarna zijn we de kinderen op gaan halen. Ze hadden het super gehad met hun nichtjes en oom en tante. Het slapen was ook goed gegaan. We dronken nog een kop thee en aten een brownie en toen was het tijd om weer naar huis te gaan. Helaas zat de hele snelweg vast en moesten we binnendoor. Ook daar stonden we veelal vast. We deden er ruim twee uur over, waar we normaal drie kwartier over rijden. Thuisgekomen heb ik met veel haast broccoli, gebakken aardappeltjes en zalm klaargemaakt. We smulden ervan. Daarna brachten we de kinderen naar bed en toen ze op bed lagen ging ik naar de kapper. Mijn haren zijn weer geverfd en de puntjes zijn bijgeknipt. Dan zit er altijd meteen meer slag en model in. Erg fijn!

Zaterdag:

We beginnen de dag weer met een ontbijtje aan tafel. Daarna gaat Remco met Ezra naar de Gamma om een goede stevige plank te kopen. Hiervan gaat hij een nieuwe traptrede maken. Deze moeten we dan nog beitsen om hem ongeveer in de dezelfde kleur te krijgen als de rest van de trap. Ik ben thuis met Samuel en Julia. Samuel vraagt erg veel aandacht en Julia maakt erg veel troep. Het maakt me chaotisch in mijn hoofd. Ik vond het niet zo’n fijne ochtend. Mijn vader kwam nog even langs om te kijken hoe het ging met de trap en met Remco. Dat was wel gezellig. Remco ging met Ezra naar zwemles. De vorige keer durfde Ezra niet te zwemmen. Hij zit in een nieuwe groep en mag nu geen zwembandjes meer om. Dit keer heeft hij zich over zijn angst heen gezet en heeft hij gewoon supergoed gezwommen. Heel fijn! Hij kreeg een ijsje van Remco. Toen Ezra thuiskwam hebben we nog even gechillt. Daarna stapten we in de auto richting Alkmaar. Ons nichtje vierde daar haar negende verjaardag. We zijn daar een paar uurtjes geweest. We hadden mijn zwager en schoonzus echt al heel lang niet gezien en het was echt fijn ze even te zien en bij te kletsen. Om vijf uur gingen we op weg naar huis. Tussendoor stopten we in Breukelen om bij de grote gele M te eten. Daarna reed Remco met de kinderen verder naar huis en stapte ik op de trein naar Amsterdam Bijlmer ArenA. Daar trof ik mijn vader en samen gingen we naar het concert van Krezip in de Ziggo Dome. Dit was onwijs gaaf! Ik was echt groot fan van Krezip tot ze stopten als band. Dus nu was het echt geniten van al hun mooie nummers. Ze zijn live ook enorm goed!

Bron foto: nrc.nl

Ik dook om half één ‘s nachts mijn bed in. Moe maar voldaan! Wat een belevenis!

Zondag:

De wintertijd is ingegaan. Ik werd om 8 uur nieuwe tijd wakker gemaakt door Ezra. Ik had dus nog best een nachtje gemaakt. In de ochtend deden we rustig aan. Ik maakte de keuken schoon en deed vast wat voorbereidingen voor het avondeten. Remco ruimde op zolder achter het schot op. Ook maakte ik met de kinderen arretjescake volgens dit recept. Dit is echt leuk om met kinderen te maken. Alles afwegen en daarna is het koekjes breken en alles door elkaar roeren en klaar.

We hebben geluncht en daarna ben ik op bed verder gaan schrijven aan dit artikel, want morgen gaat het al de lucht in. Best een werk nog een hele week in een artikel. Maar wel heel leuk om te doen! Daarna ga ik toch nog maar even liggen en doe nog een powernap. Als Samuel wakker wordt eten we met z’n allen van de arretjescake. Iedereen vindt het lekker. Alleen Julia niet, maar die voelt zich vandaag niet helemaal fit (ook erg moe denk ik). ‘s Middags spelen Julia en Ezra buiten en Remco werkt met Samuel in de tuin. Ik ben boven nog bezig met de kasten van de kinderen en ik heb mijn eigen kledingkast winterklaar gemaakt en heel veel kleren weg gedaan. Dat ruimt weer lekker op. Als avondeten aten we roti, een verspakket van Albert Heijn en viel erg goed in de smaak! Na het eten gingen de kinderen in bad en ik heb me gedoucht. Remco ruimde alles beneden op. Daarna hebben we de kinderen op bed gelegd. Om half 8 lagen ze er allemaal in. Ik maakte dit artikel nog even af en Remco kijkt hem altijd na. Daarna keken we Expedititie Robinson. Vaste prik op zondagavond. Lekker lui op de bank. Ik heb deze week veel energie opgedaan om weer aan het werk te gaan en weer te knallen de komende weken. Fijn! Een vakantie om met een blij gevoel op terug te kijken.

Heb jij ook vakantie gehad? Hoe was jouw vakantie? Wat waren je hoogte en/of dieptepunten? Of was je gewoon aan het werk? Laat het maar weten in de reacties. Ik ben namelijk erg benieuwd!

Liefs, Hanneke


Samen

Onze meest gênante hormonale momenten

21 oktober 2019


Hormonen, Welke vrouw heeft er van tijd tot tijd geen last van? Wij zussen in ieder geval wel. Soms rond ons maandelijkse moment, maar ook tijdens de zwangerschap mochten de hormonen er soms wezen. En hoewel niemand op het moment zelf een grapje mag maken over onze hormonale uitbarsting (want: het is werkelijke waar allemaal heel verschrikkelijk erg op dat moment), zijn deze momenten achteraf vaak om hard om te lachen. Lees je mee over aan paar van onze meest overdreven hormonale momenten?

Hanneke:

Ik ben gewoon één gênante vertoning als hormonen mij de baas zijn. En gewoon vaak echt niet grappig gênant. Ik schaam me dan enorm voor mijn gedachten, maar vooral voor mijn gedrag. Het liefst zou ik op dit soort hormonale dagen gewoon thuisblijven en op de bank gaan hangen of in bed gaan liggen, zodat niemand last van mij heeft. Elke maand heb ik rond mijn menstruatie wel een dag of een paar dagen last van mijn hormonen, maar ook tijdens de zwangerschap, na de bevalling en gedurende de borstvoedingsperiode. Meestal is Remco de sjaak. Ik probeer hem nu al van tevoren te vertellen dat er hormonen in het spel zijn, want dat zorgt ervoor dat hij een stuk subtieler op mij reageert. Door die gekke hormonen kan ik opeens ontploffen en niet in de zin dat ik boos word, maar dat alle opgespaarde tranen er in één keer uitkomen. En dat gebeurt dan al bij de kleinste tegenslag. Niet handig als je op je werk bent en met collega’s zit te praten en je voelt die tranen komen. Ook denk ik ontzettend slecht over mezelf. Hoe stom ik ben of hoe lelijk. Daarnaast denk ik aan wat anderen wel niet over mij denken. En dat is natuurlijk niet positief op die hormonale momenten. Ben ik hier de enige in of klinkt dit herkenbaar? Eigenlijk is het denk ik ook wel goed om een paar van die off-days te hebben en gewoon even alle tranen eruit te gooien. Ik heb het gevoel dat het bij mij ook echt wel oplucht en een soort reset is. Omdat ik weet dat mijn lijf hard aan het werk is probeer ik waar ik kan in mijn menstruatieweek wat meer rust in te bouwen.

Ik denk dat ik al 100.000 gênante hormonale momenten heb meegemaakt in mijn leven, maar ik vergeet ze gelukkig ook weer! De laatste die ik me nog herinner was vorige maand. Ik was de eerste dag ongesteld, dan heb ik ‘s avonds altijd enorm veel buikpijn en voel ik me neerslachtig. Remco moest nog de deur uit en ik vroeg hem of hij op de terugweg Ben & Jerry’s wilde halen (beste medicijn!). Ik ben op bed gaan liggen en heb die avond gewoon een beetje gelegen en YouTube filmpjes gekeken. Toen Remco eindelijk terugkwam waren zijn handen leeg. Nou…..toen was ik dus echt even pissed! ‘Geef je dan niks om me! Ik vroeg alleen maar om Ben & Jerry’s!’ Enz. Enz. ‘Tja, de supermarkt was al dicht, dus ik kon het niet meer voor je halen,’ vervolgde Remco toen. ‘Dan ga je toch even naar de Shell. Hoe moeilijk kan het zijn!’ Vervolgens wilde ik ook niet meer met Remco praten en huilde ik tranen met tuiten, voor mijn gevoel urenlang. En dat allemaal om een bak Ben & Jerry’s. Als die lieve man van mij slim is komt hij de volgende menstruatie (en dat is al bijna) met een heerlijke bak Ben & Jerry’s thuis, het beste medicijn tegen die verdraaide opspelende hormonen.

Marielle:

Mijn hormonale uitspattingen rond mijn menstruatie-cyclus zijn over het algemeen vooral vervelend te noemen. Onzekerheid, huilen en piekeren spelen dan met name de kop op en grappig is dat dus ook zelden. Voornamelijk vervelend voor mijzelf en voor mijn omgeving (sorry, Johan). Tijdens de eerste maanden van mijn zwangerschap namen mijn hormonen soms op zo’n manier de overhand, dat het echter wel wat grappigere momenten opriep. Van die momenten waarop ik vaak al tijdens of vrij snel na een hormonale bui heel hard moest lachen om mezelf. Voorbeelden: huilen om tv series. Nog nooit is Friends zo’n emotionele serie geweest. Ook heb ik zitten snikken om een tiener van mijn jeugdgroep die in een tv-serie op tv speelde, want: wat was ik zo trots op hem (snik!). Dumbo de film in de bioscoop: niet genoeg tissues om aan te slepen. Wat een ellende. Tranen met tuiten.

