Samen

Welk type moeder zijn/worden wij?

11 november 2019


Hee lieve volgers,

Vandaag weer een artikel geschreven door ons samen. Zelfs kersverse mama Elize zag het alweer zitten om mee te schrijven. Vandaag geven we reactie op een aantal woorden die ons zouden kunnen typeren als moeder. De twee woorden die er staan zijn tegenpolen, dus eigenlijk zijn deze vragen heel zwart-wit, maar we zorgen zelf voor een genuanceerd en eerlijk antwoord. Lees maar mee!

1. Draagmoeder of mijn kindje slaapt in eigen bed

Marielle: Mij lijkt het nu heel fijn om de baby veel bij mij te dragen als hij nog klein is. Dus voor de eerste weken/maanden denk ik misschien wel een draagmoeder. Dat lijkt mij in ieder geval heel knus, al kan ik me voorstellen dat dat soms ook intensief kan zijn. Voor als mijn kindje iets groter is, wil ik uiteindelijk natuurlijk ook dat mijn kindje in zijn eigen bedje gaat slapen en leert zichzelf in slaap te krijgen.

Elize: Oeh. Ik denk beide! Ik vind het heerlijk om kindjes te dragen. Ik heb Emma – tot nu toe – nog niet veel gedragen, maar de kindjes van Hanneke wel eens en dat vond ik fantastisch en de paar keer dat ik Emma heb gedragen vond ik ook heel leuk! Maar Kleine lieve Emma moet wel in haar eigen bedje slapen! Nu doe ik nog wel eens een middagdutje met Emma naast of op me, maar vanaf een bepaalde leeftijd wil ik graag dat ze in haar eigen bedje slaapt. Nu vind ik het gewoon te leuk om dichtbij haar te zijn.

Hanneke:Ik heb alle drie mijn kids (vooral de middelste en de jongste) de eerste twaalf weken veel gedragen. Dit deed ik om het feit dat ze moeilijk in bed gingen slapen en mijn nabijheid zochten. Ik vond dit op zich wel fijn je kindje zo dichtbij, maar daarnaast houd ik ook echt wel van een beetje afstand en wat tijd voor mezelf. Ik was elke keer enorm blij als het slapen in bed beter ging en ik af en toe mijn handen vrij had.

2. Working mom of stay at home mommy

Marielle: Working mom, al zou ik ook niet fulltime kunnen en willen blijven werken. Ik merkte aan mijzelf dat ik in eerste instantie een beetje het gevoel had dat ik mijn werk en ambities zou moeten opgeven als ik mama zou worden, maar ik hoop en denk dat dat niet zo zal zijn. Ik vind werken, mij ontwikkelen, dingen leren en iets voor anderen betekenen veel te leuk. Maar dat dit ten koste zou gaan van mijn tijd met mijn man en kinderen, dat lijkt me dan ook lastig. Ik ben heel benieuwd hoe ik straks de balans daarin ga vinden!

Elize: Zeker weten working mom. Na drie weken smachtte ik alweer om aan de slag te gaan voor mijn onderneming. Ik ben een bezig bijtje en dat zal altijd zo zijn. Ik ben dol op werken. Voor mijn eigen onderneming kan ik gewoon lekker tijdens Emma’s dutjes wat doen. Ideaal. Mijn werk in loondienst is een ander verhaal. Dat mis ik ook wel, maar ik zie het nu nog niet zitten om echt naar mijn werk toe te gaan en Emma achter te laten. Gelukkig kan ik tot januari nog aan dat idee wennen! Wel ga ik minder werken na mijn verlof. Ik werkte vier ochtenden en vijf middagen. ik ga nu over naar vier middagen.

Hanneke:Ik vind het fijn om het moederschap te combineren met werken. De afwisseling vind ik fijn en ook het even onder de volwassen mensen zijn en mijn eigen ding doen. Het maakt het wel meteen een stuk drukker. De perioden dat ik verlof had en thuis was met de baby’s waren een stuk rustiger en ik had alles meer op orde in huis. Ik werk normaliter twee dagen en dat vind ik heel fijn. Dan is alles redelijk in balans. Op het moment werk ik tijdelijk drie dagen. Dat maakt het thuis wat intensiever.

3. Geduldig of ongeduldig

Marielle: Uiteraard wil ik geduldig zeggen, maar ik heb geen idee hoe het zal zijn straks. Over het algemeen ben ik niet heel opvliegend van karakter, dus ik hoop dat ik dat straks ook niet zal zijn als ik mama ben. Maar ik denk ook, niemand is perfect en weinig slaap en veel drukte om je heen maakt je vast niet altijd de beste versie van jezelf, dus wellicht zal ik in de toekomst hier en daar wel eens ongeduldig uit de hoek gaan komen 😉

Elize: Met andermans kinderen (op mijn werk) kan ik heel geduldig zijn. Ik hoop dat ik dat met mijn eigen kind ook zo is. De tijd zal het leren.

Hanneke:Andere mensen beschrijven mij meestal als geduldig, maar ik kan ook wel echt ongeduldig zijn. Vooral als we ergens op tijd moeten komen en het schiet allemaal niet op. Dan kan ik echt in de stress schieten en mopperen. Maar in andere situaties ben ik denk ik best geduldig.

4. Samen spelen of zelfstandig spelen

Marielle: Ik wil zeggen: allebei. Maar dan is het geen dilemma meer om uit te kiezen hè? Dan zeg ik zelfstandig spelen. Ik kan mijzelf van vroeger nog herinneren dat ik uren kon spelen met de poppen en barbies samen met Elize of Hanneke. Mijn ouders speelde dan niet met ons en dat hoefde ook niet. Juist als ze dan wel iets samen met ons deden (bijvoorbeeld mijn moeder die met ons ging knutselen, of mijn vader die buiten met ons een spel deed), was dat extra leuk!

Elize: Ik denk een beetje van beide. Ik vind het leuk om met kinderen te spelen. Ze hebben zo’n leuke kijk op speelgoed en spel. Ook kan je door samen te spelen een kind een extra element of andere manier van spelen laten zien. Maar zelf spelen is ook goed voor een kind, vind ik. En dan heb je zelf ook even je handen vrij. Als Emma nu wakker is (en vrolijk) probeer ik eerst even samen met haar iets te doen. Ik lees graag een boekje voor of laat haar allemaal speelgoed zien. Maar daarna leg ik wat dingen om haar heen zodat ze zelf even kan ontdekken. Soms blijf ik erbij zitten, maar vaak ga ik dan ook iets anders doen in de buurt.

Hanneke:In de ideale situatie zeg ik zelfstandig spelen. Ik vind het heerlijk om zelf wat te rommelen in huis en dat mijn kinderen zelf aan het spelen zijn. Helaas lukt dat niet altijd. Soms willen ze gewoon mijn aandacht en met mij spelen en dan geef ik daar vaak wel even aan toe. Ik vind het wel belangrijk dat kinderen zelfstandig leren spelen.

5. Wel inenten of niet inenten

Marielle: Wel inenten. Ik heb daar niet zoveel op tegen. Al moet ik wel eerlijk bekennen dat ik tijdens mijn zwangerschap hoorde dat ik mij kon inenten tegen kinkhoest zodat de baby de eerste weken na zijn geboorte hier ook al tegen beschermd zou zijn en ik er voor gekozen heb dit niet te doen. Ik vond het risico wel heel klein dus heb deze optie overgeslagen. De andere vaste inentingen ben ik wel van plan om gewoon te gaan doen. Fijn juist dat dat allemaal kan en mogelijk is in Nederland!

Elize: Wel. Daar was, bij ons thuis, geen discussie over. Daniël en ik vinden het goed dat ons kind op deze manier beschermd kan worden. Daniël, mijn man, had het ook over een “paraplu”. Dat je door je eigen kinderen in te enten je ook voorkomt dat kwetsbare kinderen, die niet ingeënt kunnen worden minder kans lopen een ziekte te krijgen.

Hanneke:Ik ent mijn kinderen wel in. Ik hoor nu van veel ouders die pas iets later beginnen en het traject wat uitstellen, daar is wel wat voor te zeggen vind ik. Bij mij hebben ze de entingen op de gezette tijdstippen gehad.

6. Consequent of toegevelijk

Marielle: Hier ben ik echt benieuwd naar bij mezelf. Ik weet dat consequent zijn belangrijk is, maar merk dat ik nu denk dat ik soms wellicht wat te soft zou kunnen gaan zijn. Ik zie mezelf niet echt voor me als strenge of rechtlijnige moeder, terwijl kinderen juist wel erg baat kunnen hebben bij duidelijke grenzen en structuur. Heel benieuwd hoe ik mij hierin ga ontwikkelen 😉

Elize: Consequent. In mijn werk ben ik dat zeker! Ik hoop dat ik dat als moeder ook kan zijn. Dat Emma weet dat mijn ja een ja is en mijn nee een nee. Zo kan ze altijd op mij vertrouwen en weet ze dat zeuren of gillen geen zin heeft. Wel leg ik altijd uit waarom ik ergens ja of nee op zeg en gaat het in overleg.

Hanneke:Ik ben wel consequent. Dat heb ik tijdens mijn opleiding (PABO) al geleerd natuurlijk. Maar soms denk ik ook: is dit de strijd waard? En als dat niet zo is, geef ik (gedeeltelijk) toe.

7. Beschermend of vrij

Marielle: Ook hier hoop ik iets anders dan dat ik denk dat ik ga zijn. Ik zou graag vrij willen zijn naar mijn kinderen. Ze kansen geven om zich te ontwikkelen en fouten te maken. Maar stiekem denk ik dat ik wellicht best beschermend kan gaan doen. Hopelijk kan Johan mij daarin een beetje sturen 🙂

Elize: Ik merk dat ik nu heel vrij ben. Iedereen mag haar vast houden en als iemand (kindjes die haar vast houden bijvoorbeeld) een beetje wild doen met haar raak ik niet meteen in paniek. Ik denk wel dat ik qua klimmen en klauteren wat meer beschermend kan zijn. Gelukkig hebben we daar papa voor. Hij klimt wel met Emma in de bomen!

Hanneke:Pfoe, dit vind ik een lastige. Ik merk dat ik in vergelijking met andere ouders mijn kinderen vrij opvoed. Het hoeft allemaal niet perfect, ze mogen al vroeg zelf eten en op speeltoestellen klimmen. Maar in de toekomst lijkt het loslaten me wel moeilijk. Dat ze zelf naar school gaan of naar de stad fietsen. Alleen thuisblijven. Ik moet er nog maar niet teveel aan denken. Dat lijkt me heel spannend.

8. Chill en relaxt of gespannen

Marielle: Dit is zo mooi als je nog geen kinderen hebt, dan kan je van alles bedenken en hopen. In de ideale situatie word ik natuurlijk heel chill. Ik denk zeker dat dit een wisselwerking heeft op je kind(eren), hoe relaxter jij bent zijn zij het ook. Alleen denk ik dat andersom ook het geval kan zijn. Als jij een pittig kind hebt met een sterk karakter, of een baby die veel huilt en weinig slaapt, dan heeft dat ook weer effect op hoe chill jij kan zijn. Ik hoop dat het mij dan lukt om dingen te relativeren en te denken dat ik wellicht niet zo chill ben als ik zou willen, maar dat ook dat oké is.

Elize: Chill. Ik merk echt dat als ik relaxt ben, zij dat ook is. Natuurlijk ben ik wel eens gespannen of gestrest, maar ik merk nu al dat dit echt effect heeft op haar. Ik moet dan echt even bewust weer relaxt worden. Ook heb ik, in de eerste drie weken van het moederschap, ontdekt dat ik bepaalde spieren in mijn lijf vaak aangespannen heb. Vooral mijn schouders en kaken. Zelfs daar ben ik nu bewust van en laat ik af en toe relaxen, haha!