Hoogtepuntje vond ik wel dat Duncan Laurance het songfestival won. Tijdens de uitslag sliep ik al lang en breed, maar de volgende ochtend keek ik een filmpje waarin je de reactie van de aanwezige pers zag op zijn winst. Juichen, klappen, al dat soort dingen. Ik schoot helemaal vol bij het zien van dit filmpje, tranen over mijn wangen. Oké, dat gaat ver, is niet persee nodig…. Maar erger was nog dat ik later op diezelfde dag toen ik in de kerk zat, terugdacht aan dat ik die ochtend het filmpje zag en gewoon weer helemaal vol schoot. Zat ik daar te huilen in de kerk omdat ik terugdacht aan dat ik eerder moest huilen om een filmpje…;-)

Elize:

Tijdens mijn menstruatie heb ik altijd wel een dagje last van mijn hormonen. Ik kan huilen om niks en ben opeens snel geïrriteerd. Gelukkig weet ik vaak dat het door de hormonen komt en huil ik ook vaak tegen Daniël: “Het komt ook omdat ik ongesteld moet worden”. Sinds mijn zwangerschap heb ik ook van zulke buien. Alleen is het toch even wat anders. Ik weet bijvoorbeeld nog heel goed dat ik in het begin van mijn zwangerschap (6/7 weken) heel erg last had van huilbuien. Ik was niet fit en ik zou een paar dagen zonder Daniël op reis gaan. Ik zat thuis ziek op de bank denkend aan die paar dagen zonder Daniël. Bij het idee alleen al kon ik wel janken. Toen Daniël vervolgens belde dat hij wat later thuis zou zijn van zijn werk kon ik mijn tranen niet meer tegenhouden. Huilend zei ik aan de telefoon dat het niet erg was, maar dat ik hem zo miste en dat ik straks ook nog eens weg zou gaan. Tranen met tuiten heb ik gehuild, als een klein kind. Gelukkig kon Daniël er stiekem wel een beetje om lachen.

Ik weet ook nog dat ik met Daniël in Kroatië was en dat ik echt om een scheet bijna moest huilen. We waren op een eilandje en hadden een superleuke dag gehad. We besloten ergens een lekkere ijscoupe te bestellen. Na lang wikken en wegen (want keuzes maken is ook niet altijd makkelijk als je zwanger bent) koos ik voor de ijs coupe met cookies. Toen eenmaal mijn ijsje kwam bleek het een bananansplit te zijn. Ik was zo teleurgesteld. De tranen sprongen in mijn ogen en het enige wat ik kon denken was: “niet gaan huilen, we hebben een hele leuke dag en dit is ook een prima ijsje”. Vechtend tegen mijn tranen deed ik alsof er niks aan de hand was. Gelukkig zag Daniël dat er wat was en heeft hij netjes gevraagd of ik wel mijn cookie ijsje kon krijgen. Gelukkig deed het personeel niet moeilijk en kreeg ik mijn coockie ijsje. Met tranen in mijn ogen (dit keer van geluk) at ik mijn ijsje op.

Heb jij nog leuke hormoon verhalen?

Liefs, Hanneke, Marielle en Elize


Hanneke

Op zoek naar een teddy/fake fur winterjas

14 oktober 2019


Lieve zussen en lieve volgers,

Dit najaar is het tijd voor een nieuwe winterjas. Ik heb er nog maar één die heel is en die is al wat jaartjes oud. Tijd dus voor wat uitbreiding van mijn assortiment. Ik ben gek op shoppen en kijk ook graag bij anderen mee wat zij uitkiezen voor kleding. Vandaar dat ik op het idee kwam om jullie te betrekken bij mijn online zoektocht naar een winterjas. Ik wil graag een teddy coat, maar sta ook open voor een fake fur jas. Ik wil geen doorsnee jas in een saaie kleur, maar eentje die wel een beetje opvalt en waar ik vrolijk de winter mee doorkom. De leukste tien heb ik voor jullie op een rijtje gezet in willekeurige volgorde. Shop je lekker met mij mee?


Hanneke

Mijn ervaringen met de menstruatiecup

30 september 2019


Lieve zusjes en lieve volgers,

Om mij heen hoorde ik steeds meer mensen over de menstruatiecup praten. Het viel mij op dat niemand kritisch was en iedereen juist enthousiast. In april 2019 stopte ik met borstvoeding geven en in mei werd ik (sinds mijn zwangerschap) voor het eerst weer ongesteld. Ik besloot toen al gauw om zo’n cup aan te schaffen en koos voor het gemak even het bekendste merk: ´de Divacup´. Ik koos voor de cup voor vrouwen die al bevallen zijn. Inmiddels ben ik een viertal menstruaties verder en heb ik de cup uitgebreid kunnen testen. Ik vertel jullie in dit artikel over mijn ervaringen (misschien soms een beetje ‘too much information’, maar ik wil wel het eerlijke verhaal vertellen. Ook vertel ik je of ik de menstruatiecup wil blijven gebruiken of niet.


Hanneke

5 vragen aan de 3 zussen

19 september 2019


Vandaag weer een artikel van ons samen! Lezen jullie gezellig mee? Een aantal dagen geleden vroegen we jullie via Instagram of jullie nog vragen aan ons hebben. Deze vragen hebben we meegenomen in dit artikel. Alle drie zullen we deze vijf vragen beantwoorden. 


Hanneke

Praten van hart tot hart: de overgang van 0 naar 1, van 1 naar 2 en van 2 naar 3 kinderen.

16 september 2019


Lieve volgers en lieve zusjes,

Ik heb lang nagedacht over wat voor artikel ik zou gaan schrijven vandaag. Al denkende kwam ik erachter dat ik toch heel graag artikelen schrijf in de rubriek ‘praten van hart tot hart’. Ik heb zoveel dingen die mij van het hart moeten en ik met jullie zou willen delen. Omdat jullie (Marielle en Elize) allebei bijna moeder worden lijkt het mij leuk om vandaag mijn ervaring te delen rondom het moeder worden van een eerste, tweede en derde kind. Is die overgang van één naar twee kinderen nou echt zo groot? En doe je een derde er zo even bij? Dat zijn de meest gangbare verhalen die je hoort. Mijn ervaring hierbij deel ik hieronder en ik deel natuurlijk mooie plaatjes rondom de geboorte van mijn drie prachtige kinderen. Ook zal ik een paar linkjes toevoegen naar mijn ‘oude’ praten van hart tot hart artikelen, die te maken hebben met dit artikel. Lees je lekker mee?

De geboorte van Julia:

Onze oudste dochter is op 15 mei 2012 geboren. Ik had een heerlijke zwangerschap en heb er heel erg van genoten. Ik werkte fulltime als juf voor de klas tot mijn verlof en ik vond dat vooral aan het einde best wel pittig met mijn dikke buik. Tijdens mijn zwangerschap werd ik al echt een moeder. Ik was zo trots op het kindje in mijn buik en benieuwd hoe ze eruit zou komen te zien. Verder ging ik er onbevangen en wellicht een beetje naïef in. Ik had zoiets van: ik kan me er toch geen precieze voorstelling van het ouderschap maken, dus we gaan het gewoon zien. Remco en ik hoorden bij een jonge vriendengroep, waarin nog niemand toe was aan kinderen krijgen. Ook in mijn eigen familie waren er nog geen kinderen. Mijn schoonzussen kregen wel allebei een kindje een jaar voor Julia werd geboren. Maar die wonen op afstand en ik spreek en zie ze niet zo vaak. Ik weet wel dat mijn schoonzussen het er samen over hadden dat ze zelfs geen tijd meer hadden om te douchen en dat ik dacht: ‘huh, de baby slaapt toch gewoon en dan kan jij toch douchen?!’ Toen werd Julia geboren. Remco en ik zaten echt op een roze wolk. We hadden een geweldige kraamweek en waren dolverliefd op Julia. Ook de tijd die volgde bleven we dolgelukkig en zaten we allebei helemaal in de papa en mama rol. We volgden elke ontwikkeling die ze maakte op de voet en konden zo genieten van alle nieuwe vaardigheden die ze zich eigen maakte. Wel vond ik het in bepaalde opzichten best wel pittig en zwaar. Pittig op het vlak van relatie. Remco en ik waren erg veel met haar bezig en vonden het moeilijk om onze man-vrouw rol op te pakken. We misten dat stukje ontzettend. In de eerste periode met Julia moesten we zo wennen aan de nieuwe verhoudingen dat we ook best regelmatig ruzie hadden met elkaar. Ook vond ik de gebroken nachten best zwaar. Ik gaf borstvoeding en Julia was 1,5 jaar lang een flinke nachtbraker. Soms hielp voeding, maar soms ook niet en dan zaten we lang met haar op. Wel is het fijn bij een eerste dat je tijdens slaapjes ook zelf even kan gaan liggen. Soms gunde ik mezelf die tijd, maar vaak genoeg moest er voor mijn gevoel ook erg veel in huis gebeuren en was ik daar druk mee. Daarnaast moest ik erg wennen aan het feit dat Julia de regie had en baby’s vaak net niet doen wat jij hebt bedacht. En het feit dat haar ritme om de haverklap wisselde en ik weer een nieuw ritme moest bedenken en daar mijn weg in moest vinden, was ook best wel schakelen elke keer. Alles is nieuw en zo overweldigend. En inderdaad, zoals mijn schoonzussen al hadden voorspeld, soms was er zelfs geen tijd om even te douchen. Ook mijn lichaam maakte mij onzeker. Ik was 25 kilo aangekomen en ik voelde me niet lekker in mijn lijf. Ik vond het echt een moederlijf en voelde me niet aantrekkelijk. Er werd mij regelmatig gevraagd of ik zwanger was (terwijl ik met Julia in de kinderwagen liep…dus….!!). Ik voelde me onzeker in mijn veranderde lichaam en ook naar Remco toe. Ik merkte ook dat ik me best alleen kon voelen. Met een baby ga je niet de hele dag op stap en Julia sliep eigenlijk toch echt het beste in haar bed toen ze iets ouder werd. Ik was best veel alleen thuis met haar. Wel ben ik ons huis enorm gaan waarderen en vond ik het ook weer een heerlijk plekje om te zijn. Het laatste wat mij ook best onzeker kon maken was de mening en het advies van andere mensen. Naast positieve woorden en complimenten krijg je ook regelmatig ongevraagd advies of een sneer als beginnende moeder. En ik (met al mijn hormonen) kon daar niet zo goed tegen. Het maakte keuzes maken alleen maar moeilijker. Kortom de babytijd van Julia was een ontzettende roze wolk, maar ondanks dat ook een zware periode waarin ik heel erg moest wennen aan mijn nieuwe rol als moeder.

De geboorte van Ezra:

Toen Julia 15 maanden was werd ik zwanger van Ezra. De zwangerschap verliep prima, op wat gekke kwaaltjes na. Ik had een prachtige buik en kwam minder kilo’s aan dan de vorige keer. Mijn lieve, drukke, ondernemende dreumes Julia hield me goed in beweging en dat wierp zijn vruchten af. Op 12 juli 2014 werd Ezra geboren. Remco en ik waren meteen dolverliefd. Wat een prachtig ventje en wat een mooi, fijn hoofdje. De kraamweek verliep niet zo op een roze wolk als bij Julia, want Ezra begon al vrij snel best veel te huilen, vooral na de voeding. De eerste kraamverzorgster die er was had ik niet heel erg een klik mee. Zij viel opeens uit en toen kwam er een ander. Dat was voor mij wel even slikken. Maar het was een lief mens. Toch kijk ik met gemengde gevoelens op de kraamweek terug, omdat het gewoon best pittig was met Ezra en Remco veel bezig was met Julia. We hadden onze handen vol, ondanks de hulp van de kraamzorg en anderen. Na de kraamweek werd het er niet beter op. Ezra bleek een huilbaby te zijn en reflux te hebben. Hij huilde dag en nacht bijna non-stop. Julia was een pittig ding die midden in haar peuterpuberteit zat toen Ezra werd geboren. Die combinatie was heel pittig. Remco moest gewoon aan het werk en ik bleef met Ezra en Julia thuis. Die dagen waren slopend met een huilende baby in de draagzak en een peuter die ook aandacht wil. Julia besloot ook nog eens te stoppen met haar middagslaapje toen Ezra nog heel klein was, dus er was voor mij geen moment om even rust te pakken. Gelukkig kreeg Ezra toen hij drie maanden oud was medicijnen die hielpen (maagzuurremmers) en ging het een stukje beter. Vooral het huilen werd aanzienlijk minder. Ik durfde het aan om één keer per week een middagje een oppas te laten komen, zodat ik even bij kon slapen. Onze nachten waren namelijk knap waardeloos. Ezra werd heel veel wakker en huilde ook veel in de avond en nacht. Als ik er nu op terugkijk was dit de zwaarste periode uit mijn leven tot nu toe. Gelukkig was onze liefde voor Ezra en Julia wel enorm groot en Remco en ik hebben elkaar op ons zwaktst gezien en gevochten voor ons gezin en dat heeft ons als stel ijzersterk gemaakt. Ik heb me nog nooit zo eenzaam gevoeld als in die periode. Dit was voor niemand te doen geweest. Ik belandde dus ook toen Ezra 1,5 jaar was in een burn-out. Door een jaar lang goede hulp van een therapeut en psycholoog (die een postnatale depressie vaststelde), leerde ik zoveel over mezelf en kwam ik er weer bovenop. Van één naar twee kinderen was voor ons erg pittig, maar dat waren de omstandigheden. Gelukkig is de kans op een huilbaby klein en heb ik tot nu toe in mijn omgeving niemand getroffen met een huilbaby.

De geboorte van Samuel:

Nadat mijn traject bij de psycholoog afgerond was voelde ik me zo goed en sterk! Ik had veel over mezelf geleerd en vond een hoop rust daardoor. En toen begon het toch te kriebelen. Toch nog een derde kindje? Maar wat als dit kindje ook weer zoveel huilt? Dat trekken we echt niet! Toch gingen we ervoor. Dit omdat we ons niet door angst wilden laten leiden. Mijn zwangerschap was fijn, maar lichamelijk zwaar. Mijn benen deden erg pijn en lopen ook. Gelukkig waren het geen bekkenklachten, maar zaten mijn spieren bekneld door de zwangerschap. Aan het eind was ik het echt spuugzat. En toen besloot Samuel ook nog eens 12 dagen te laat op de wereld te komen. Dat was wel bikkelen. Na een droombevalling had ik een geweldige kraamweek. Wel druk hoor met drie kids, maar ik heb lang in bed gelegen en echt veel ‘quality time’ met Samuel gehad. De kraamverzorgster bracht veel tijd door met de oudste twee. Dat was erg fijn. Samuel deed het supergoed en had een vliegende start. We merkten de eerste dag al dat hij geen reflux had. Je weet in ieder geval goed waar je op moet letten. Ik merkte aan mezelf dat ik een stuk ouder en wijzer was geworden. Ik liet me niet onzeker maken door anderen en bij elk probleem dat ik tegenkwam zocht ik naar verschillende oplossingen en koos ik hetgeen wat het meest bij ons past. Zo ging ik met Samuel mijn eigen weg en ik trok me veel minder aan van de adviezen en meningen van mensen. De eerste maanden van Samuels leven vond ik best pittig. Het was een extreem warm voorjaar en zomer. Samuel sliep alleen oké als hij gedragen werd in de draagzak, dus dat deden we de eerste tijd. Op een gegeven moment ging ik door mijn rug en kon ik hem niet meer dragen. Toen was het best veel huilen in het bedje of in de wagen. Ook ging het borstdrinken niet altijd geweldig en weigerde hij regelmatig de borst wat ook weer voor veel gehuil zorgde. Vooral de avonden waren erg onrustig en we konden altijd pas laat gaan slapen. Toen brak de zomervakantie aan. De eerste vier weken moest Remco gewoon werken en was ik thuis met de kids. Samuel deed vier slaapjes op een dag en het was in die tijd buiten bloedheet, waardoor hij niet in zijn eigen bedje kon slapen. Ik liep daarom buiten rond met de kinderwagen totdat Samuel sliep. Julia en Ezra zaten thuis achter de TV en ik liep elke keer langs en keek door het raam of het goed met ze ging. Dit was eigenlijk tegen mijn principes in, maar ik had geen keuze. Na de zomervakantie werd alles beter. Het was niet meer zo warm, Samuel sliep in zijn eigen bedje en Julia en Ezra zaten weer heerlijk in het schoolritme. Vanaf dat moment (Samuel was toen ruim 4 maanden) ben ik echt gaan genieten en was er meer rust voor mij. Ook de avonden hadden we weer terug. Samuel sliep niet door, maar was wel de beste slaper van de drie kids. Gemiddeld konden we wel een uurtje of 7 á 8 maken per nacht, dus dat was dikke prima. Ik merk dat we met een derde kind zo relaxt zijn, omdat je alles eigenlijk al weet. Dat is heerlijk en echt genieten! Een derde doe je er zo even bij klopt dus wel in zekere zin, maar toch was dat de eerste vier maanden niet het geval bij ons. Nu is het genieten geblazen met z’n vijven en zijn we echt heel blij met hoe het allemaal gaat.

Conclusie: een baby heeft altijd impact op je gezin. De omstandigheden bepalen alleen enorm hoe veel impact het heeft. Zo heeft ieder zijn eigen verhaal. Blijf vertrouwen op jezelf, je partner en je baby.

Hoe zit dat bij jou? Hoe denk je dat het zal zijn om moeder te worden? En als je al moeder bent, hoe vond je de overgang naar het moeder zijn of naar 2 of 3 kinderen? Ik ben heel benieuwd!

Liefs, Hanneke


Elize

Dit ga ik missen aan ons huisje

9 september 2019


Zo’n drie jaar hebben Daniel en ik in onze prachtige bovenwoning gewoond. Vandaag is de dag dat we de sleutels krijgen van ons nieuwe (koop) huis. We kijken er erg naar uit om groter te gaan wonen en om een tuin te hebben, maar we gaan dit huisje ook wel missen! In dit artikel neem ik jullie mee naar de hoekjes in huis die ik het meest ga missen!

De open haard/schouw
Dit was het element waardoor ik verliefd werd op deze woning. We waren, vlak voor ons trouwen, nog op zoek naar een woning. Deze woning gingen we toch maar bekijken, ondanks dat het aantal vierkante meter op de woningbouw-site echt heel laag was. Toen we in het huisje kwamen bleek dat niet, onze interesse steeg. Toen zag ik het prachtige schouwtje en mijn interesse steeg nog meer! We hebben het huis geaccepteerd en zo geschiedde. Ook de drie jaar dat we hier hebben gewoond heb ik veel plezier beleefd aan dit schouwtje. Het leuk decoreren, foto’s maken en filmen. Echt een tof stukje van ons huis.

Het badkamermeubel
Dit was eigenlijk Daniëls project, maar ik ben hier zo blij mee geweest. Er was een kleine wasbak in de woning, maar eigenlijk kon daar geen make-up tafel/bureau naast. Ik wilde graag een plekje om me op te maken en te werken. Daniel bedacht toen om daar iets te creëren. Dus met twee Ikea kastjes, een keukenblad en een wastafel hebben we dit heerlijke plekje gemaakt. Ik heb hier echt elke dag wel even aangezeten. Of het nu was om te make-uppen of te werken. Een fijne plek was het zeker.

De keukenplanken:
De vorige bewoners van dit huis hadden een grote plank in de keuken hangen i.p.v. het keukenkastje. Dat vonden wij er leuk en handig uitzien. Wij hebben de ene lange plank vervangen door twee iets kortere planken. Daar hebben we servies en wekpotten op staan. Dit hebben we altijd erg handig gevonden en het staat ook gewoon erg leuk! We vinden het zelfs zo leuk dat we in ons nieuwe huis ook een klein plekje willen creëren voor de wekpotten!

Al met al hebben we het enorm goed gehad in deze woning. Ik ben heel blij dat we wat groter gaan wonen (zeker met de baby op komst), maar ik ga het hier ook wel erg missen. Het is zo’n fijn plekje met zoveel leuke herinneringen. Ons eerste huisje samen, waar we na onze trouwerij kwamen, waar we vrienden over de vloer hebben gehad, hebben gelachen, hebben gehuild en waar we met een warm gevoel naar terug mogen kijken!

Ik ben erg dankbaar voor wat we hebben gehad en ook benieuwd wat we allemaal zullen beleven in ons nieuwe huis!

Hoe was jouw eerste woning?

Liefs, Elize


Hanneke

Onze eerste kampeervakantie met ons gezinnetje

2 september 2019


Lieve volgers en lieve zusjes,

De afgelopen jaren zijn we elke zomer op vakantie geweest met ons gezin, maar huurden we over het algemeen een huisje. Dit omdat we eigenlijk altijd een kind hadden dat nog niet doorsliep en omdat we zelf nog geen kampeermiddel in ons bezit hadden. Maar diep in mijn hart ben ik een echte kampeerder. Een half jaartje geleden hadden Remco en ik het er al over om een vouwwagen aan te gaan schaffen op den duur. Dat zou ook betekenen dat we een trekhaak op onze auto moeten laten zetten of een nieuwe auto moeten kopen met trekhaak. Dit werd ons nieuwe spaardoel! Iets voor in de toekomst, wanneer we het geld bij elkaar hebben gespaard. Later boden mijn zwager en schoonzus ons aan om met hun vouwwagen op vakantie te mogen gaan. Super fijn! Hoe dat ons bevallen is (met natuurlijk wat leuke vakantiekiekjes) zie en lees je hieronder.