Hanneke:Ik ben steeds chiller en relaxter geworden, maar ik kan ook echt gespannen worden in bepaalde situaties. Als er tijdsdruk is of er moet wat in huis gedaan worden en er hangt continu een huilende dreumes aan mijn been. Op dat soort momenten ben ik niet zo stressbestendig. Ik heb wel steeds meer geleerd om te genieten en niet teveel vooruit te kijken. Leven in het nu. Dat zit niet natuurlijk in mij, maar is wel iets wat je kan leren denk ik.

9. Babymoeder, peuter/kleutermoeder of oudere kinderen moeder

Marielle: Moeilijk! Ik heb nu vooral zin dat de baby er is en dat ik kei veel met hem kan keutelen. Maar in mijn werk merk ik toch dat ik de wat oudere leeftijd vaak leuker vind. Lekker kunnen kletsen, dingen kunnen uitleggen. Ben benieuwd of ik dat als moeder ook zo ga ervaren dat ik die leeftijd het leukste vind.

Elize: Oei. Ik heb nu natuurlijk een baby en ik weet niet hoe ik het ga vinden om een peuter in huis te hebben. Maar in mijn werk vind ik kindjes van 3 t/m 6 jaar het aller leukste. Dan kan je echt goed met ze communiceren en zijn ze nog zo puur. Wie weet vind ik dit ook wel het leukste bij mijn eigen kind.

Hanneke:Ik denk dat ik toch vooral een oudere kinderen moeder ben. Baby’s vind ik vooral heel leuk bij anderen. Bij mezelf vond ik de babytijd echt wel heel pittig en ik wist me nooit zo goed raad met baby’tjes, want ze kunnen nog zo weinig. Peuter en kleuter vind ik ook erg leuk, maar als ik nu naar Julia kijk en met haar praat denk ik: Ja, dit is echt zo leuk! Het is niet voor niets denk ik dat ik een bovenbouwjuf ben.

10. Binnen zijn of buiten zijn

Marielle: Zelf was ik als kind echt een binnen-kind, al was buiten verstoppertje spelen in de buurt ook altijd heel leuk. Voor mijn eigen kinderen hoop ik wel dat zij het lekker vinden om buiten te gaan spelen. Samen met andere kinderen spelletjes doen in de wijk, lekker graven in de zandbak, rondjes fietsen, heerlijk toch?

Elize: Hm.. ik wil zeggen buiten, maar met een babytje kom ik toch een stuk minder buiten dan ik zou willen. En stiekem vind ik het binnen zijn met haar ook wel heel gezellig en knus. Ik zeg nu (nu ze nog zo’n kleine baby is en het rot weer is) lekker binnen en straks (als ik met haar kan fietsen en het weer beter weer word) lekker veel naar buiten!

Hanneke:Ik ben heel graag buiten met mijn kinderen. Een hele dag binnen zitten doen we niet zo vaak. Ook mijn kinderen zijn echte buitenkinderen. Ze genieten daar echt van.

We hopen dat jullie dit leuk vonden om te lezen en er wellicht herkenning in vinden. Laat in de reacties achter wat voor moeder jij bent of als je geen moeder bent, hoe zou je als moeder zijn denk je? Ja, je mag alle 10 vragen beantwoorden. Dat vinden we heel leuk om te lezen. En weet jij nog nieuwe tegenstellingen die we later een keer in een artikel kunnen verwerken? Laat dat dan zeker ook aan ons weten. Input vinden we heel fijn!

Groetjes en geniet van deze dag,

Marielle, Elize en Hanneke


Hanneke

Een week uit ons leven – herfstvakantie

28 oktober 2019


Hoi lieve volgers en lieve zussen,

Ik neem jullie in dit artikel mee naar afgelopen week. Ik vertel jullie over de week die is geweest en deel de foto’s die ik gemaakt heb met jullie. Ik vond het een bijzondere week. Tijdens de schoolvakanties ben ik altijd vrij samen met de kinderen. Dit keer was Remco ook vrij. Naast het feit dat we heerlijk samen thuis waren deze week vierden we deze week dat Remco en ik tien jaar getrouwd zijn. Een heerlijk kneuterig en gezellig weekje herfstvakantie dus. Kijk je mee naar onze week?

Zaterdag:

We beginnen de dag rustig aan. Remco en ik hebben de afgelopen weken heel hard gewerkt en zijn best wel aan het eind van ons latijn. Julia en Ezra waren ook echt aan vakantie toe en erg moe. Even een weekendje rechttrekken dus en proberen rustig aan te doen met z’n allen. Samuel is als eerste wakker en ik knuffel lekker met hem op de bank terwijl hij lekker televisie kijkt.

Julia heeft bedacht dat we ontbijten op bed. Julia heeft altijd veel ideeën, dus ze krijgt regelmatig een nee te horen. Maar ontbijt op bed regelen is te doen! Dit keer een ja dus voor haar. Remco slaapt uit en we maken ontbijt op bed voor hem en ontbijten gezellig met hem mee.

In de ochtend doen we lekker rustig aan. Ezra moet naar zwemles en Remco gaat met hem mee. Julia, Samuel en ik rommelen thuis wat aan. In de middag ben ik even een dutje gaan doen, terwijl Samuel lag te slapen. Na het slaapje van Samuel was Julia druk bezig met haar eigen restuarant. Ze maakte een menukaart en ik koos voor het walnotentaartje. Deze kwam ze bij mij brengen.

Ik maakte een beginnetje in mijn nieuwe bijbel. Ik vind het heel leuk om te bible journalen. Ik maakte mijn eerste tekening in mijn nieuwe bijbel. Hij is nog niet af, maar het begin is er.

Daarna heb ik met Julia en Ezra brownies gebakken en mooi versierd. Dat vinden ze altijd ontzettend leuk om te doen.

Remco was ondertussen met Samuel wat boodschapjes aan het doen. ‘s Avonds aten we lekker patatjes met een snack en als toetje natuurlijk onze zelfgemaakte Brownies. Daarna gaan de kids nog even badderen en dan lekker naar bedje. 16 oktober waren Remco en ik tien jaar getrouwd. Best bijzonder! Remco heeft 10 avonden gevuld met allemaal leuke dingen om samen te doen. Hier neem ik jullie dus ook in mee. Super lief en romantisch van hem dat hij dit allemaal bedacht heeft. Vanavond maakte hij een diner voor ons. We hebben heerlijk in alle rust gegeten en gekletst.

Daarna hebben we nog een stuk van onze trouwfilm gekeken. Leuk om weer terug te zien. We besloten vroeg te gaan slapen. Aan het begin van de vakantie komt alle vermoeidheid eruit. Daar moeten we maar even doorheen. Hopelijk hebben we over een aantal dagen wat meer energie.

Zondag:

Dit was ook weer een brakke dag. Vooral Remco was erg moe. Ik voelde me al wat beter. De kids zijn ook duidelijk nog aan het uitrusten. Ze vinden het heerlijk om hele dagen thuis te zijn en spelen geweldig goed. Julia is voornamelijk aan het knutselen en freubelen. Ook speelt ze veel met haar pop. Ezra speelt veel met zijn lego. In de ochtend slaap ik wat langer dan de rest en wordt er dit keer ontbijt op bed voor mij gemaakt. Heerlijk chill beginnen zo! Daarna kleden we ons aan en zuig ik nog even de zolder en de bovenverdieping en zet een wasje aan. Dan gauw naar de kerk. Na de kerkdienst drinken we nog een bakkie koffie en dan naar huis. Marielle en Johan komen gezellig bij ons lunchen. Daarna ligt Samuel op bed en spelen we met z’n allen nog wat spelletjes. SkipBo, Karel Koekkoek, de zwarte kater en kwartet. Dat was erg gezellig. Einde van de middag waren Marielle en Johan weer naar huis en speelden de kids en Remco nog even met de duplo. Ik maakte vast een heerlijke zuurkool ovenschotel klaar. De kinderen vinden dat echt ontzettend vies. Geheel tegen mijn principes in heb ik voor hen gebakken aardappeltjes gemaakt en wortel, zodat we geen gezeur hebben over het eten. Na het eten spelen de kids nog wat. Julia is erg moe dus zij gaat tegelijk met de jongens om 7 uur naar bed (normaal blijft zij wat langer op). Ik werk nog wat aan de blog en Remco is beneden bezig met het voorbereiden van onze volgende datenight. Wat een luxe, tien datenights achter elkaar! Om acht uur was hij eindelijk klaar met voorbereiden en bleek dat hij een hele tent heeft opgezet in de woonkamer en dat wij in die tent naar Expeditie Robinson gingen kijken op televisie. Keichill op een luchtbedje in een tent. Heel gezellig en romantisch! De tent laten we lekker staan. De kids weten niet wat ze zien morgen! Het was zo’n gaar dagje dat ik vergeten ben foto’s te maken. Alleen de tent heb ik op de foto gezet. Vond het zo’n leuk idee van Remco!

Maandag:

De energie keert weer een beetje terug gelukkig bij ons allemaal. In de ochtend ga ik met Samuel naar de mondhygienist. Hij doet mee aan een onderzoek m.b.t. peutermondzorg. Hij mocht de tanden poetsen van de krokodil en zijn tanden tellen. Ook werden Samuels tandjes bekeken. Al zijn tanden zijn al door, het wachten is alleen nog op de laatste vier kiezen. Hij heeft dus al een mond vol tanden. Alles zag er goed uit!

De rest van de ochtend hebben de kids heerlijk met en in de tent gespeeld. Ze vonden het helemaal geweldig. Hoe simpel kan het leven zijn! Daarna deden we even rustig aan. Samuel lag lekker in bed. Julia zat op de tablet, Ezra keek Lego the movie, Remco is gaan strijken en ik heb gewerkt aan een verrassing voor Remco. Toen Samuel wakker werd zijn we naar het plaatselijke tuincentrum gegaan. Daar is nu een hele gave kerstshow. Dit vinden de kinderen altijd erg leuk en ik ook. Samuel riep meteen: ‘wow’ toen hij alle mooie lichtjes zag.

We hebben daar warme chocomel gedronken en gevulde speculaas gegeten. De kinderen nemen altijd, weer of geen weer, een ijsje bij het tuincentrum.

Daarna zijn even naar de speeltuin gegaan en vervolgens zijn we naar Elize toegelopen om weer even bij ons mooie kleine nichtje Emma te gaan kijken. Remco, Julia en ik hebben even met haar geknuffeld. Ezra kijkt liever toe en Samuel is nog te klein om goed met een baby om te gaan, haha. Samuel pakte daar in huis alles wat los en vastzat in de kamer. Dreumessen….zucht…..

Daarna gingen we nog even langs Marielle om een cadeautje langs te brengen en toen terug naar huis. Ik maakte heerlijke chili con carne met guacamole en tortillechips met mozzarella uit de oven. Het was super lekker! Daarna was het weer badderen geblazen en hebben we de kids op bed gelegd. Julia moet ‘s avonds altijd even lezen en gebruikt hiervoor mijn ereader die waterdicht schijnt te zijn. Ze wilde nu graag eens onder de douche lezen en heeft dit uitgeprobeerd. Ze vond het helemaal geweldig. Ik was vooral blij dat de ereader het overleefd had. ‘s Avonds hebben Remco en ik lui op bed het laatste deel van onze trouwfilm gekeken. De stukjes op het feest en het feest zelf. Heel leuk om te zien! Daarna nog een stukje Working moms gekeken op Netflix en toen heerlijk slapen.