Hanneke

Bucket list voor de zomervakantie

8 juli 2019


Lieve zussen en lieve volgers,

Vorig jaar zag ik erg tegen de zomervakantie op. Ik had natuurlijk kleine Samuel (3 maanden oud), Julia van 6 jaar oud en Ezra van 4 jaar oud. En ik was vier weken achter elkaar alleen met hen thuis in de zomervakantie. Als ik dacht aan die vier weken met een baby die héél veel aandacht vroeg en daarnaast nog twee erwtjes die geëntertaind moesten worden bij tijd en wijlen, sprongen de tranen van wanhoop al in mijn ogen. Om mezelf te helpen maakte ik een lijst aan in de app Wunderlist met de naam: ideeën voor de zomervakantie. In die lijst ben ik al van tevoren gaan bijhouden wat ik in de vakantie met de kids zou kunnen gaan doen. Deze lijst heb ik er dit jaar weer bij gepakt en aangevuld met nieuwe ideeën. Ideaal! Wie weet is dit ook wat voor jou. Hoef je niet eens mama voor te zijn, je kan ook zo’n lijst maken als je bang bent dat je je verveelt in de vakantie of al wat voorpret wil hebben voordat je op vakantie gaat. Mijn lijst deel ik hieronder met jullie.


Hanneke

Creatieve ontspannende bezigheden:

6 juni 2019


Lieve zusjes en lieve volgers,

De laatste jaren ben ik steeds beter gaan luisteren naar de signalen die mijn lichaam geeft. Ik merk dat ik veel tijd kwijt ben aan mijn werk en aan mijn gezin en weinig tijd overhoud voor mezelf. Het zijn natuurlijk ook de befaamde ‘tropenjaren’ waar ik me in bevind. Af en toe merk ik dat ik teveel heb gedaan en te weinig tijd heb genomen voor mezelf. Dit merk ik aan een gespannen gevoel in mijn buik en een zeer lijf. Ook merk ik dan dat ik niet tot rust kan komen, continu op volle spanning sta. Dan weet ik dat ik even wat rustiger aan moet doen (voor zover dat kan) en ga ik extra op zoek naar ontspanning. Dit zijn vaak kleine momenten tussen de bedrijven door. Wat ik dan precies doe? Daar ga ik je alles over vertellen! Wie weet brengt het je nog op nieuwe ideeën.


Hanneke

Een week uit ons leven – herfstvakantie

28 oktober 2019


Hoi lieve volgers en lieve zussen,

Ik neem jullie in dit artikel mee naar afgelopen week. Ik vertel jullie over de week die is geweest en deel de foto’s die ik gemaakt heb met jullie. Ik vond het een bijzondere week. Tijdens de schoolvakanties ben ik altijd vrij samen met de kinderen. Dit keer was Remco ook vrij. Naast het feit dat we heerlijk samen thuis waren deze week vierden we deze week dat Remco en ik tien jaar getrouwd zijn. Een heerlijk kneuterig en gezellig weekje herfstvakantie dus. Kijk je mee naar onze week?

Zaterdag:

We beginnen de dag rustig aan. Remco en ik hebben de afgelopen weken heel hard gewerkt en zijn best wel aan het eind van ons latijn. Julia en Ezra waren ook echt aan vakantie toe en erg moe. Even een weekendje rechttrekken dus en proberen rustig aan te doen met z’n allen. Samuel is als eerste wakker en ik knuffel lekker met hem op de bank terwijl hij lekker televisie kijkt.

Julia heeft bedacht dat we ontbijten op bed. Julia heeft altijd veel ideeën, dus ze krijgt regelmatig een nee te horen. Maar ontbijt op bed regelen is te doen! Dit keer een ja dus voor haar. Remco slaapt uit en we maken ontbijt op bed voor hem en ontbijten gezellig met hem mee.

In de ochtend doen we lekker rustig aan. Ezra moet naar zwemles en Remco gaat met hem mee. Julia, Samuel en ik rommelen thuis wat aan. In de middag ben ik even een dutje gaan doen, terwijl Samuel lag te slapen. Na het slaapje van Samuel was Julia druk bezig met haar eigen restuarant. Ze maakte een menukaart en ik koos voor het walnotentaartje. Deze kwam ze bij mij brengen.

Ik maakte een beginnetje in mijn nieuwe bijbel. Ik vind het heel leuk om te bible journalen. Ik maakte mijn eerste tekening in mijn nieuwe bijbel. Hij is nog niet af, maar het begin is er.

Daarna heb ik met Julia en Ezra brownies gebakken en mooi versierd. Dat vinden ze altijd ontzettend leuk om te doen.

Remco was ondertussen met Samuel wat boodschapjes aan het doen. ‘s Avonds aten we lekker patatjes met een snack en als toetje natuurlijk onze zelfgemaakte Brownies. Daarna gaan de kids nog even badderen en dan lekker naar bedje. 16 oktober waren Remco en ik tien jaar getrouwd. Best bijzonder! Remco heeft 10 avonden gevuld met allemaal leuke dingen om samen te doen. Hier neem ik jullie dus ook in mee. Super lief en romantisch van hem dat hij dit allemaal bedacht heeft. Vanavond maakte hij een diner voor ons. We hebben heerlijk in alle rust gegeten en gekletst.

Daarna hebben we nog een stuk van onze trouwfilm gekeken. Leuk om weer terug te zien. We besloten vroeg te gaan slapen. Aan het begin van de vakantie komt alle vermoeidheid eruit. Daar moeten we maar even doorheen. Hopelijk hebben we over een aantal dagen wat meer energie.

Zondag:

Dit was ook weer een brakke dag. Vooral Remco was erg moe. Ik voelde me al wat beter. De kids zijn ook duidelijk nog aan het uitrusten. Ze vinden het heerlijk om hele dagen thuis te zijn en spelen geweldig goed. Julia is voornamelijk aan het knutselen en freubelen. Ook speelt ze veel met haar pop. Ezra speelt veel met zijn lego. In de ochtend slaap ik wat langer dan de rest en wordt er dit keer ontbijt op bed voor mij gemaakt. Heerlijk chill beginnen zo! Daarna kleden we ons aan en zuig ik nog even de zolder en de bovenverdieping en zet een wasje aan. Dan gauw naar de kerk. Na de kerkdienst drinken we nog een bakkie koffie en dan naar huis. Marielle en Johan komen gezellig bij ons lunchen. Daarna ligt Samuel op bed en spelen we met z’n allen nog wat spelletjes. SkipBo, Karel Koekkoek, de zwarte kater en kwartet. Dat was erg gezellig. Einde van de middag waren Marielle en Johan weer naar huis en speelden de kids en Remco nog even met de duplo. Ik maakte vast een heerlijke zuurkool ovenschotel klaar. De kinderen vinden dat echt ontzettend vies. Geheel tegen mijn principes in heb ik voor hen gebakken aardappeltjes gemaakt en wortel, zodat we geen gezeur hebben over het eten. Na het eten spelen de kids nog wat. Julia is erg moe dus zij gaat tegelijk met de jongens om 7 uur naar bed (normaal blijft zij wat langer op). Ik werk nog wat aan de blog en Remco is beneden bezig met het voorbereiden van onze volgende datenight. Wat een luxe, tien datenights achter elkaar! Om acht uur was hij eindelijk klaar met voorbereiden en bleek dat hij een hele tent heeft opgezet in de woonkamer en dat wij in die tent naar Expeditie Robinson gingen kijken op televisie. Keichill op een luchtbedje in een tent. Heel gezellig en romantisch! De tent laten we lekker staan. De kids weten niet wat ze zien morgen! Het was zo’n gaar dagje dat ik vergeten ben foto’s te maken. Alleen de tent heb ik op de foto gezet. Vond het zo’n leuk idee van Remco!

Maandag:

De energie keert weer een beetje terug gelukkig bij ons allemaal. In de ochtend ga ik met Samuel naar de mondhygienist. Hij doet mee aan een onderzoek m.b.t. peutermondzorg. Hij mocht de tanden poetsen van de krokodil en zijn tanden tellen. Ook werden Samuels tandjes bekeken. Al zijn tanden zijn al door, het wachten is alleen nog op de laatste vier kiezen. Hij heeft dus al een mond vol tanden. Alles zag er goed uit!

De rest van de ochtend hebben de kids heerlijk met en in de tent gespeeld. Ze vonden het helemaal geweldig. Hoe simpel kan het leven zijn! Daarna deden we even rustig aan. Samuel lag lekker in bed. Julia zat op de tablet, Ezra keek Lego the movie, Remco is gaan strijken en ik heb gewerkt aan een verrassing voor Remco. Toen Samuel wakker werd zijn we naar het plaatselijke tuincentrum gegaan. Daar is nu een hele gave kerstshow. Dit vinden de kinderen altijd erg leuk en ik ook. Samuel riep meteen: ‘wow’ toen hij alle mooie lichtjes zag.

We hebben daar warme chocomel gedronken en gevulde speculaas gegeten. De kinderen nemen altijd, weer of geen weer, een ijsje bij het tuincentrum.

Daarna zijn even naar de speeltuin gegaan en vervolgens zijn we naar Elize toegelopen om weer even bij ons mooie kleine nichtje Emma te gaan kijken. Remco, Julia en ik hebben even met haar geknuffeld. Ezra kijkt liever toe en Samuel is nog te klein om goed met een baby om te gaan, haha. Samuel pakte daar in huis alles wat los en vastzat in de kamer. Dreumessen….zucht…..

Daarna gingen we nog even langs Marielle om een cadeautje langs te brengen en toen terug naar huis. Ik maakte heerlijke chili con carne met guacamole en tortillechips met mozzarella uit de oven. Het was super lekker! Daarna was het weer badderen geblazen en hebben we de kids op bed gelegd. Julia moet ‘s avonds altijd even lezen en gebruikt hiervoor mijn ereader die waterdicht schijnt te zijn. Ze wilde nu graag eens onder de douche lezen en heeft dit uitgeprobeerd. Ze vond het helemaal geweldig. Ik was vooral blij dat de ereader het overleefd had. ‘s Avonds hebben Remco en ik lui op bed het laatste deel van onze trouwfilm gekeken. De stukjes op het feest en het feest zelf. Heel leuk om te zien! Daarna nog een stukje Working moms gekeken op Netflix en toen heerlijk slapen.

Dinsdag:

Vandaag mocht ik even wat langer blijven liggen. Daarna gingen we lekker ontbijten. Na het ontbijt kleedden we ons aan en gingen we allemaal met de auto op weg naar de markt. Daar dronken we koffie bij mijn favo koffietent. Mijn ouders, Elize en Emma waren er ook. Heel leuk! Daarna gingen we naar Nelson om voor schoenen voor de kids te kijken. Julia en Ezra zijn geslaagd. Ze kozen beiden voor Sketchers met lichtjes. Ik word zelf absoluut niet blij van de lichtjesschoenentrend, maar de kids vinden ze geweldig en dat is ook belangrijk. Als ze blij zijn met hun kleding dragen ze het ook met plezier. Voor Samuel moeten we nog even verder kijken. We konden niks leuks vinden. Bij Shoeby’s kocht ik nog de sjaal die bij mijn nieuwe teddy coat past. Ik ben er helemaal gelukkig mee! Daarna gingen we naar huis om te lunchen. Toen was het tijd voor Samuel om naar bedje te gaan. Remco maakt de WC (het water bleef stromen; dat was niet goed). Ik pakte vast de tas in voor vanmiddag en de tasjes van Julia en Ezra voor morgen. Ezra zit op de tablet en Julia op de telefoon van Remco. Bij de brievenbus vind ik het verrassingspakket met haarspeldjes voor Julia. Deze kocht ik via www.haarspeldjes.com. Er zitten zulke leuke dingen in. Ik zal deze week de speldjes wel gebruiken in Julia’s haar, dan zien jullie het nog terug op de foto’s.

Toen Samuel wakker werd gingen we naar het bos. Dit keer voor het eerst niet richting Utrecht, maar naar Zoelen. Daar liepen we een rondje om Landgoed Soelen. Een tocht van ongeveer 3 kilometer. Dus perfect om met kinderen te lopen. Ik heb een dopper met water mee, een bakje met aardbeien en biscuitjes. We hebben onwijs genoten in het bos. Julia en Ezra klaagden wel over zere voeten, maar vonden het ook wel weer erg leuk!

Na het bos gaan we naar Maurik om pannenkoeken te eten bij restaurant de Waterspiegel. De kinderen kijken hier al de hele week naar uit! We waren wat te vroeg, waardoor de kinderen nog even heerlijk in de buitenspeeltuin konden spelen. Ze hadden enorme trek gekregen van het lopen in het bos en aten enorm goed. Het was een gezellig uitstapje!

‘s Avonds keken Remco en ik nog het geheime dagboek van Hendrik Groen beneden op de bank. Geweldige serie! Ik heb beide boeken gelezen en de serie volg ik samen met Remco. Een aanrader! Daarna zijn we lekker gaan slapen.

Woensdag:

In de ochtend ontbeten we gezellig met elkaar. Julia en Ezra hadden een leuke dag in het vooruitzicht en waren al voor het ontbijt aangekleed. Na het ontbijt bracht Remco Julia naar het station. Julia gaat vandaag met een kennis uit de kerk naar de dierentuin. in Amersfoort. Daarna kwam opa Ezra ophalen. Zij gaan samen naar het spoorwegmuseum. Remco en ik hebben dus alleen Samuel onder onze hoede vandaag. De boodschappen werden nog bezorgd en ik heb nog de kledingkasten van Samuel en Julia winterklaar gemaakt. Echt zo’n klusje dat nog even moest gebeuren. Daarna ging Samuel zijn middagslaap doen en hebben Remco en ik de eerste aflevering gekeken van seizoen 3 van ‘La case de papel’. We vonden ‘working moms’ toch niet zo leuk, dus zijn geswitcht. We zaten er meteen weer helemaal in. Goede serie! Toen Samuel weer wakker was zijn we met hem naar de stad gefietst. Het zonnetje scheen heerlijk! Echt genieten. Bij de Hema dronken we een bakkie koffie en aten wat lekkers. Daarna zijn we naar de schoenenwinkel gegaan en kochten we hele schattige nieuwe schoentjes voor Samuel. Hij is drie schoenmaten gegroeid in korte tijd en liep dus op veel te kleine schoenen. Oeps! Daarna reden we langs het parkje en hebben we daar diertjes gekeken met Samuel. Dit vind hij zo leuk!

Daarna nog veel keer van de glijbaan (dit kan hij nu helemaal zelf) en toen weer op weg naar huis. Ezra werd alweer thuis gebracht. Had het leuk gehad, maar vond alle attracties toch wat spannend in het Spoorwegmuseum. Kwartetten met opa en loco spelen met opa beviel hem beter. Ezra en Samuel hebben gebadderd en ik heb me gedoucht en daarna gingen we heerlijke broccoliquiche eten. Na het eten hebben we nog even met de kids gespeeld en toen gingen ze al naar bed. Kwart voor acht kon ik Julia weer ophalen bij het station. Ze had een hele leuke dag gehad in de dierentuin en had daarna nog pizza gegeten. Julia ging meteen haar bed in met rode wangetjes. Ze was echt moe. Remco en ik speelden twee potjes ticket to ride. Dit hebben we al heel lang niet gespeeld en was echt leuk om weer eens te doen. Daarna keken we nog La casa de papel vanuit bed.

Donderdag:

We begonnen de dag weer met een ontbijtje aan tafel. Daarna zijn we ons allemaal gaan aankleden. Julia moest nog in bad, maar eerst was het tijd voor een meidenmomentje. We namen allebei een peel off maskertje en vervolgens hebben we onze nagels rood gelakt.

Julia heeft nog lekker gebadderd en ik ben de koffer in gaan pakken voor de kids. Ze gaan namelijk uit logeren bij mijn zwager en schoonzus en mijn twee nichtjes. Na het inpakken ging Remco nog even met Julia en Ezra naar de supermarkt en heb ik Samuel vast zijn lunch gegeven en heb ik hem op bed gelegd. Daarna kwamen Remco en Julia en Ezra terug en hebben zij ook nog geluncht. Toen was het tijd voor even een momentje chill op de bank. Ezra keek dinotrucks en Julia YouTube op de tablet. Toen Samuel wakker werd zijn we in de auto gestapt en richting mijn zwager gereden. Daar dronken we nog een bakkie koffie en toen zijn we weer terug in de auto gestapt en hebben we de kids daar gelaten. Ik voel me altijd best wel schuldig als mijn kinderen uit logeren gaan. Naar mijn kinderen toe en ook naar degenen bij wie ze logeren. Maar ik weet dat het goed is en zo fijn om dit af te toe te doen, dus ik laat het schuldgevoel voor wat het is en probeer er zoveel mogelijk van te genieten. 24 uur doen waar we zelf zin in hebben! Dat is toch geweldig! Tijdens de terugreis stonden we best wel in de file dus konden we meteen door naar het sushi restaurant om onze bestelling op te halen. Thuis aten we lekker Sushi en hebben we heel veel afleveringen gekeken van La Casa de papel. Wat is een avond opeens lang als de kids er niet zijn. Heerlijk!

Voor het slapen gaan haalt Remco nog een stunt uit en valt van de trap. Hij is er zelf aardig vanaf gekomen (wat schaafwonden en een licht gekneusde schouder), maar de traptrede heeft het niet overleefd. Balen! Hiervoor moeten we even een oplossing gaan vinden.

Vrijdag:

Ik word pas om 8 uur wakker. Dat is echt uitslapen zeg! Remco maakt een ontbijtje voor ons en dat eten we lekker in bed op, terwijl we La Casa de Papel verder kijken. Na het ontbijt kleden we ons aan en Remco zuigt het hele huis: zolder, bovenverdieping en beneden en ik dweil achter hem aan. We eindigen beiden bij de voordeur en gaan op pad. We rijden richting Alphen aan den Rijn en lunchen daar bij de DeliFrance. Dat was erg lekker. Ik at een broodje Carpaccio en Remco een club sandwitch. Daarna ging Remco nog even de H&M in en ik de Vero Moda. Ik ben geobsedeerd door een flared pants met ribstof. . Maar helaas hadden ze hem hier niet meer in de winkel. Toch binnenkort weer even in Culemborg kijken. Daarna zijn we de kinderen op gaan halen. Ze hadden het super gehad met hun nichtjes en oom en tante. Het slapen was ook goed gegaan. We dronken nog een kop thee en aten een brownie en toen was het tijd om weer naar huis te gaan. Helaas zat de hele snelweg vast en moesten we binnendoor. Ook daar stonden we veelal vast. We deden er ruim twee uur over, waar we normaal drie kwartier over rijden. Thuisgekomen heb ik met veel haast broccoli, gebakken aardappeltjes en zalm klaargemaakt. We smulden ervan. Daarna brachten we de kinderen naar bed en toen ze op bed lagen ging ik naar de kapper. Mijn haren zijn weer geverfd en de puntjes zijn bijgeknipt. Dan zit er altijd meteen meer slag en model in. Erg fijn!

Zaterdag:

We beginnen de dag weer met een ontbijtje aan tafel. Daarna gaat Remco met Ezra naar de Gamma om een goede stevige plank te kopen. Hiervan gaat hij een nieuwe traptrede maken. Deze moeten we dan nog beitsen om hem ongeveer in de dezelfde kleur te krijgen als de rest van de trap. Ik ben thuis met Samuel en Julia. Samuel vraagt erg veel aandacht en Julia maakt erg veel troep. Het maakt me chaotisch in mijn hoofd. Ik vond het niet zo’n fijne ochtend. Mijn vader kwam nog even langs om te kijken hoe het ging met de trap en met Remco. Dat was wel gezellig. Remco ging met Ezra naar zwemles. De vorige keer durfde Ezra niet te zwemmen. Hij zit in een nieuwe groep en mag nu geen zwembandjes meer om. Dit keer heeft hij zich over zijn angst heen gezet en heeft hij gewoon supergoed gezwommen. Heel fijn! Hij kreeg een ijsje van Remco. Toen Ezra thuiskwam hebben we nog even gechillt. Daarna stapten we in de auto richting Alkmaar. Ons nichtje vierde daar haar negende verjaardag. We zijn daar een paar uurtjes geweest. We hadden mijn zwager en schoonzus echt al heel lang niet gezien en het was echt fijn ze even te zien en bij te kletsen. Om vijf uur gingen we op weg naar huis. Tussendoor stopten we in Breukelen om bij de grote gele M te eten. Daarna reed Remco met de kinderen verder naar huis en stapte ik op de trein naar Amsterdam Bijlmer ArenA. Daar trof ik mijn vader en samen gingen we naar het concert van Krezip in de Ziggo Dome. Dit was onwijs gaaf! Ik was echt groot fan van Krezip tot ze stopten als band. Dus nu was het echt geniten van al hun mooie nummers. Ze zijn live ook enorm goed!