Dinsdag:

Vandaag mocht ik even wat langer blijven liggen. Daarna gingen we lekker ontbijten. Na het ontbijt kleedden we ons aan en gingen we allemaal met de auto op weg naar de markt. Daar dronken we koffie bij mijn favo koffietent. Mijn ouders, Elize en Emma waren er ook. Heel leuk! Daarna gingen we naar Nelson om voor schoenen voor de kids te kijken. Julia en Ezra zijn geslaagd. Ze kozen beiden voor Sketchers met lichtjes. Ik word zelf absoluut niet blij van de lichtjesschoenentrend, maar de kids vinden ze geweldig en dat is ook belangrijk. Als ze blij zijn met hun kleding dragen ze het ook met plezier. Voor Samuel moeten we nog even verder kijken. We konden niks leuks vinden. Bij Shoeby’s kocht ik nog de sjaal die bij mijn nieuwe teddy coat past. Ik ben er helemaal gelukkig mee! Daarna gingen we naar huis om te lunchen. Toen was het tijd voor Samuel om naar bedje te gaan. Remco maakt de WC (het water bleef stromen; dat was niet goed). Ik pakte vast de tas in voor vanmiddag en de tasjes van Julia en Ezra voor morgen. Ezra zit op de tablet en Julia op de telefoon van Remco. Bij de brievenbus vind ik het verrassingspakket met haarspeldjes voor Julia. Deze kocht ik via www.haarspeldjes.com. Er zitten zulke leuke dingen in. Ik zal deze week de speldjes wel gebruiken in Julia’s haar, dan zien jullie het nog terug op de foto’s.

Toen Samuel wakker werd gingen we naar het bos. Dit keer voor het eerst niet richting Utrecht, maar naar Zoelen. Daar liepen we een rondje om Landgoed Soelen. Een tocht van ongeveer 3 kilometer. Dus perfect om met kinderen te lopen. Ik heb een dopper met water mee, een bakje met aardbeien en biscuitjes. We hebben onwijs genoten in het bos. Julia en Ezra klaagden wel over zere voeten, maar vonden het ook wel weer erg leuk!

Na het bos gaan we naar Maurik om pannenkoeken te eten bij restaurant de Waterspiegel. De kinderen kijken hier al de hele week naar uit! We waren wat te vroeg, waardoor de kinderen nog even heerlijk in de buitenspeeltuin konden spelen. Ze hadden enorme trek gekregen van het lopen in het bos en aten enorm goed. Het was een gezellig uitstapje!

‘s Avonds keken Remco en ik nog het geheime dagboek van Hendrik Groen beneden op de bank. Geweldige serie! Ik heb beide boeken gelezen en de serie volg ik samen met Remco. Een aanrader! Daarna zijn we lekker gaan slapen.

Woensdag:

In de ochtend ontbeten we gezellig met elkaar. Julia en Ezra hadden een leuke dag in het vooruitzicht en waren al voor het ontbijt aangekleed. Na het ontbijt bracht Remco Julia naar het station. Julia gaat vandaag met een kennis uit de kerk naar de dierentuin. in Amersfoort. Daarna kwam opa Ezra ophalen. Zij gaan samen naar het spoorwegmuseum. Remco en ik hebben dus alleen Samuel onder onze hoede vandaag. De boodschappen werden nog bezorgd en ik heb nog de kledingkasten van Samuel en Julia winterklaar gemaakt. Echt zo’n klusje dat nog even moest gebeuren. Daarna ging Samuel zijn middagslaap doen en hebben Remco en ik de eerste aflevering gekeken van seizoen 3 van ‘La case de papel’. We vonden ‘working moms’ toch niet zo leuk, dus zijn geswitcht. We zaten er meteen weer helemaal in. Goede serie! Toen Samuel weer wakker was zijn we met hem naar de stad gefietst. Het zonnetje scheen heerlijk! Echt genieten. Bij de Hema dronken we een bakkie koffie en aten wat lekkers. Daarna zijn we naar de schoenenwinkel gegaan en kochten we hele schattige nieuwe schoentjes voor Samuel. Hij is drie schoenmaten gegroeid in korte tijd en liep dus op veel te kleine schoenen. Oeps! Daarna reden we langs het parkje en hebben we daar diertjes gekeken met Samuel. Dit vind hij zo leuk!

Daarna nog veel keer van de glijbaan (dit kan hij nu helemaal zelf) en toen weer op weg naar huis. Ezra werd alweer thuis gebracht. Had het leuk gehad, maar vond alle attracties toch wat spannend in het Spoorwegmuseum. Kwartetten met opa en loco spelen met opa beviel hem beter. Ezra en Samuel hebben gebadderd en ik heb me gedoucht en daarna gingen we heerlijke broccoliquiche eten. Na het eten hebben we nog even met de kids gespeeld en toen gingen ze al naar bed. Kwart voor acht kon ik Julia weer ophalen bij het station. Ze had een hele leuke dag gehad in de dierentuin en had daarna nog pizza gegeten. Julia ging meteen haar bed in met rode wangetjes. Ze was echt moe. Remco en ik speelden twee potjes ticket to ride. Dit hebben we al heel lang niet gespeeld en was echt leuk om weer eens te doen. Daarna keken we nog La casa de papel vanuit bed.

Donderdag:

We begonnen de dag weer met een ontbijtje aan tafel. Daarna zijn we ons allemaal gaan aankleden. Julia moest nog in bad, maar eerst was het tijd voor een meidenmomentje. We namen allebei een peel off maskertje en vervolgens hebben we onze nagels rood gelakt.

Julia heeft nog lekker gebadderd en ik ben de koffer in gaan pakken voor de kids. Ze gaan namelijk uit logeren bij mijn zwager en schoonzus en mijn twee nichtjes. Na het inpakken ging Remco nog even met Julia en Ezra naar de supermarkt en heb ik Samuel vast zijn lunch gegeven en heb ik hem op bed gelegd. Daarna kwamen Remco en Julia en Ezra terug en hebben zij ook nog geluncht. Toen was het tijd voor even een momentje chill op de bank. Ezra keek dinotrucks en Julia YouTube op de tablet. Toen Samuel wakker werd zijn we in de auto gestapt en richting mijn zwager gereden. Daar dronken we nog een bakkie koffie en toen zijn we weer terug in de auto gestapt en hebben we de kids daar gelaten. Ik voel me altijd best wel schuldig als mijn kinderen uit logeren gaan. Naar mijn kinderen toe en ook naar degenen bij wie ze logeren. Maar ik weet dat het goed is en zo fijn om dit af te toe te doen, dus ik laat het schuldgevoel voor wat het is en probeer er zoveel mogelijk van te genieten. 24 uur doen waar we zelf zin in hebben! Dat is toch geweldig! Tijdens de terugreis stonden we best wel in de file dus konden we meteen door naar het sushi restaurant om onze bestelling op te halen. Thuis aten we lekker Sushi en hebben we heel veel afleveringen gekeken van La Casa de papel. Wat is een avond opeens lang als de kids er niet zijn. Heerlijk!

Voor het slapen gaan haalt Remco nog een stunt uit en valt van de trap. Hij is er zelf aardig vanaf gekomen (wat schaafwonden en een licht gekneusde schouder), maar de traptrede heeft het niet overleefd. Balen! Hiervoor moeten we even een oplossing gaan vinden.

Vrijdag:

Ik word pas om 8 uur wakker. Dat is echt uitslapen zeg! Remco maakt een ontbijtje voor ons en dat eten we lekker in bed op, terwijl we La Casa de Papel verder kijken. Na het ontbijt kleden we ons aan en Remco zuigt het hele huis: zolder, bovenverdieping en beneden en ik dweil achter hem aan. We eindigen beiden bij de voordeur en gaan op pad. We rijden richting Alphen aan den Rijn en lunchen daar bij de DeliFrance. Dat was erg lekker. Ik at een broodje Carpaccio en Remco een club sandwitch. Daarna ging Remco nog even de H&M in en ik de Vero Moda. Ik ben geobsedeerd door een flared pants met ribstof. . Maar helaas hadden ze hem hier niet meer in de winkel. Toch binnenkort weer even in Culemborg kijken. Daarna zijn we de kinderen op gaan halen. Ze hadden het super gehad met hun nichtjes en oom en tante. Het slapen was ook goed gegaan. We dronken nog een kop thee en aten een brownie en toen was het tijd om weer naar huis te gaan. Helaas zat de hele snelweg vast en moesten we binnendoor. Ook daar stonden we veelal vast. We deden er ruim twee uur over, waar we normaal drie kwartier over rijden. Thuisgekomen heb ik met veel haast broccoli, gebakken aardappeltjes en zalm klaargemaakt. We smulden ervan. Daarna brachten we de kinderen naar bed en toen ze op bed lagen ging ik naar de kapper. Mijn haren zijn weer geverfd en de puntjes zijn bijgeknipt. Dan zit er altijd meteen meer slag en model in. Erg fijn!

Zaterdag:

We beginnen de dag weer met een ontbijtje aan tafel. Daarna gaat Remco met Ezra naar de Gamma om een goede stevige plank te kopen. Hiervan gaat hij een nieuwe traptrede maken. Deze moeten we dan nog beitsen om hem ongeveer in de dezelfde kleur te krijgen als de rest van de trap. Ik ben thuis met Samuel en Julia. Samuel vraagt erg veel aandacht en Julia maakt erg veel troep. Het maakt me chaotisch in mijn hoofd. Ik vond het niet zo’n fijne ochtend. Mijn vader kwam nog even langs om te kijken hoe het ging met de trap en met Remco. Dat was wel gezellig. Remco ging met Ezra naar zwemles. De vorige keer durfde Ezra niet te zwemmen. Hij zit in een nieuwe groep en mag nu geen zwembandjes meer om. Dit keer heeft hij zich over zijn angst heen gezet en heeft hij gewoon supergoed gezwommen. Heel fijn! Hij kreeg een ijsje van Remco. Toen Ezra thuiskwam hebben we nog even gechillt. Daarna stapten we in de auto richting Alkmaar. Ons nichtje vierde daar haar negende verjaardag. We zijn daar een paar uurtjes geweest. We hadden mijn zwager en schoonzus echt al heel lang niet gezien en het was echt fijn ze even te zien en bij te kletsen. Om vijf uur gingen we op weg naar huis. Tussendoor stopten we in Breukelen om bij de grote gele M te eten. Daarna reed Remco met de kinderen verder naar huis en stapte ik op de trein naar Amsterdam Bijlmer ArenA. Daar trof ik mijn vader en samen gingen we naar het concert van Krezip in de Ziggo Dome. Dit was onwijs gaaf! Ik was echt groot fan van Krezip tot ze stopten als band. Dus nu was het echt geniten van al hun mooie nummers. Ze zijn live ook enorm goed!

Bron foto: nrc.nl

Ik dook om half één ‘s nachts mijn bed in. Moe maar voldaan! Wat een belevenis!

Zondag:

De wintertijd is ingegaan. Ik werd om 8 uur nieuwe tijd wakker gemaakt door Ezra. Ik had dus nog best een nachtje gemaakt. In de ochtend deden we rustig aan. Ik maakte de keuken schoon en deed vast wat voorbereidingen voor het avondeten. Remco ruimde op zolder achter het schot op. Ook maakte ik met de kinderen arretjescake volgens dit recept. Dit is echt leuk om met kinderen te maken. Alles afwegen en daarna is het koekjes breken en alles door elkaar roeren en klaar.