Bron foto: nrc.nl

Ik dook om half één ‘s nachts mijn bed in. Moe maar voldaan! Wat een belevenis!

Zondag:

De wintertijd is ingegaan. Ik werd om 8 uur nieuwe tijd wakker gemaakt door Ezra. Ik had dus nog best een nachtje gemaakt. In de ochtend deden we rustig aan. Ik maakte de keuken schoon en deed vast wat voorbereidingen voor het avondeten. Remco ruimde op zolder achter het schot op. Ook maakte ik met de kinderen arretjescake volgens dit recept. Dit is echt leuk om met kinderen te maken. Alles afwegen en daarna is het koekjes breken en alles door elkaar roeren en klaar.

We hebben geluncht en daarna ben ik op bed verder gaan schrijven aan dit artikel, want morgen gaat het al de lucht in. Best een werk nog een hele week in een artikel. Maar wel heel leuk om te doen! Daarna ga ik toch nog maar even liggen en doe nog een powernap. Als Samuel wakker wordt eten we met z’n allen van de arretjescake. Iedereen vindt het lekker. Alleen Julia niet, maar die voelt zich vandaag niet helemaal fit (ook erg moe denk ik). ‘s Middags spelen Julia en Ezra buiten en Remco werkt met Samuel in de tuin. Ik ben boven nog bezig met de kasten van de kinderen en ik heb mijn eigen kledingkast winterklaar gemaakt en heel veel kleren weg gedaan. Dat ruimt weer lekker op. Als avondeten aten we roti, een verspakket van Albert Heijn en viel erg goed in de smaak! Na het eten gingen de kinderen in bad en ik heb me gedoucht. Remco ruimde alles beneden op. Daarna hebben we de kinderen op bed gelegd. Om half 8 lagen ze er allemaal in. Ik maakte dit artikel nog even af en Remco kijkt hem altijd na. Daarna keken we Expedititie Robinson. Vaste prik op zondagavond. Lekker lui op de bank. Ik heb deze week veel energie opgedaan om weer aan het werk te gaan en weer te knallen de komende weken. Fijn! Een vakantie om met een blij gevoel op terug te kijken.

Heb jij ook vakantie gehad? Hoe was jouw vakantie? Wat waren je hoogte en/of dieptepunten? Of was je gewoon aan het werk? Laat het maar weten in de reacties. Ik ben namelijk erg benieuwd!

Liefs, Hanneke


Samen

Onze meest gênante hormonale momenten

21 oktober 2019


Hormonen, Welke vrouw heeft er van tijd tot tijd geen last van? Wij zussen in ieder geval wel. Soms rond ons maandelijkse moment, maar ook tijdens de zwangerschap mochten de hormonen er soms wezen. En hoewel niemand op het moment zelf een grapje mag maken over onze hormonale uitbarsting (want: het is werkelijke waar allemaal heel verschrikkelijk erg op dat moment), zijn deze momenten achteraf vaak om hard om te lachen. Lees je mee over aan paar van onze meest overdreven hormonale momenten?

Hanneke:

Ik ben gewoon één gênante vertoning als hormonen mij de baas zijn. En gewoon vaak echt niet grappig gênant. Ik schaam me dan enorm voor mijn gedachten, maar vooral voor mijn gedrag. Het liefst zou ik op dit soort hormonale dagen gewoon thuisblijven en op de bank gaan hangen of in bed gaan liggen, zodat niemand last van mij heeft. Elke maand heb ik rond mijn menstruatie wel een dag of een paar dagen last van mijn hormonen, maar ook tijdens de zwangerschap, na de bevalling en gedurende de borstvoedingsperiode. Meestal is Remco de sjaak. Ik probeer hem nu al van tevoren te vertellen dat er hormonen in het spel zijn, want dat zorgt ervoor dat hij een stuk subtieler op mij reageert. Door die gekke hormonen kan ik opeens ontploffen en niet in de zin dat ik boos word, maar dat alle opgespaarde tranen er in één keer uitkomen. En dat gebeurt dan al bij de kleinste tegenslag. Niet handig als je op je werk bent en met collega’s zit te praten en je voelt die tranen komen. Ook denk ik ontzettend slecht over mezelf. Hoe stom ik ben of hoe lelijk. Daarnaast denk ik aan wat anderen wel niet over mij denken. En dat is natuurlijk niet positief op die hormonale momenten. Ben ik hier de enige in of klinkt dit herkenbaar? Eigenlijk is het denk ik ook wel goed om een paar van die off-days te hebben en gewoon even alle tranen eruit te gooien. Ik heb het gevoel dat het bij mij ook echt wel oplucht en een soort reset is. Omdat ik weet dat mijn lijf hard aan het werk is probeer ik waar ik kan in mijn menstruatieweek wat meer rust in te bouwen.

Ik denk dat ik al 100.000 gênante hormonale momenten heb meegemaakt in mijn leven, maar ik vergeet ze gelukkig ook weer! De laatste die ik me nog herinner was vorige maand. Ik was de eerste dag ongesteld, dan heb ik ‘s avonds altijd enorm veel buikpijn en voel ik me neerslachtig. Remco moest nog de deur uit en ik vroeg hem of hij op de terugweg Ben & Jerry’s wilde halen (beste medicijn!). Ik ben op bed gaan liggen en heb die avond gewoon een beetje gelegen en YouTube filmpjes gekeken. Toen Remco eindelijk terugkwam waren zijn handen leeg. Nou…..toen was ik dus echt even pissed! ‘Geef je dan niks om me! Ik vroeg alleen maar om Ben & Jerry’s!’ Enz. Enz. ‘Tja, de supermarkt was al dicht, dus ik kon het niet meer voor je halen,’ vervolgde Remco toen. ‘Dan ga je toch even naar de Shell. Hoe moeilijk kan het zijn!’ Vervolgens wilde ik ook niet meer met Remco praten en huilde ik tranen met tuiten, voor mijn gevoel urenlang. En dat allemaal om een bak Ben & Jerry’s. Als die lieve man van mij slim is komt hij de volgende menstruatie (en dat is al bijna) met een heerlijke bak Ben & Jerry’s thuis, het beste medicijn tegen die verdraaide opspelende hormonen.

Marielle:

Mijn hormonale uitspattingen rond mijn menstruatie-cyclus zijn over het algemeen vooral vervelend te noemen. Onzekerheid, huilen en piekeren spelen dan met name de kop op en grappig is dat dus ook zelden. Voornamelijk vervelend voor mijzelf en voor mijn omgeving (sorry, Johan). Tijdens de eerste maanden van mijn zwangerschap namen mijn hormonen soms op zo’n manier de overhand, dat het echter wel wat grappigere momenten opriep. Van die momenten waarop ik vaak al tijdens of vrij snel na een hormonale bui heel hard moest lachen om mezelf. Voorbeelden: huilen om tv series. Nog nooit is Friends zo’n emotionele serie geweest. Ook heb ik zitten snikken om een tiener van mijn jeugdgroep die in een tv-serie op tv speelde, want: wat was ik zo trots op hem (snik!). Dumbo de film in de bioscoop: niet genoeg tissues om aan te slepen. Wat een ellende. Tranen met tuiten.

Hoogtepuntje vond ik wel dat Duncan Laurance het songfestival won. Tijdens de uitslag sliep ik al lang en breed, maar de volgende ochtend keek ik een filmpje waarin je de reactie van de aanwezige pers zag op zijn winst. Juichen, klappen, al dat soort dingen. Ik schoot helemaal vol bij het zien van dit filmpje, tranen over mijn wangen. Oké, dat gaat ver, is niet persee nodig…. Maar erger was nog dat ik later op diezelfde dag toen ik in de kerk zat, terugdacht aan dat ik die ochtend het filmpje zag en gewoon weer helemaal vol schoot. Zat ik daar te huilen in de kerk omdat ik terugdacht aan dat ik eerder moest huilen om een filmpje…;-)

Elize:

Tijdens mijn menstruatie heb ik altijd wel een dagje last van mijn hormonen. Ik kan huilen om niks en ben opeens snel geïrriteerd. Gelukkig weet ik vaak dat het door de hormonen komt en huil ik ook vaak tegen Daniël: “Het komt ook omdat ik ongesteld moet worden”. Sinds mijn zwangerschap heb ik ook van zulke buien. Alleen is het toch even wat anders. Ik weet bijvoorbeeld nog heel goed dat ik in het begin van mijn zwangerschap (6/7 weken) heel erg last had van huilbuien. Ik was niet fit en ik zou een paar dagen zonder Daniël op reis gaan. Ik zat thuis ziek op de bank denkend aan die paar dagen zonder Daniël. Bij het idee alleen al kon ik wel janken. Toen Daniël vervolgens belde dat hij wat later thuis zou zijn van zijn werk kon ik mijn tranen niet meer tegenhouden. Huilend zei ik aan de telefoon dat het niet erg was, maar dat ik hem zo miste en dat ik straks ook nog eens weg zou gaan. Tranen met tuiten heb ik gehuild, als een klein kind. Gelukkig kon Daniël er stiekem wel een beetje om lachen.

Ik weet ook nog dat ik met Daniël in Kroatië was en dat ik echt om een scheet bijna moest huilen. We waren op een eilandje en hadden een superleuke dag gehad. We besloten ergens een lekkere ijscoupe te bestellen. Na lang wikken en wegen (want keuzes maken is ook niet altijd makkelijk als je zwanger bent) koos ik voor de ijs coupe met cookies. Toen eenmaal mijn ijsje kwam bleek het een bananansplit te zijn. Ik was zo teleurgesteld. De tranen sprongen in mijn ogen en het enige wat ik kon denken was: “niet gaan huilen, we hebben een hele leuke dag en dit is ook een prima ijsje”. Vechtend tegen mijn tranen deed ik alsof er niks aan de hand was. Gelukkig zag Daniël dat er wat was en heeft hij netjes gevraagd of ik wel mijn cookie ijsje kon krijgen. Gelukkig deed het personeel niet moeilijk en kreeg ik mijn coockie ijsje. Met tranen in mijn ogen (dit keer van geluk) at ik mijn ijsje op.

Heb jij nog leuke hormoon verhalen?