We hebben geluncht en daarna ben ik op bed verder gaan schrijven aan dit artikel, want morgen gaat het al de lucht in. Best een werk nog een hele week in een artikel. Maar wel heel leuk om te doen! Daarna ga ik toch nog maar even liggen en doe nog een powernap. Als Samuel wakker wordt eten we met z’n allen van de arretjescake. Iedereen vindt het lekker. Alleen Julia niet, maar die voelt zich vandaag niet helemaal fit (ook erg moe denk ik). ‘s Middags spelen Julia en Ezra buiten en Remco werkt met Samuel in de tuin. Ik ben boven nog bezig met de kasten van de kinderen en ik heb mijn eigen kledingkast winterklaar gemaakt en heel veel kleren weg gedaan. Dat ruimt weer lekker op. Als avondeten aten we roti, een verspakket van Albert Heijn en viel erg goed in de smaak! Na het eten gingen de kinderen in bad en ik heb me gedoucht. Remco ruimde alles beneden op. Daarna hebben we de kinderen op bed gelegd. Om half 8 lagen ze er allemaal in. Ik maakte dit artikel nog even af en Remco kijkt hem altijd na. Daarna keken we Expedititie Robinson. Vaste prik op zondagavond. Lekker lui op de bank. Ik heb deze week veel energie opgedaan om weer aan het werk te gaan en weer te knallen de komende weken. Fijn! Een vakantie om met een blij gevoel op terug te kijken.

Heb jij ook vakantie gehad? Hoe was jouw vakantie? Wat waren je hoogte en/of dieptepunten? Of was je gewoon aan het werk? Laat het maar weten in de reacties. Ik ben namelijk erg benieuwd!

Liefs, Hanneke


Hanneke

Praten van hart tot hart: de overgang van 0 naar 1, van 1 naar 2 en van 2 naar 3 kinderen.

16 september 2019


Lieve volgers en lieve zusjes,

Ik heb lang nagedacht over wat voor artikel ik zou gaan schrijven vandaag. Al denkende kwam ik erachter dat ik toch heel graag artikelen schrijf in de rubriek ‘praten van hart tot hart’. Ik heb zoveel dingen die mij van het hart moeten en ik met jullie zou willen delen. Omdat jullie (Marielle en Elize) allebei bijna moeder worden lijkt het mij leuk om vandaag mijn ervaring te delen rondom het moeder worden van een eerste, tweede en derde kind. Is die overgang van één naar twee kinderen nou echt zo groot? En doe je een derde er zo even bij? Dat zijn de meest gangbare verhalen die je hoort. Mijn ervaring hierbij deel ik hieronder en ik deel natuurlijk mooie plaatjes rondom de geboorte van mijn drie prachtige kinderen. Ook zal ik een paar linkjes toevoegen naar mijn ‘oude’ praten van hart tot hart artikelen, die te maken hebben met dit artikel. Lees je lekker mee?

De geboorte van Julia:

Onze oudste dochter is op 15 mei 2012 geboren. Ik had een heerlijke zwangerschap en heb er heel erg van genoten. Ik werkte fulltime als juf voor de klas tot mijn verlof en ik vond dat vooral aan het einde best wel pittig met mijn dikke buik. Tijdens mijn zwangerschap werd ik al echt een moeder. Ik was zo trots op het kindje in mijn buik en benieuwd hoe ze eruit zou komen te zien. Verder ging ik er onbevangen en wellicht een beetje naïef in. Ik had zoiets van: ik kan me er toch geen precieze voorstelling van het ouderschap maken, dus we gaan het gewoon zien. Remco en ik hoorden bij een jonge vriendengroep, waarin nog niemand toe was aan kinderen krijgen. Ook in mijn eigen familie waren er nog geen kinderen. Mijn schoonzussen kregen wel allebei een kindje een jaar voor Julia werd geboren. Maar die wonen op afstand en ik spreek en zie ze niet zo vaak. Ik weet wel dat mijn schoonzussen het er samen over hadden dat ze zelfs geen tijd meer hadden om te douchen en dat ik dacht: ‘huh, de baby slaapt toch gewoon en dan kan jij toch douchen?!’ Toen werd Julia geboren. Remco en ik zaten echt op een roze wolk. We hadden een geweldige kraamweek en waren dolverliefd op Julia. Ook de tijd die volgde bleven we dolgelukkig en zaten we allebei helemaal in de papa en mama rol. We volgden elke ontwikkeling die ze maakte op de voet en konden zo genieten van alle nieuwe vaardigheden die ze zich eigen maakte. Wel vond ik het in bepaalde opzichten best wel pittig en zwaar. Pittig op het vlak van relatie. Remco en ik waren erg veel met haar bezig en vonden het moeilijk om onze man-vrouw rol op te pakken. We misten dat stukje ontzettend. In de eerste periode met Julia moesten we zo wennen aan de nieuwe verhoudingen dat we ook best regelmatig ruzie hadden met elkaar. Ook vond ik de gebroken nachten best zwaar. Ik gaf borstvoeding en Julia was 1,5 jaar lang een flinke nachtbraker. Soms hielp voeding, maar soms ook niet en dan zaten we lang met haar op. Wel is het fijn bij een eerste dat je tijdens slaapjes ook zelf even kan gaan liggen. Soms gunde ik mezelf die tijd, maar vaak genoeg moest er voor mijn gevoel ook erg veel in huis gebeuren en was ik daar druk mee. Daarnaast moest ik erg wennen aan het feit dat Julia de regie had en baby’s vaak net niet doen wat jij hebt bedacht. En het feit dat haar ritme om de haverklap wisselde en ik weer een nieuw ritme moest bedenken en daar mijn weg in moest vinden, was ook best wel schakelen elke keer. Alles is nieuw en zo overweldigend. En inderdaad, zoals mijn schoonzussen al hadden voorspeld, soms was er zelfs geen tijd om even te douchen. Ook mijn lichaam maakte mij onzeker. Ik was 25 kilo aangekomen en ik voelde me niet lekker in mijn lijf. Ik vond het echt een moederlijf en voelde me niet aantrekkelijk. Er werd mij regelmatig gevraagd of ik zwanger was (terwijl ik met Julia in de kinderwagen liep…dus….!!). Ik voelde me onzeker in mijn veranderde lichaam en ook naar Remco toe. Ik merkte ook dat ik me best alleen kon voelen. Met een baby ga je niet de hele dag op stap en Julia sliep eigenlijk toch echt het beste in haar bed toen ze iets ouder werd. Ik was best veel alleen thuis met haar. Wel ben ik ons huis enorm gaan waarderen en vond ik het ook weer een heerlijk plekje om te zijn. Het laatste wat mij ook best onzeker kon maken was de mening en het advies van andere mensen. Naast positieve woorden en complimenten krijg je ook regelmatig ongevraagd advies of een sneer als beginnende moeder. En ik (met al mijn hormonen) kon daar niet zo goed tegen. Het maakte keuzes maken alleen maar moeilijker. Kortom de babytijd van Julia was een ontzettende roze wolk, maar ondanks dat ook een zware periode waarin ik heel erg moest wennen aan mijn nieuwe rol als moeder.

De geboorte van Ezra:

Toen Julia 15 maanden was werd ik zwanger van Ezra. De zwangerschap verliep prima, op wat gekke kwaaltjes na. Ik had een prachtige buik en kwam minder kilo’s aan dan de vorige keer. Mijn lieve, drukke, ondernemende dreumes Julia hield me goed in beweging en dat wierp zijn vruchten af. Op 12 juli 2014 werd Ezra geboren. Remco en ik waren meteen dolverliefd. Wat een prachtig ventje en wat een mooi, fijn hoofdje. De kraamweek verliep niet zo op een roze wolk als bij Julia, want Ezra begon al vrij snel best veel te huilen, vooral na de voeding. De eerste kraamverzorgster die er was had ik niet heel erg een klik mee. Zij viel opeens uit en toen kwam er een ander. Dat was voor mij wel even slikken. Maar het was een lief mens. Toch kijk ik met gemengde gevoelens op de kraamweek terug, omdat het gewoon best pittig was met Ezra en Remco veel bezig was met Julia. We hadden onze handen vol, ondanks de hulp van de kraamzorg en anderen. Na de kraamweek werd het er niet beter op. Ezra bleek een huilbaby te zijn en reflux te hebben. Hij huilde dag en nacht bijna non-stop. Julia was een pittig ding die midden in haar peuterpuberteit zat toen Ezra werd geboren. Die combinatie was heel pittig. Remco moest gewoon aan het werk en ik bleef met Ezra en Julia thuis. Die dagen waren slopend met een huilende baby in de draagzak en een peuter die ook aandacht wil. Julia besloot ook nog eens te stoppen met haar middagslaapje toen Ezra nog heel klein was, dus er was voor mij geen moment om even rust te pakken. Gelukkig kreeg Ezra toen hij drie maanden oud was medicijnen die hielpen (maagzuurremmers) en ging het een stukje beter. Vooral het huilen werd aanzienlijk minder. Ik durfde het aan om één keer per week een middagje een oppas te laten komen, zodat ik even bij kon slapen. Onze nachten waren namelijk knap waardeloos. Ezra werd heel veel wakker en huilde ook veel in de avond en nacht. Als ik er nu op terugkijk was dit de zwaarste periode uit mijn leven tot nu toe. Gelukkig was onze liefde voor Ezra en Julia wel enorm groot en Remco en ik hebben elkaar op ons zwaktst gezien en gevochten voor ons gezin en dat heeft ons als stel ijzersterk gemaakt. Ik heb me nog nooit zo eenzaam gevoeld als in die periode. Dit was voor niemand te doen geweest. Ik belandde dus ook toen Ezra 1,5 jaar was in een burn-out. Door een jaar lang goede hulp van een therapeut en psycholoog (die een postnatale depressie vaststelde), leerde ik zoveel over mezelf en kwam ik er weer bovenop. Van één naar twee kinderen was voor ons erg pittig, maar dat waren de omstandigheden. Gelukkig is de kans op een huilbaby klein en heb ik tot nu toe in mijn omgeving niemand getroffen met een huilbaby.

De geboorte van Samuel:

Nadat mijn traject bij de psycholoog afgerond was voelde ik me zo goed en sterk! Ik had veel over mezelf geleerd en vond een hoop rust daardoor. En toen begon het toch te kriebelen. Toch nog een derde kindje? Maar wat als dit kindje ook weer zoveel huilt? Dat trekken we echt niet! Toch gingen we ervoor. Dit omdat we ons niet door angst wilden laten leiden. Mijn zwangerschap was fijn, maar lichamelijk zwaar. Mijn benen deden erg pijn en lopen ook. Gelukkig waren het geen bekkenklachten, maar zaten mijn spieren bekneld door de zwangerschap. Aan het eind was ik het echt spuugzat. En toen besloot Samuel ook nog eens 12 dagen te laat op de wereld te komen. Dat was wel bikkelen. Na een droombevalling had ik een geweldige kraamweek. Wel druk hoor met drie kids, maar ik heb lang in bed gelegen en echt veel ‘quality time’ met Samuel gehad. De kraamverzorgster bracht veel tijd door met de oudste twee. Dat was erg fijn. Samuel deed het supergoed en had een vliegende start. We merkten de eerste dag al dat hij geen reflux had. Je weet in ieder geval goed waar je op moet letten. Ik merkte aan mezelf dat ik een stuk ouder en wijzer was geworden. Ik liet me niet onzeker maken door anderen en bij elk probleem dat ik tegenkwam zocht ik naar verschillende oplossingen en koos ik hetgeen wat het meest bij ons past. Zo ging ik met Samuel mijn eigen weg en ik trok me veel minder aan van de adviezen en meningen van mensen. De eerste maanden van Samuels leven vond ik best pittig. Het was een extreem warm voorjaar en zomer. Samuel sliep alleen oké als hij gedragen werd in de draagzak, dus dat deden we de eerste tijd. Op een gegeven moment ging ik door mijn rug en kon ik hem niet meer dragen. Toen was het best veel huilen in het bedje of in de wagen. Ook ging het borstdrinken niet altijd geweldig en weigerde hij regelmatig de borst wat ook weer voor veel gehuil zorgde. Vooral de avonden waren erg onrustig en we konden altijd pas laat gaan slapen. Toen brak de zomervakantie aan. De eerste vier weken moest Remco gewoon werken en was ik thuis met de kids. Samuel deed vier slaapjes op een dag en het was in die tijd buiten bloedheet, waardoor hij niet in zijn eigen bedje kon slapen. Ik liep daarom buiten rond met de kinderwagen totdat Samuel sliep. Julia en Ezra zaten thuis achter de TV en ik liep elke keer langs en keek door het raam of het goed met ze ging. Dit was eigenlijk tegen mijn principes in, maar ik had geen keuze. Na de zomervakantie werd alles beter. Het was niet meer zo warm, Samuel sliep in zijn eigen bedje en Julia en Ezra zaten weer heerlijk in het schoolritme. Vanaf dat moment (Samuel was toen ruim 4 maanden) ben ik echt gaan genieten en was er meer rust voor mij. Ook de avonden hadden we weer terug. Samuel sliep niet door, maar was wel de beste slaper van de drie kids. Gemiddeld konden we wel een uurtje of 7 á 8 maken per nacht, dus dat was dikke prima. Ik merk dat we met een derde kind zo relaxt zijn, omdat je alles eigenlijk al weet. Dat is heerlijk en echt genieten! Een derde doe je er zo even bij klopt dus wel in zekere zin, maar toch was dat de eerste vier maanden niet het geval bij ons. Nu is het genieten geblazen met z’n vijven en zijn we echt heel blij met hoe het allemaal gaat.

Conclusie: een baby heeft altijd impact op je gezin. De omstandigheden bepalen alleen enorm hoe veel impact het heeft. Zo heeft ieder zijn eigen verhaal. Blijf vertrouwen op jezelf, je partner en je baby.

Hoe zit dat bij jou? Hoe denk je dat het zal zijn om moeder te worden? En als je al moeder bent, hoe vond je de overgang naar het moeder zijn of naar 2 of 3 kinderen? Ik ben heel benieuwd!

Liefs, Hanneke


Hanneke

Onze eerste kampeervakantie met ons gezinnetje

2 september 2019


Lieve volgers en lieve zusjes,

De afgelopen jaren zijn we elke zomer op vakantie geweest met ons gezin, maar huurden we over het algemeen een huisje. Dit omdat we eigenlijk altijd een kind hadden dat nog niet doorsliep en omdat we zelf nog geen kampeermiddel in ons bezit hadden. Maar diep in mijn hart ben ik een echte kampeerder. Een half jaartje geleden hadden Remco en ik het er al over om een vouwwagen aan te gaan schaffen op den duur. Dat zou ook betekenen dat we een trekhaak op onze auto moeten laten zetten of een nieuwe auto moeten kopen met trekhaak. Dit werd ons nieuwe spaardoel! Iets voor in de toekomst, wanneer we het geld bij elkaar hebben gespaard. Later boden mijn zwager en schoonzus ons aan om met hun vouwwagen op vakantie te mogen gaan. Super fijn! Hoe dat ons bevallen is (met natuurlijk wat leuke vakantiekiekjes) zie en lees je hieronder.


Marielle

8 dingen die je niet moet zeggen tegen een (potentieel) zwangere vrouw

26 augustus 2019


Sinds ik bekend heb gemaakt dat ik in verwachting ben, krijg ik zoveel lieve en steunende berichten van mensen. Lieve kaartjes, complimentjes over mijn buik en mensen die vertellen hoe blij ze voor ons zijn dat we een kindje zullen gaan krijgen. Ik geniet daar heel erg van en voel mij echt geliefd door al deze lieve woorden.

Wat echter ook zo is, is dat een zwangerschap ook heel veel andere dingen bij mensen naar boven haalt. Het is voor veel mensen een heel herkenbare periode, waar ze vaak goed of grappig bedoelt, niet zo tactische opmerkingen over maken. Vandaag deel ik een paar van de opmerkingen die ik tegenkom.


babykamer, babykamer inspiratie, meisjes babykamer, babykamer inrichten, boskamer, roomblush, little dutch, hazen knojes, deurknopjes,
Elize

Babykamerinspiratie – onze plannen!

19 augustus 2019


babykamer, babykamer inspiratie, meisjes babykamer, babykamer inrichten, boskamer, roomblush, little dutch, hazen knojes, deurknopjes,Daniël en ik wonen nu in een heel leuk bovenwoningkje, maar gezien de kleine ruimte wilden we heel graag verhuizen. In het begin van de zwangerschap had ik ook heel sterk het gevoel dat ik een aparte babykamer wilde. Ik voelde me zelfs een slechte moeder als ik mijn kleine baby niet alles kon geven wat ik wilde en wat “hoort”. (Belachelijk natuurlijk! Gelukkig ging dat wel weg.) Daniel en Ik waren al op huizenjacht, maar dat wilde niet echt lukken. Tot we opeens letterlijk van de ene op de andere dag een huis hadden gekocht. Een pareltje, een prachtig huis waarvan we niet gedacht hadden dat het binnen onze mogelijkheden lag. Echt een geschenk uit de hemel. Het enige (maar dan ook een van de weinige) nadelen was dat we de sleutel pas 4 weken voor mijn uitgerekende datum zouden krijgen. Spannend. We besloten dus nu al alle plannen te smeden, verf te kopen en meubels te verven, zodat we tegen die tijd zo min mogelijk hoeven te doen. Dat geldt natuurlijk ook voor de babykamer. Ik dook Pinterest op en surfte verschillende sites af om een plan te maken voor de babykamer. En nu hebben we een redelijk af plan. Het leek me leuk om de plannen met jullie te delen. Ik kan altijd smullen van leuke babykamers en genoeg inspiratie opdoen uit zulke artikelen! Dus hopelijk jij ook!


Hanneke

Bucket list voor de zomervakantie

8 juli 2019


Lieve zussen en lieve volgers,

Vorig jaar zag ik erg tegen de zomervakantie op. Ik had natuurlijk kleine Samuel (3 maanden oud), Julia van 6 jaar oud en Ezra van 4 jaar oud. En ik was vier weken achter elkaar alleen met hen thuis in de zomervakantie. Als ik dacht aan die vier weken met een baby die héél veel aandacht vroeg en daarnaast nog twee erwtjes die geëntertaind moesten worden bij tijd en wijlen, sprongen de tranen van wanhoop al in mijn ogen. Om mezelf te helpen maakte ik een lijst aan in de app Wunderlist met de naam: ideeën voor de zomervakantie. In die lijst ben ik al van tevoren gaan bijhouden wat ik in de vakantie met de kids zou kunnen gaan doen. Deze lijst heb ik er dit jaar weer bij gepakt en aangevuld met nieuwe ideeën. Ideaal! Wie weet is dit ook wat voor jou. Hoef je niet eens mama voor te zijn, je kan ook zo’n lijst maken als je bang bent dat je je verveelt in de vakantie of al wat voorpret wil hebben voordat je op vakantie gaat. Mijn lijst deel ik hieronder met jullie.


zwangerschapskwaaltje, zwangerschap, zwangerschap kwaaltjes, bandenpijn, haargroei zwangerschap,
Elize

Zwangerschapskwaaltjes die ik niet zag aankomen

27 juni 2019


zwangerschapskwaaltje, zwangerschap, zwangerschap kwaaltjes, bandenpijn, haargroei zwangerschap, ‘Zwanger zijn is het mooiste wat er is’, hoor je vaak. Ik kan, na meer dan 20 weken zwangerschap, zeggen dat dat niet altijd zo is. Eerlijk gezegd is het best zwaar soms. Je bent moe, er verandert een heleboel aan je lichaam en je zit vol hormonen. Naast dat alles komen er een heleboel kwaaltjes kijken bij het zwanger zijn. Van een boel wist ik wel dat ze bestonden en dat veel vrouwen er last van hebben, maar er zijn ook een aantal dingen die ik niet zag aankomen. Graag deel ik die kwaaltjes in dit artikel. Ik ben benieuwd of je ze herkent!


gender reveal pinata taart, gender reveal pinata cake. recept gender reveal pinata taart, recept gender reveal taart, gender reveal, pinata taart,
Elize

Recept: gender reveal piñata taart

30 mei 2019


gender reveal pinata taart, gender reveal pinata cake. recept gender reveal pinata taart, recept gender reveal taart, gender reveal, pinata taart,Zoals beloofd zou ik een artikel delen over mijn gender reveal piñata taart (een hele mond vol, letterlijk en figuurlijk;)). Ik maakte namelijk een taart met snoepjes erin om het geslacht van onze baby bekend te maken aan onze familie. Het leek me leuk om hier het recept te delen. Ik kon namelijk geen simpel gender reveal recept vinden op het wereldwijde web. Want als ik kook, bak, of recepten deel moet het niet te ingewikkeld zijn! Dus voor alle luie mama’s to be: here it comes!


Hanneke

Een dag uit ons leven – deel 2

23 mei 2019


Afgelopen januari deelde ik een dag uit ons leven met een baby van negen maanden oud en vandaag doe ik dit weer. Hoe ziet een ‘doodnormale’ dag eruit met een dreumes van 13 maanden, een zoontje van 4 en een dochter van 7? Het was de dag na de verjaardag van Julia. Ons hele huis stond gisteren op zijn kop. Ontbijtje, traktatie maken en de hele middag het kinderfeestje van Julia bij ons thuis. Wat ik de dag erna deed, ga je in dit artikel lezen. Ook mijn persoonlijke favorieten en aanraders komen voorbij. Kijk en lees je lekker mee?


Samen

Welk type moeder zijn/worden wij?

11 november 2019


Hee lieve volgers,

Vandaag weer een artikel geschreven door ons samen. Zelfs kersverse mama Elize zag het alweer zitten om mee te schrijven. Vandaag geven we reactie op een aantal woorden die ons zouden kunnen typeren als moeder. De twee woorden die er staan zijn tegenpolen, dus eigenlijk zijn deze vragen heel zwart-wit, maar we zorgen zelf voor een genuanceerd en eerlijk antwoord. Lees maar mee!

1. Draagmoeder of mijn kindje slaapt in eigen bed

Marielle: Mij lijkt het nu heel fijn om de baby veel bij mij te dragen als hij nog klein is. Dus voor de eerste weken/maanden denk ik misschien wel een draagmoeder. Dat lijkt mij in ieder geval heel knus, al kan ik me voorstellen dat dat soms ook intensief kan zijn. Voor als mijn kindje iets groter is, wil ik uiteindelijk natuurlijk ook dat mijn kindje in zijn eigen bedje gaat slapen en leert zichzelf in slaap te krijgen.

Elize: Oeh. Ik denk beide! Ik vind het heerlijk om kindjes te dragen. Ik heb Emma – tot nu toe – nog niet veel gedragen, maar de kindjes van Hanneke wel eens en dat vond ik fantastisch en de paar keer dat ik Emma heb gedragen vond ik ook heel leuk! Maar Kleine lieve Emma moet wel in haar eigen bedje slapen! Nu doe ik nog wel eens een middagdutje met Emma naast of op me, maar vanaf een bepaalde leeftijd wil ik graag dat ze in haar eigen bedje slaapt. Nu vind ik het gewoon te leuk om dichtbij haar te zijn.

Hanneke:Ik heb alle drie mijn kids (vooral de middelste en de jongste) de eerste twaalf weken veel gedragen. Dit deed ik om het feit dat ze moeilijk in bed gingen slapen en mijn nabijheid zochten. Ik vond dit op zich wel fijn je kindje zo dichtbij, maar daarnaast houd ik ook echt wel van een beetje afstand en wat tijd voor mezelf. Ik was elke keer enorm blij als het slapen in bed beter ging en ik af en toe mijn handen vrij had.