Liefs, Hanneke, Marielle en Elize


Hanneke

Op zoek naar een teddy/fake fur winterjas

14 oktober 2019


Lieve zussen en lieve volgers,

Dit najaar is het tijd voor een nieuwe winterjas. Ik heb er nog maar één die heel is en die is al wat jaartjes oud. Tijd dus voor wat uitbreiding van mijn assortiment. Ik ben gek op shoppen en kijk ook graag bij anderen mee wat zij uitkiezen voor kleding. Vandaar dat ik op het idee kwam om jullie te betrekken bij mijn online zoektocht naar een winterjas. Ik wil graag een teddy coat, maar sta ook open voor een fake fur jas. Ik wil geen doorsnee jas in een saaie kleur, maar eentje die wel een beetje opvalt en waar ik vrolijk de winter mee doorkom. De leukste tien heb ik voor jullie op een rijtje gezet in willekeurige volgorde. Shop je lekker met mij mee?


Hanneke

Mijn ervaringen met de menstruatiecup

30 september 2019


Lieve zusjes en lieve volgers,

Om mij heen hoorde ik steeds meer mensen over de menstruatiecup praten. Het viel mij op dat niemand kritisch was en iedereen juist enthousiast. In april 2019 stopte ik met borstvoeding geven en in mei werd ik (sinds mijn zwangerschap) voor het eerst weer ongesteld. Ik besloot toen al gauw om zo’n cup aan te schaffen en koos voor het gemak even het bekendste merk: ´de Divacup´. Ik koos voor de cup voor vrouwen die al bevallen zijn. Inmiddels ben ik een viertal menstruaties verder en heb ik de cup uitgebreid kunnen testen. Ik vertel jullie in dit artikel over mijn ervaringen (misschien soms een beetje ‘too much information’, maar ik wil wel het eerlijke verhaal vertellen. Ook vertel ik je of ik de menstruatiecup wil blijven gebruiken of niet.


Hanneke

5 vragen aan de 3 zussen

19 september 2019


Vandaag weer een artikel van ons samen! Lezen jullie gezellig mee? Een aantal dagen geleden vroegen we jullie via Instagram of jullie nog vragen aan ons hebben. Deze vragen hebben we meegenomen in dit artikel. Alle drie zullen we deze vijf vragen beantwoorden. 


Hanneke

Praten van hart tot hart: de overgang van 0 naar 1, van 1 naar 2 en van 2 naar 3 kinderen.

16 september 2019


Lieve volgers en lieve zusjes,

Ik heb lang nagedacht over wat voor artikel ik zou gaan schrijven vandaag. Al denkende kwam ik erachter dat ik toch heel graag artikelen schrijf in de rubriek ‘praten van hart tot hart’. Ik heb zoveel dingen die mij van het hart moeten en ik met jullie zou willen delen. Omdat jullie (Marielle en Elize) allebei bijna moeder worden lijkt het mij leuk om vandaag mijn ervaring te delen rondom het moeder worden van een eerste, tweede en derde kind. Is die overgang van één naar twee kinderen nou echt zo groot? En doe je een derde er zo even bij? Dat zijn de meest gangbare verhalen die je hoort. Mijn ervaring hierbij deel ik hieronder en ik deel natuurlijk mooie plaatjes rondom de geboorte van mijn drie prachtige kinderen. Ook zal ik een paar linkjes toevoegen naar mijn ‘oude’ praten van hart tot hart artikelen, die te maken hebben met dit artikel. Lees je lekker mee?

De geboorte van Julia:

Onze oudste dochter is op 15 mei 2012 geboren. Ik had een heerlijke zwangerschap en heb er heel erg van genoten. Ik werkte fulltime als juf voor de klas tot mijn verlof en ik vond dat vooral aan het einde best wel pittig met mijn dikke buik. Tijdens mijn zwangerschap werd ik al echt een moeder. Ik was zo trots op het kindje in mijn buik en benieuwd hoe ze eruit zou komen te zien. Verder ging ik er onbevangen en wellicht een beetje naïef in. Ik had zoiets van: ik kan me er toch geen precieze voorstelling van het ouderschap maken, dus we gaan het gewoon zien. Remco en ik hoorden bij een jonge vriendengroep, waarin nog niemand toe was aan kinderen krijgen. Ook in mijn eigen familie waren er nog geen kinderen. Mijn schoonzussen kregen wel allebei een kindje een jaar voor Julia werd geboren. Maar die wonen op afstand en ik spreek en zie ze niet zo vaak. Ik weet wel dat mijn schoonzussen het er samen over hadden dat ze zelfs geen tijd meer hadden om te douchen en dat ik dacht: ‘huh, de baby slaapt toch gewoon en dan kan jij toch douchen?!’ Toen werd Julia geboren. Remco en ik zaten echt op een roze wolk. We hadden een geweldige kraamweek en waren dolverliefd op Julia. Ook de tijd die volgde bleven we dolgelukkig en zaten we allebei helemaal in de papa en mama rol. We volgden elke ontwikkeling die ze maakte op de voet en konden zo genieten van alle nieuwe vaardigheden die ze zich eigen maakte. Wel vond ik het in bepaalde opzichten best wel pittig en zwaar. Pittig op het vlak van relatie. Remco en ik waren erg veel met haar bezig en vonden het moeilijk om onze man-vrouw rol op te pakken. We misten dat stukje ontzettend. In de eerste periode met Julia moesten we zo wennen aan de nieuwe verhoudingen dat we ook best regelmatig ruzie hadden met elkaar. Ook vond ik de gebroken nachten best zwaar. Ik gaf borstvoeding en Julia was 1,5 jaar lang een flinke nachtbraker. Soms hielp voeding, maar soms ook niet en dan zaten we lang met haar op. Wel is het fijn bij een eerste dat je tijdens slaapjes ook zelf even kan gaan liggen. Soms gunde ik mezelf die tijd, maar vaak genoeg moest er voor mijn gevoel ook erg veel in huis gebeuren en was ik daar druk mee. Daarnaast moest ik erg wennen aan het feit dat Julia de regie had en baby’s vaak net niet doen wat jij hebt bedacht. En het feit dat haar ritme om de haverklap wisselde en ik weer een nieuw ritme moest bedenken en daar mijn weg in moest vinden, was ook best wel schakelen elke keer. Alles is nieuw en zo overweldigend. En inderdaad, zoals mijn schoonzussen al hadden voorspeld, soms was er zelfs geen tijd om even te douchen. Ook mijn lichaam maakte mij onzeker. Ik was 25 kilo aangekomen en ik voelde me niet lekker in mijn lijf. Ik vond het echt een moederlijf en voelde me niet aantrekkelijk. Er werd mij regelmatig gevraagd of ik zwanger was (terwijl ik met Julia in de kinderwagen liep…dus….!!). Ik voelde me onzeker in mijn veranderde lichaam en ook naar Remco toe. Ik merkte ook dat ik me best alleen kon voelen. Met een baby ga je niet de hele dag op stap en Julia sliep eigenlijk toch echt het beste in haar bed toen ze iets ouder werd. Ik was best veel alleen thuis met haar. Wel ben ik ons huis enorm gaan waarderen en vond ik het ook weer een heerlijk plekje om te zijn. Het laatste wat mij ook best onzeker kon maken was de mening en het advies van andere mensen. Naast positieve woorden en complimenten krijg je ook regelmatig ongevraagd advies of een sneer als beginnende moeder. En ik (met al mijn hormonen) kon daar niet zo goed tegen. Het maakte keuzes maken alleen maar moeilijker. Kortom de babytijd van Julia was een ontzettende roze wolk, maar ondanks dat ook een zware periode waarin ik heel erg moest wennen aan mijn nieuwe rol als moeder.

De geboorte van Ezra:

Toen Julia 15 maanden was werd ik zwanger van Ezra. De zwangerschap verliep prima, op wat gekke kwaaltjes na. Ik had een prachtige buik en kwam minder kilo’s aan dan de vorige keer. Mijn lieve, drukke, ondernemende dreumes Julia hield me goed in beweging en dat wierp zijn vruchten af. Op 12 juli 2014 werd Ezra geboren. Remco en ik waren meteen dolverliefd. Wat een prachtig ventje en wat een mooi, fijn hoofdje. De kraamweek verliep niet zo op een roze wolk als bij Julia, want Ezra begon al vrij snel best veel te huilen, vooral na de voeding. De eerste kraamverzorgster die er was had ik niet heel erg een klik mee. Zij viel opeens uit en toen kwam er een ander. Dat was voor mij wel even slikken. Maar het was een lief mens. Toch kijk ik met gemengde gevoelens op de kraamweek terug, omdat het gewoon best pittig was met Ezra en Remco veel bezig was met Julia. We hadden onze handen vol, ondanks de hulp van de kraamzorg en anderen. Na de kraamweek werd het er niet beter op. Ezra bleek een huilbaby te zijn en reflux te hebben. Hij huilde dag en nacht bijna non-stop. Julia was een pittig ding die midden in haar peuterpuberteit zat toen Ezra werd geboren. Die combinatie was heel pittig. Remco moest gewoon aan het werk en ik bleef met Ezra en Julia thuis. Die dagen waren slopend met een huilende baby in de draagzak en een peuter die ook aandacht wil. Julia besloot ook nog eens te stoppen met haar middagslaapje toen Ezra nog heel klein was, dus er was voor mij geen moment om even rust te pakken. Gelukkig kreeg Ezra toen hij drie maanden oud was medicijnen die hielpen (maagzuurremmers) en ging het een stukje beter. Vooral het huilen werd aanzienlijk minder. Ik durfde het aan om één keer per week een middagje een oppas te laten komen, zodat ik even bij kon slapen. Onze nachten waren namelijk knap waardeloos. Ezra werd heel veel wakker en huilde ook veel in de avond en nacht. Als ik er nu op terugkijk was dit de zwaarste periode uit mijn leven tot nu toe. Gelukkig was onze liefde voor Ezra en Julia wel enorm groot en Remco en ik hebben elkaar op ons zwaktst gezien en gevochten voor ons gezin en dat heeft ons als stel ijzersterk gemaakt. Ik heb me nog nooit zo eenzaam gevoeld als in die periode. Dit was voor niemand te doen geweest. Ik belandde dus ook toen Ezra 1,5 jaar was in een burn-out. Door een jaar lang goede hulp van een therapeut en psycholoog (die een postnatale depressie vaststelde), leerde ik zoveel over mezelf en kwam ik er weer bovenop. Van één naar twee kinderen was voor ons erg pittig, maar dat waren de omstandigheden. Gelukkig is de kans op een huilbaby klein en heb ik tot nu toe in mijn omgeving niemand getroffen met een huilbaby.