2. Working mom of stay at home mommy

Marielle: Working mom, al zou ik ook niet fulltime kunnen en willen blijven werken. Ik merkte aan mijzelf dat ik in eerste instantie een beetje het gevoel had dat ik mijn werk en ambities zou moeten opgeven als ik mama zou worden, maar ik hoop en denk dat dat niet zo zal zijn. Ik vind werken, mij ontwikkelen, dingen leren en iets voor anderen betekenen veel te leuk. Maar dat dit ten koste zou gaan van mijn tijd met mijn man en kinderen, dat lijkt me dan ook lastig. Ik ben heel benieuwd hoe ik straks de balans daarin ga vinden!

Elize: Zeker weten working mom. Na drie weken smachtte ik alweer om aan de slag te gaan voor mijn onderneming. Ik ben een bezig bijtje en dat zal altijd zo zijn. Ik ben dol op werken. Voor mijn eigen onderneming kan ik gewoon lekker tijdens Emma’s dutjes wat doen. Ideaal. Mijn werk in loondienst is een ander verhaal. Dat mis ik ook wel, maar ik zie het nu nog niet zitten om echt naar mijn werk toe te gaan en Emma achter te laten. Gelukkig kan ik tot januari nog aan dat idee wennen! Wel ga ik minder werken na mijn verlof. Ik werkte vier ochtenden en vijf middagen. ik ga nu over naar vier middagen.

Hanneke:Ik vind het fijn om het moederschap te combineren met werken. De afwisseling vind ik fijn en ook het even onder de volwassen mensen zijn en mijn eigen ding doen. Het maakt het wel meteen een stuk drukker. De perioden dat ik verlof had en thuis was met de baby’s waren een stuk rustiger en ik had alles meer op orde in huis. Ik werk normaliter twee dagen en dat vind ik heel fijn. Dan is alles redelijk in balans. Op het moment werk ik tijdelijk drie dagen. Dat maakt het thuis wat intensiever.

3. Geduldig of ongeduldig

Marielle: Uiteraard wil ik geduldig zeggen, maar ik heb geen idee hoe het zal zijn straks. Over het algemeen ben ik niet heel opvliegend van karakter, dus ik hoop dat ik dat straks ook niet zal zijn als ik mama ben. Maar ik denk ook, niemand is perfect en weinig slaap en veel drukte om je heen maakt je vast niet altijd de beste versie van jezelf, dus wellicht zal ik in de toekomst hier en daar wel eens ongeduldig uit de hoek gaan komen 😉

Elize: Met andermans kinderen (op mijn werk) kan ik heel geduldig zijn. Ik hoop dat ik dat met mijn eigen kind ook zo is. De tijd zal het leren.

Hanneke:Andere mensen beschrijven mij meestal als geduldig, maar ik kan ook wel echt ongeduldig zijn. Vooral als we ergens op tijd moeten komen en het schiet allemaal niet op. Dan kan ik echt in de stress schieten en mopperen. Maar in andere situaties ben ik denk ik best geduldig.

4. Samen spelen of zelfstandig spelen

Marielle: Ik wil zeggen: allebei. Maar dan is het geen dilemma meer om uit te kiezen hè? Dan zeg ik zelfstandig spelen. Ik kan mijzelf van vroeger nog herinneren dat ik uren kon spelen met de poppen en barbies samen met Elize of Hanneke. Mijn ouders speelde dan niet met ons en dat hoefde ook niet. Juist als ze dan wel iets samen met ons deden (bijvoorbeeld mijn moeder die met ons ging knutselen, of mijn vader die buiten met ons een spel deed), was dat extra leuk!

Elize: Ik denk een beetje van beide. Ik vind het leuk om met kinderen te spelen. Ze hebben zo’n leuke kijk op speelgoed en spel. Ook kan je door samen te spelen een kind een extra element of andere manier van spelen laten zien. Maar zelf spelen is ook goed voor een kind, vind ik. En dan heb je zelf ook even je handen vrij. Als Emma nu wakker is (en vrolijk) probeer ik eerst even samen met haar iets te doen. Ik lees graag een boekje voor of laat haar allemaal speelgoed zien. Maar daarna leg ik wat dingen om haar heen zodat ze zelf even kan ontdekken. Soms blijf ik erbij zitten, maar vaak ga ik dan ook iets anders doen in de buurt.

Hanneke:In de ideale situatie zeg ik zelfstandig spelen. Ik vind het heerlijk om zelf wat te rommelen in huis en dat mijn kinderen zelf aan het spelen zijn. Helaas lukt dat niet altijd. Soms willen ze gewoon mijn aandacht en met mij spelen en dan geef ik daar vaak wel even aan toe. Ik vind het wel belangrijk dat kinderen zelfstandig leren spelen.

5. Wel inenten of niet inenten

Marielle: Wel inenten. Ik heb daar niet zoveel op tegen. Al moet ik wel eerlijk bekennen dat ik tijdens mijn zwangerschap hoorde dat ik mij kon inenten tegen kinkhoest zodat de baby de eerste weken na zijn geboorte hier ook al tegen beschermd zou zijn en ik er voor gekozen heb dit niet te doen. Ik vond het risico wel heel klein dus heb deze optie overgeslagen. De andere vaste inentingen ben ik wel van plan om gewoon te gaan doen. Fijn juist dat dat allemaal kan en mogelijk is in Nederland!

Elize: Wel. Daar was, bij ons thuis, geen discussie over. Daniël en ik vinden het goed dat ons kind op deze manier beschermd kan worden. Daniël, mijn man, had het ook over een “paraplu”. Dat je door je eigen kinderen in te enten je ook voorkomt dat kwetsbare kinderen, die niet ingeënt kunnen worden minder kans lopen een ziekte te krijgen.

Hanneke:Ik ent mijn kinderen wel in. Ik hoor nu van veel ouders die pas iets later beginnen en het traject wat uitstellen, daar is wel wat voor te zeggen vind ik. Bij mij hebben ze de entingen op de gezette tijdstippen gehad.

6. Consequent of toegevelijk

Marielle: Hier ben ik echt benieuwd naar bij mezelf. Ik weet dat consequent zijn belangrijk is, maar merk dat ik nu denk dat ik soms wellicht wat te soft zou kunnen gaan zijn. Ik zie mezelf niet echt voor me als strenge of rechtlijnige moeder, terwijl kinderen juist wel erg baat kunnen hebben bij duidelijke grenzen en structuur. Heel benieuwd hoe ik mij hierin ga ontwikkelen 😉

Elize: Consequent. In mijn werk ben ik dat zeker! Ik hoop dat ik dat als moeder ook kan zijn. Dat Emma weet dat mijn ja een ja is en mijn nee een nee. Zo kan ze altijd op mij vertrouwen en weet ze dat zeuren of gillen geen zin heeft. Wel leg ik altijd uit waarom ik ergens ja of nee op zeg en gaat het in overleg.

Hanneke:Ik ben wel consequent. Dat heb ik tijdens mijn opleiding (PABO) al geleerd natuurlijk. Maar soms denk ik ook: is dit de strijd waard? En als dat niet zo is, geef ik (gedeeltelijk) toe.

7. Beschermend of vrij

Marielle: Ook hier hoop ik iets anders dan dat ik denk dat ik ga zijn. Ik zou graag vrij willen zijn naar mijn kinderen. Ze kansen geven om zich te ontwikkelen en fouten te maken. Maar stiekem denk ik dat ik wellicht best beschermend kan gaan doen. Hopelijk kan Johan mij daarin een beetje sturen 🙂

Elize: Ik merk dat ik nu heel vrij ben. Iedereen mag haar vast houden en als iemand (kindjes die haar vast houden bijvoorbeeld) een beetje wild doen met haar raak ik niet meteen in paniek. Ik denk wel dat ik qua klimmen en klauteren wat meer beschermend kan zijn. Gelukkig hebben we daar papa voor. Hij klimt wel met Emma in de bomen!

Hanneke:Pfoe, dit vind ik een lastige. Ik merk dat ik in vergelijking met andere ouders mijn kinderen vrij opvoed. Het hoeft allemaal niet perfect, ze mogen al vroeg zelf eten en op speeltoestellen klimmen. Maar in de toekomst lijkt het loslaten me wel moeilijk. Dat ze zelf naar school gaan of naar de stad fietsen. Alleen thuisblijven. Ik moet er nog maar niet teveel aan denken. Dat lijkt me heel spannend.

8. Chill en relaxt of gespannen

Marielle: Dit is zo mooi als je nog geen kinderen hebt, dan kan je van alles bedenken en hopen. In de ideale situatie word ik natuurlijk heel chill. Ik denk zeker dat dit een wisselwerking heeft op je kind(eren), hoe relaxter jij bent zijn zij het ook. Alleen denk ik dat andersom ook het geval kan zijn. Als jij een pittig kind hebt met een sterk karakter, of een baby die veel huilt en weinig slaapt, dan heeft dat ook weer effect op hoe chill jij kan zijn. Ik hoop dat het mij dan lukt om dingen te relativeren en te denken dat ik wellicht niet zo chill ben als ik zou willen, maar dat ook dat oké is.

Elize: Chill. Ik merk echt dat als ik relaxt ben, zij dat ook is. Natuurlijk ben ik wel eens gespannen of gestrest, maar ik merk nu al dat dit echt effect heeft op haar. Ik moet dan echt even bewust weer relaxt worden. Ook heb ik, in de eerste drie weken van het moederschap, ontdekt dat ik bepaalde spieren in mijn lijf vaak aangespannen heb. Vooral mijn schouders en kaken. Zelfs daar ben ik nu bewust van en laat ik af en toe relaxen, haha!

Hanneke:Ik ben steeds chiller en relaxter geworden, maar ik kan ook echt gespannen worden in bepaalde situaties. Als er tijdsdruk is of er moet wat in huis gedaan worden en er hangt continu een huilende dreumes aan mijn been. Op dat soort momenten ben ik niet zo stressbestendig. Ik heb wel steeds meer geleerd om te genieten en niet teveel vooruit te kijken. Leven in het nu. Dat zit niet natuurlijk in mij, maar is wel iets wat je kan leren denk ik.

9. Babymoeder, peuter/kleutermoeder of oudere kinderen moeder

Marielle: Moeilijk! Ik heb nu vooral zin dat de baby er is en dat ik kei veel met hem kan keutelen. Maar in mijn werk merk ik toch dat ik de wat oudere leeftijd vaak leuker vind. Lekker kunnen kletsen, dingen kunnen uitleggen. Ben benieuwd of ik dat als moeder ook zo ga ervaren dat ik die leeftijd het leukste vind.

Elize: Oei. Ik heb nu natuurlijk een baby en ik weet niet hoe ik het ga vinden om een peuter in huis te hebben. Maar in mijn werk vind ik kindjes van 3 t/m 6 jaar het aller leukste. Dan kan je echt goed met ze communiceren en zijn ze nog zo puur. Wie weet vind ik dit ook wel het leukste bij mijn eigen kind.

Hanneke:Ik denk dat ik toch vooral een oudere kinderen moeder ben. Baby’s vind ik vooral heel leuk bij anderen. Bij mezelf vond ik de babytijd echt wel heel pittig en ik wist me nooit zo goed raad met baby’tjes, want ze kunnen nog zo weinig. Peuter en kleuter vind ik ook erg leuk, maar als ik nu naar Julia kijk en met haar praat denk ik: Ja, dit is echt zo leuk! Het is niet voor niets denk ik dat ik een bovenbouwjuf ben.

10. Binnen zijn of buiten zijn

Marielle: Zelf was ik als kind echt een binnen-kind, al was buiten verstoppertje spelen in de buurt ook altijd heel leuk. Voor mijn eigen kinderen hoop ik wel dat zij het lekker vinden om buiten te gaan spelen. Samen met andere kinderen spelletjes doen in de wijk, lekker graven in de zandbak, rondjes fietsen, heerlijk toch?

Elize: Hm.. ik wil zeggen buiten, maar met een babytje kom ik toch een stuk minder buiten dan ik zou willen. En stiekem vind ik het binnen zijn met haar ook wel heel gezellig en knus. Ik zeg nu (nu ze nog zo’n kleine baby is en het rot weer is) lekker binnen en straks (als ik met haar kan fietsen en het weer beter weer word) lekker veel naar buiten!

Hanneke:Ik ben heel graag buiten met mijn kinderen. Een hele dag binnen zitten doen we niet zo vaak. Ook mijn kinderen zijn echte buitenkinderen. Ze genieten daar echt van.

We hopen dat jullie dit leuk vonden om te lezen en er wellicht herkenning in vinden. Laat in de reacties achter wat voor moeder jij bent of als je geen moeder bent, hoe zou je als moeder zijn denk je? Ja, je mag alle 10 vragen beantwoorden. Dat vinden we heel leuk om te lezen. En weet jij nog nieuwe tegenstellingen die we later een keer in een artikel kunnen verwerken? Laat dat dan zeker ook aan ons weten. Input vinden we heel fijn!

Groetjes en geniet van deze dag,

Marielle, Elize en Hanneke


Hanneke

Een week uit ons leven – herfstvakantie

28 oktober 2019


Hoi lieve volgers en lieve zussen,

Ik neem jullie in dit artikel mee naar afgelopen week. Ik vertel jullie over de week die is geweest en deel de foto’s die ik gemaakt heb met jullie. Ik vond het een bijzondere week. Tijdens de schoolvakanties ben ik altijd vrij samen met de kinderen. Dit keer was Remco ook vrij. Naast het feit dat we heerlijk samen thuis waren deze week vierden we deze week dat Remco en ik tien jaar getrouwd zijn. Een heerlijk kneuterig en gezellig weekje herfstvakantie dus. Kijk je mee naar onze week?

Zaterdag:

We beginnen de dag rustig aan. Remco en ik hebben de afgelopen weken heel hard gewerkt en zijn best wel aan het eind van ons latijn. Julia en Ezra waren ook echt aan vakantie toe en erg moe. Even een weekendje rechttrekken dus en proberen rustig aan te doen met z’n allen. Samuel is als eerste wakker en ik knuffel lekker met hem op de bank terwijl hij lekker televisie kijkt.

Julia heeft bedacht dat we ontbijten op bed. Julia heeft altijd veel ideeën, dus ze krijgt regelmatig een nee te horen. Maar ontbijt op bed regelen is te doen! Dit keer een ja dus voor haar. Remco slaapt uit en we maken ontbijt op bed voor hem en ontbijten gezellig met hem mee.

In de ochtend doen we lekker rustig aan. Ezra moet naar zwemles en Remco gaat met hem mee. Julia, Samuel en ik rommelen thuis wat aan. In de middag ben ik even een dutje gaan doen, terwijl Samuel lag te slapen. Na het slaapje van Samuel was Julia druk bezig met haar eigen restuarant. Ze maakte een menukaart en ik koos voor het walnotentaartje. Deze kwam ze bij mij brengen.

Ik maakte een beginnetje in mijn nieuwe bijbel. Ik vind het heel leuk om te bible journalen. Ik maakte mijn eerste tekening in mijn nieuwe bijbel. Hij is nog niet af, maar het begin is er.

Daarna heb ik met Julia en Ezra brownies gebakken en mooi versierd. Dat vinden ze altijd ontzettend leuk om te doen.

Remco was ondertussen met Samuel wat boodschapjes aan het doen. ‘s Avonds aten we lekker patatjes met een snack en als toetje natuurlijk onze zelfgemaakte Brownies. Daarna gaan de kids nog even badderen en dan lekker naar bedje. 16 oktober waren Remco en ik tien jaar getrouwd. Best bijzonder! Remco heeft 10 avonden gevuld met allemaal leuke dingen om samen te doen. Hier neem ik jullie dus ook in mee. Super lief en romantisch van hem dat hij dit allemaal bedacht heeft. Vanavond maakte hij een diner voor ons. We hebben heerlijk in alle rust gegeten en gekletst.

Daarna hebben we nog een stuk van onze trouwfilm gekeken. Leuk om weer terug te zien. We besloten vroeg te gaan slapen. Aan het begin van de vakantie komt alle vermoeidheid eruit. Daar moeten we maar even doorheen. Hopelijk hebben we over een aantal dagen wat meer energie.

Zondag:

Dit was ook weer een brakke dag. Vooral Remco was erg moe. Ik voelde me al wat beter. De kids zijn ook duidelijk nog aan het uitrusten. Ze vinden het heerlijk om hele dagen thuis te zijn en spelen geweldig goed. Julia is voornamelijk aan het knutselen en freubelen. Ook speelt ze veel met haar pop. Ezra speelt veel met zijn lego. In de ochtend slaap ik wat langer dan de rest en wordt er dit keer ontbijt op bed voor mij gemaakt. Heerlijk chill beginnen zo! Daarna kleden we ons aan en zuig ik nog even de zolder en de bovenverdieping en zet een wasje aan. Dan gauw naar de kerk. Na de kerkdienst drinken we nog een bakkie koffie en dan naar huis. Marielle en Johan komen gezellig bij ons lunchen. Daarna ligt Samuel op bed en spelen we met z’n allen nog wat spelletjes. SkipBo, Karel Koekkoek, de zwarte kater en kwartet. Dat was erg gezellig. Einde van de middag waren Marielle en Johan weer naar huis en speelden de kids en Remco nog even met de duplo. Ik maakte vast een heerlijke zuurkool ovenschotel klaar. De kinderen vinden dat echt ontzettend vies. Geheel tegen mijn principes in heb ik voor hen gebakken aardappeltjes gemaakt en wortel, zodat we geen gezeur hebben over het eten. Na het eten spelen de kids nog wat. Julia is erg moe dus zij gaat tegelijk met de jongens om 7 uur naar bed (normaal blijft zij wat langer op). Ik werk nog wat aan de blog en Remco is beneden bezig met het voorbereiden van onze volgende datenight. Wat een luxe, tien datenights achter elkaar! Om acht uur was hij eindelijk klaar met voorbereiden en bleek dat hij een hele tent heeft opgezet in de woonkamer en dat wij in die tent naar Expeditie Robinson gingen kijken op televisie. Keichill op een luchtbedje in een tent. Heel gezellig en romantisch! De tent laten we lekker staan. De kids weten niet wat ze zien morgen! Het was zo’n gaar dagje dat ik vergeten ben foto’s te maken. Alleen de tent heb ik op de foto gezet. Vond het zo’n leuk idee van Remco!

Maandag:

De energie keert weer een beetje terug gelukkig bij ons allemaal. In de ochtend ga ik met Samuel naar de mondhygienist. Hij doet mee aan een onderzoek m.b.t. peutermondzorg. Hij mocht de tanden poetsen van de krokodil en zijn tanden tellen. Ook werden Samuels tandjes bekeken. Al zijn tanden zijn al door, het wachten is alleen nog op de laatste vier kiezen. Hij heeft dus al een mond vol tanden. Alles zag er goed uit!

De rest van de ochtend hebben de kids heerlijk met en in de tent gespeeld. Ze vonden het helemaal geweldig. Hoe simpel kan het leven zijn! Daarna deden we even rustig aan. Samuel lag lekker in bed. Julia zat op de tablet, Ezra keek Lego the movie, Remco is gaan strijken en ik heb gewerkt aan een verrassing voor Remco. Toen Samuel wakker werd zijn we naar het plaatselijke tuincentrum gegaan. Daar is nu een hele gave kerstshow. Dit vinden de kinderen altijd erg leuk en ik ook. Samuel riep meteen: ‘wow’ toen hij alle mooie lichtjes zag.

We hebben daar warme chocomel gedronken en gevulde speculaas gegeten. De kinderen nemen altijd, weer of geen weer, een ijsje bij het tuincentrum.

Daarna zijn even naar de speeltuin gegaan en vervolgens zijn we naar Elize toegelopen om weer even bij ons mooie kleine nichtje Emma te gaan kijken. Remco, Julia en ik hebben even met haar geknuffeld. Ezra kijkt liever toe en Samuel is nog te klein om goed met een baby om te gaan, haha. Samuel pakte daar in huis alles wat los en vastzat in de kamer. Dreumessen….zucht…..

Daarna gingen we nog even langs Marielle om een cadeautje langs te brengen en toen terug naar huis. Ik maakte heerlijke chili con carne met guacamole en tortillechips met mozzarella uit de oven. Het was super lekker! Daarna was het weer badderen geblazen en hebben we de kids op bed gelegd. Julia moet ‘s avonds altijd even lezen en gebruikt hiervoor mijn ereader die waterdicht schijnt te zijn. Ze wilde nu graag eens onder de douche lezen en heeft dit uitgeprobeerd. Ze vond het helemaal geweldig. Ik was vooral blij dat de ereader het overleefd had. ‘s Avonds hebben Remco en ik lui op bed het laatste deel van onze trouwfilm gekeken. De stukjes op het feest en het feest zelf. Heel leuk om te zien! Daarna nog een stukje Working moms gekeken op Netflix en toen heerlijk slapen.

Dinsdag:

Vandaag mocht ik even wat langer blijven liggen. Daarna gingen we lekker ontbijten. Na het ontbijt kleedden we ons aan en gingen we allemaal met de auto op weg naar de markt. Daar dronken we koffie bij mijn favo koffietent. Mijn ouders, Elize en Emma waren er ook. Heel leuk! Daarna gingen we naar Nelson om voor schoenen voor de kids te kijken. Julia en Ezra zijn geslaagd. Ze kozen beiden voor Sketchers met lichtjes. Ik word zelf absoluut niet blij van de lichtjesschoenentrend, maar de kids vinden ze geweldig en dat is ook belangrijk. Als ze blij zijn met hun kleding dragen ze het ook met plezier. Voor Samuel moeten we nog even verder kijken. We konden niks leuks vinden. Bij Shoeby’s kocht ik nog de sjaal die bij mijn nieuwe teddy coat past. Ik ben er helemaal gelukkig mee! Daarna gingen we naar huis om te lunchen. Toen was het tijd voor Samuel om naar bedje te gaan. Remco maakt de WC (het water bleef stromen; dat was niet goed). Ik pakte vast de tas in voor vanmiddag en de tasjes van Julia en Ezra voor morgen. Ezra zit op de tablet en Julia op de telefoon van Remco. Bij de brievenbus vind ik het verrassingspakket met haarspeldjes voor Julia. Deze kocht ik via www.haarspeldjes.com. Er zitten zulke leuke dingen in. Ik zal deze week de speldjes wel gebruiken in Julia’s haar, dan zien jullie het nog terug op de foto’s.

Toen Samuel wakker werd gingen we naar het bos. Dit keer voor het eerst niet richting Utrecht, maar naar Zoelen. Daar liepen we een rondje om Landgoed Soelen. Een tocht van ongeveer 3 kilometer. Dus perfect om met kinderen te lopen. Ik heb een dopper met water mee, een bakje met aardbeien en biscuitjes. We hebben onwijs genoten in het bos. Julia en Ezra klaagden wel over zere voeten, maar vonden het ook wel weer erg leuk!

Na het bos gaan we naar Maurik om pannenkoeken te eten bij restaurant de Waterspiegel. De kinderen kijken hier al de hele week naar uit! We waren wat te vroeg, waardoor de kinderen nog even heerlijk in de buitenspeeltuin konden spelen. Ze hadden enorme trek gekregen van het lopen in het bos en aten enorm goed. Het was een gezellig uitstapje!

‘s Avonds keken Remco en ik nog het geheime dagboek van Hendrik Groen beneden op de bank. Geweldige serie! Ik heb beide boeken gelezen en de serie volg ik samen met Remco. Een aanrader! Daarna zijn we lekker gaan slapen.