De geboorte van Samuel:

Nadat mijn traject bij de psycholoog afgerond was voelde ik me zo goed en sterk! Ik had veel over mezelf geleerd en vond een hoop rust daardoor. En toen begon het toch te kriebelen. Toch nog een derde kindje? Maar wat als dit kindje ook weer zoveel huilt? Dat trekken we echt niet! Toch gingen we ervoor. Dit omdat we ons niet door angst wilden laten leiden. Mijn zwangerschap was fijn, maar lichamelijk zwaar. Mijn benen deden erg pijn en lopen ook. Gelukkig waren het geen bekkenklachten, maar zaten mijn spieren bekneld door de zwangerschap. Aan het eind was ik het echt spuugzat. En toen besloot Samuel ook nog eens 12 dagen te laat op de wereld te komen. Dat was wel bikkelen. Na een droombevalling had ik een geweldige kraamweek. Wel druk hoor met drie kids, maar ik heb lang in bed gelegen en echt veel ‘quality time’ met Samuel gehad. De kraamverzorgster bracht veel tijd door met de oudste twee. Dat was erg fijn. Samuel deed het supergoed en had een vliegende start. We merkten de eerste dag al dat hij geen reflux had. Je weet in ieder geval goed waar je op moet letten. Ik merkte aan mezelf dat ik een stuk ouder en wijzer was geworden. Ik liet me niet onzeker maken door anderen en bij elk probleem dat ik tegenkwam zocht ik naar verschillende oplossingen en koos ik hetgeen wat het meest bij ons past. Zo ging ik met Samuel mijn eigen weg en ik trok me veel minder aan van de adviezen en meningen van mensen. De eerste maanden van Samuels leven vond ik best pittig. Het was een extreem warm voorjaar en zomer. Samuel sliep alleen oké als hij gedragen werd in de draagzak, dus dat deden we de eerste tijd. Op een gegeven moment ging ik door mijn rug en kon ik hem niet meer dragen. Toen was het best veel huilen in het bedje of in de wagen. Ook ging het borstdrinken niet altijd geweldig en weigerde hij regelmatig de borst wat ook weer voor veel gehuil zorgde. Vooral de avonden waren erg onrustig en we konden altijd pas laat gaan slapen. Toen brak de zomervakantie aan. De eerste vier weken moest Remco gewoon werken en was ik thuis met de kids. Samuel deed vier slaapjes op een dag en het was in die tijd buiten bloedheet, waardoor hij niet in zijn eigen bedje kon slapen. Ik liep daarom buiten rond met de kinderwagen totdat Samuel sliep. Julia en Ezra zaten thuis achter de TV en ik liep elke keer langs en keek door het raam of het goed met ze ging. Dit was eigenlijk tegen mijn principes in, maar ik had geen keuze. Na de zomervakantie werd alles beter. Het was niet meer zo warm, Samuel sliep in zijn eigen bedje en Julia en Ezra zaten weer heerlijk in het schoolritme. Vanaf dat moment (Samuel was toen ruim 4 maanden) ben ik echt gaan genieten en was er meer rust voor mij. Ook de avonden hadden we weer terug. Samuel sliep niet door, maar was wel de beste slaper van de drie kids. Gemiddeld konden we wel een uurtje of 7 á 8 maken per nacht, dus dat was dikke prima. Ik merk dat we met een derde kind zo relaxt zijn, omdat je alles eigenlijk al weet. Dat is heerlijk en echt genieten! Een derde doe je er zo even bij klopt dus wel in zekere zin, maar toch was dat de eerste vier maanden niet het geval bij ons. Nu is het genieten geblazen met z’n vijven en zijn we echt heel blij met hoe het allemaal gaat.

Conclusie: een baby heeft altijd impact op je gezin. De omstandigheden bepalen alleen enorm hoe veel impact het heeft. Zo heeft ieder zijn eigen verhaal. Blijf vertrouwen op jezelf, je partner en je baby.

Hoe zit dat bij jou? Hoe denk je dat het zal zijn om moeder te worden? En als je al moeder bent, hoe vond je de overgang naar het moeder zijn of naar 2 of 3 kinderen? Ik ben heel benieuwd!

Liefs, Hanneke


Elize

Dit ga ik missen aan ons huisje

9 september 2019


Zo’n drie jaar hebben Daniel en ik in onze prachtige bovenwoning gewoond. Vandaag is de dag dat we de sleutels krijgen van ons nieuwe (koop) huis. We kijken er erg naar uit om groter te gaan wonen en om een tuin te hebben, maar we gaan dit huisje ook wel missen! In dit artikel neem ik jullie mee naar de hoekjes in huis die ik het meest ga missen!

De open haard/schouw
Dit was het element waardoor ik verliefd werd op deze woning. We waren, vlak voor ons trouwen, nog op zoek naar een woning. Deze woning gingen we toch maar bekijken, ondanks dat het aantal vierkante meter op de woningbouw-site echt heel laag was. Toen we in het huisje kwamen bleek dat niet, onze interesse steeg. Toen zag ik het prachtige schouwtje en mijn interesse steeg nog meer! We hebben het huis geaccepteerd en zo geschiedde. Ook de drie jaar dat we hier hebben gewoond heb ik veel plezier beleefd aan dit schouwtje. Het leuk decoreren, foto’s maken en filmen. Echt een tof stukje van ons huis.

Het badkamermeubel
Dit was eigenlijk Daniëls project, maar ik ben hier zo blij mee geweest. Er was een kleine wasbak in de woning, maar eigenlijk kon daar geen make-up tafel/bureau naast. Ik wilde graag een plekje om me op te maken en te werken. Daniel bedacht toen om daar iets te creëren. Dus met twee Ikea kastjes, een keukenblad en een wastafel hebben we dit heerlijke plekje gemaakt. Ik heb hier echt elke dag wel even aangezeten. Of het nu was om te make-uppen of te werken. Een fijne plek was het zeker.

De keukenplanken:
De vorige bewoners van dit huis hadden een grote plank in de keuken hangen i.p.v. het keukenkastje. Dat vonden wij er leuk en handig uitzien. Wij hebben de ene lange plank vervangen door twee iets kortere planken. Daar hebben we servies en wekpotten op staan. Dit hebben we altijd erg handig gevonden en het staat ook gewoon erg leuk! We vinden het zelfs zo leuk dat we in ons nieuwe huis ook een klein plekje willen creëren voor de wekpotten!

Al met al hebben we het enorm goed gehad in deze woning. Ik ben heel blij dat we wat groter gaan wonen (zeker met de baby op komst), maar ik ga het hier ook wel erg missen. Het is zo’n fijn plekje met zoveel leuke herinneringen. Ons eerste huisje samen, waar we na onze trouwerij kwamen, waar we vrienden over de vloer hebben gehad, hebben gelachen, hebben gehuild en waar we met een warm gevoel naar terug mogen kijken!

Ik ben erg dankbaar voor wat we hebben gehad en ook benieuwd wat we allemaal zullen beleven in ons nieuwe huis!

Hoe was jouw eerste woning?

Liefs, Elize


Hanneke

Onze eerste kampeervakantie met ons gezinnetje

2 september 2019


Lieve volgers en lieve zusjes,

De afgelopen jaren zijn we elke zomer op vakantie geweest met ons gezin, maar huurden we over het algemeen een huisje. Dit omdat we eigenlijk altijd een kind hadden dat nog niet doorsliep en omdat we zelf nog geen kampeermiddel in ons bezit hadden. Maar diep in mijn hart ben ik een echte kampeerder. Een half jaartje geleden hadden Remco en ik het er al over om een vouwwagen aan te gaan schaffen op den duur. Dat zou ook betekenen dat we een trekhaak op onze auto moeten laten zetten of een nieuwe auto moeten kopen met trekhaak. Dit werd ons nieuwe spaardoel! Iets voor in de toekomst, wanneer we het geld bij elkaar hebben gespaard. Later boden mijn zwager en schoonzus ons aan om met hun vouwwagen op vakantie te mogen gaan. Super fijn! Hoe dat ons bevallen is (met natuurlijk wat leuke vakantiekiekjes) zie en lees je hieronder.


Hanneke

Bucket list voor de zomervakantie

8 juli 2019


Lieve zussen en lieve volgers,

Vorig jaar zag ik erg tegen de zomervakantie op. Ik had natuurlijk kleine Samuel (3 maanden oud), Julia van 6 jaar oud en Ezra van 4 jaar oud. En ik was vier weken achter elkaar alleen met hen thuis in de zomervakantie. Als ik dacht aan die vier weken met een baby die héél veel aandacht vroeg en daarnaast nog twee erwtjes die geëntertaind moesten worden bij tijd en wijlen, sprongen de tranen van wanhoop al in mijn ogen. Om mezelf te helpen maakte ik een lijst aan in de app Wunderlist met de naam: ideeën voor de zomervakantie. In die lijst ben ik al van tevoren gaan bijhouden wat ik in de vakantie met de kids zou kunnen gaan doen. Deze lijst heb ik er dit jaar weer bij gepakt en aangevuld met nieuwe ideeën. Ideaal! Wie weet is dit ook wat voor jou. Hoef je niet eens mama voor te zijn, je kan ook zo’n lijst maken als je bang bent dat je je verveelt in de vakantie of al wat voorpret wil hebben voordat je op vakantie gaat. Mijn lijst deel ik hieronder met jullie.


Hanneke

Creatieve ontspannende bezigheden:

6 juni 2019


Lieve zusjes en lieve volgers,

De laatste jaren ben ik steeds beter gaan luisteren naar de signalen die mijn lichaam geeft. Ik merk dat ik veel tijd kwijt ben aan mijn werk en aan mijn gezin en weinig tijd overhoud voor mezelf. Het zijn natuurlijk ook de befaamde ‘tropenjaren’ waar ik me in bevind. Af en toe merk ik dat ik teveel heb gedaan en te weinig tijd heb genomen voor mezelf. Dit merk ik aan een gespannen gevoel in mijn buik en een zeer lijf. Ook merk ik dan dat ik niet tot rust kan komen, continu op volle spanning sta. Dan weet ik dat ik even wat rustiger aan moet doen (voor zover dat kan) en ga ik extra op zoek naar ontspanning. Dit zijn vaak kleine momenten tussen de bedrijven door. Wat ik dan precies doe? Daar ga ik je alles over vertellen! Wie weet brengt het je nog op nieuwe ideeën.