Woensdag:

In de ochtend ontbeten we gezellig met elkaar. Julia en Ezra hadden een leuke dag in het vooruitzicht en waren al voor het ontbijt aangekleed. Na het ontbijt bracht Remco Julia naar het station. Julia gaat vandaag met een kennis uit de kerk naar de dierentuin. in Amersfoort. Daarna kwam opa Ezra ophalen. Zij gaan samen naar het spoorwegmuseum. Remco en ik hebben dus alleen Samuel onder onze hoede vandaag. De boodschappen werden nog bezorgd en ik heb nog de kledingkasten van Samuel en Julia winterklaar gemaakt. Echt zo’n klusje dat nog even moest gebeuren. Daarna ging Samuel zijn middagslaap doen en hebben Remco en ik de eerste aflevering gekeken van seizoen 3 van ‘La case de papel’. We vonden ‘working moms’ toch niet zo leuk, dus zijn geswitcht. We zaten er meteen weer helemaal in. Goede serie! Toen Samuel weer wakker was zijn we met hem naar de stad gefietst. Het zonnetje scheen heerlijk! Echt genieten. Bij de Hema dronken we een bakkie koffie en aten wat lekkers. Daarna zijn we naar de schoenenwinkel gegaan en kochten we hele schattige nieuwe schoentjes voor Samuel. Hij is drie schoenmaten gegroeid in korte tijd en liep dus op veel te kleine schoenen. Oeps! Daarna reden we langs het parkje en hebben we daar diertjes gekeken met Samuel. Dit vind hij zo leuk!

Daarna nog veel keer van de glijbaan (dit kan hij nu helemaal zelf) en toen weer op weg naar huis. Ezra werd alweer thuis gebracht. Had het leuk gehad, maar vond alle attracties toch wat spannend in het Spoorwegmuseum. Kwartetten met opa en loco spelen met opa beviel hem beter. Ezra en Samuel hebben gebadderd en ik heb me gedoucht en daarna gingen we heerlijke broccoliquiche eten. Na het eten hebben we nog even met de kids gespeeld en toen gingen ze al naar bed. Kwart voor acht kon ik Julia weer ophalen bij het station. Ze had een hele leuke dag gehad in de dierentuin en had daarna nog pizza gegeten. Julia ging meteen haar bed in met rode wangetjes. Ze was echt moe. Remco en ik speelden twee potjes ticket to ride. Dit hebben we al heel lang niet gespeeld en was echt leuk om weer eens te doen. Daarna keken we nog La casa de papel vanuit bed.

Donderdag:

We begonnen de dag weer met een ontbijtje aan tafel. Daarna zijn we ons allemaal gaan aankleden. Julia moest nog in bad, maar eerst was het tijd voor een meidenmomentje. We namen allebei een peel off maskertje en vervolgens hebben we onze nagels rood gelakt.

Julia heeft nog lekker gebadderd en ik ben de koffer in gaan pakken voor de kids. Ze gaan namelijk uit logeren bij mijn zwager en schoonzus en mijn twee nichtjes. Na het inpakken ging Remco nog even met Julia en Ezra naar de supermarkt en heb ik Samuel vast zijn lunch gegeven en heb ik hem op bed gelegd. Daarna kwamen Remco en Julia en Ezra terug en hebben zij ook nog geluncht. Toen was het tijd voor even een momentje chill op de bank. Ezra keek dinotrucks en Julia YouTube op de tablet. Toen Samuel wakker werd zijn we in de auto gestapt en richting mijn zwager gereden. Daar dronken we nog een bakkie koffie en toen zijn we weer terug in de auto gestapt en hebben we de kids daar gelaten. Ik voel me altijd best wel schuldig als mijn kinderen uit logeren gaan. Naar mijn kinderen toe en ook naar degenen bij wie ze logeren. Maar ik weet dat het goed is en zo fijn om dit af te toe te doen, dus ik laat het schuldgevoel voor wat het is en probeer er zoveel mogelijk van te genieten. 24 uur doen waar we zelf zin in hebben! Dat is toch geweldig! Tijdens de terugreis stonden we best wel in de file dus konden we meteen door naar het sushi restaurant om onze bestelling op te halen. Thuis aten we lekker Sushi en hebben we heel veel afleveringen gekeken van La Casa de papel. Wat is een avond opeens lang als de kids er niet zijn. Heerlijk!

Voor het slapen gaan haalt Remco nog een stunt uit en valt van de trap. Hij is er zelf aardig vanaf gekomen (wat schaafwonden en een licht gekneusde schouder), maar de traptrede heeft het niet overleefd. Balen! Hiervoor moeten we even een oplossing gaan vinden.

Vrijdag:

Ik word pas om 8 uur wakker. Dat is echt uitslapen zeg! Remco maakt een ontbijtje voor ons en dat eten we lekker in bed op, terwijl we La Casa de Papel verder kijken. Na het ontbijt kleden we ons aan en Remco zuigt het hele huis: zolder, bovenverdieping en beneden en ik dweil achter hem aan. We eindigen beiden bij de voordeur en gaan op pad. We rijden richting Alphen aan den Rijn en lunchen daar bij de DeliFrance. Dat was erg lekker. Ik at een broodje Carpaccio en Remco een club sandwitch. Daarna ging Remco nog even de H&M in en ik de Vero Moda. Ik ben geobsedeerd door een flared pants met ribstof. . Maar helaas hadden ze hem hier niet meer in de winkel. Toch binnenkort weer even in Culemborg kijken. Daarna zijn we de kinderen op gaan halen. Ze hadden het super gehad met hun nichtjes en oom en tante. Het slapen was ook goed gegaan. We dronken nog een kop thee en aten een brownie en toen was het tijd om weer naar huis te gaan. Helaas zat de hele snelweg vast en moesten we binnendoor. Ook daar stonden we veelal vast. We deden er ruim twee uur over, waar we normaal drie kwartier over rijden. Thuisgekomen heb ik met veel haast broccoli, gebakken aardappeltjes en zalm klaargemaakt. We smulden ervan. Daarna brachten we de kinderen naar bed en toen ze op bed lagen ging ik naar de kapper. Mijn haren zijn weer geverfd en de puntjes zijn bijgeknipt. Dan zit er altijd meteen meer slag en model in. Erg fijn!

Zaterdag:

We beginnen de dag weer met een ontbijtje aan tafel. Daarna gaat Remco met Ezra naar de Gamma om een goede stevige plank te kopen. Hiervan gaat hij een nieuwe traptrede maken. Deze moeten we dan nog beitsen om hem ongeveer in de dezelfde kleur te krijgen als de rest van de trap. Ik ben thuis met Samuel en Julia. Samuel vraagt erg veel aandacht en Julia maakt erg veel troep. Het maakt me chaotisch in mijn hoofd. Ik vond het niet zo’n fijne ochtend. Mijn vader kwam nog even langs om te kijken hoe het ging met de trap en met Remco. Dat was wel gezellig. Remco ging met Ezra naar zwemles. De vorige keer durfde Ezra niet te zwemmen. Hij zit in een nieuwe groep en mag nu geen zwembandjes meer om. Dit keer heeft hij zich over zijn angst heen gezet en heeft hij gewoon supergoed gezwommen. Heel fijn! Hij kreeg een ijsje van Remco. Toen Ezra thuiskwam hebben we nog even gechillt. Daarna stapten we in de auto richting Alkmaar. Ons nichtje vierde daar haar negende verjaardag. We zijn daar een paar uurtjes geweest. We hadden mijn zwager en schoonzus echt al heel lang niet gezien en het was echt fijn ze even te zien en bij te kletsen. Om vijf uur gingen we op weg naar huis. Tussendoor stopten we in Breukelen om bij de grote gele M te eten. Daarna reed Remco met de kinderen verder naar huis en stapte ik op de trein naar Amsterdam Bijlmer ArenA. Daar trof ik mijn vader en samen gingen we naar het concert van Krezip in de Ziggo Dome. Dit was onwijs gaaf! Ik was echt groot fan van Krezip tot ze stopten als band. Dus nu was het echt geniten van al hun mooie nummers. Ze zijn live ook enorm goed!

Bron foto: nrc.nl

Ik dook om half één ‘s nachts mijn bed in. Moe maar voldaan! Wat een belevenis!

Zondag:

De wintertijd is ingegaan. Ik werd om 8 uur nieuwe tijd wakker gemaakt door Ezra. Ik had dus nog best een nachtje gemaakt. In de ochtend deden we rustig aan. Ik maakte de keuken schoon en deed vast wat voorbereidingen voor het avondeten. Remco ruimde op zolder achter het schot op. Ook maakte ik met de kinderen arretjescake volgens dit recept. Dit is echt leuk om met kinderen te maken. Alles afwegen en daarna is het koekjes breken en alles door elkaar roeren en klaar.

We hebben geluncht en daarna ben ik op bed verder gaan schrijven aan dit artikel, want morgen gaat het al de lucht in. Best een werk nog een hele week in een artikel. Maar wel heel leuk om te doen! Daarna ga ik toch nog maar even liggen en doe nog een powernap. Als Samuel wakker wordt eten we met z’n allen van de arretjescake. Iedereen vindt het lekker. Alleen Julia niet, maar die voelt zich vandaag niet helemaal fit (ook erg moe denk ik). ‘s Middags spelen Julia en Ezra buiten en Remco werkt met Samuel in de tuin. Ik ben boven nog bezig met de kasten van de kinderen en ik heb mijn eigen kledingkast winterklaar gemaakt en heel veel kleren weg gedaan. Dat ruimt weer lekker op. Als avondeten aten we roti, een verspakket van Albert Heijn en viel erg goed in de smaak! Na het eten gingen de kinderen in bad en ik heb me gedoucht. Remco ruimde alles beneden op. Daarna hebben we de kinderen op bed gelegd. Om half 8 lagen ze er allemaal in. Ik maakte dit artikel nog even af en Remco kijkt hem altijd na. Daarna keken we Expedititie Robinson. Vaste prik op zondagavond. Lekker lui op de bank. Ik heb deze week veel energie opgedaan om weer aan het werk te gaan en weer te knallen de komende weken. Fijn! Een vakantie om met een blij gevoel op terug te kijken.

Heb jij ook vakantie gehad? Hoe was jouw vakantie? Wat waren je hoogte en/of dieptepunten? Of was je gewoon aan het werk? Laat het maar weten in de reacties. Ik ben namelijk erg benieuwd!

Liefs, Hanneke


Hanneke

Praten van hart tot hart: de overgang van 0 naar 1, van 1 naar 2 en van 2 naar 3 kinderen.

16 september 2019


Lieve volgers en lieve zusjes,

Ik heb lang nagedacht over wat voor artikel ik zou gaan schrijven vandaag. Al denkende kwam ik erachter dat ik toch heel graag artikelen schrijf in de rubriek ‘praten van hart tot hart’. Ik heb zoveel dingen die mij van het hart moeten en ik met jullie zou willen delen. Omdat jullie (Marielle en Elize) allebei bijna moeder worden lijkt het mij leuk om vandaag mijn ervaring te delen rondom het moeder worden van een eerste, tweede en derde kind. Is die overgang van één naar twee kinderen nou echt zo groot? En doe je een derde er zo even bij? Dat zijn de meest gangbare verhalen die je hoort. Mijn ervaring hierbij deel ik hieronder en ik deel natuurlijk mooie plaatjes rondom de geboorte van mijn drie prachtige kinderen. Ook zal ik een paar linkjes toevoegen naar mijn ‘oude’ praten van hart tot hart artikelen, die te maken hebben met dit artikel. Lees je lekker mee?

De geboorte van Julia:

Onze oudste dochter is op 15 mei 2012 geboren. Ik had een heerlijke zwangerschap en heb er heel erg van genoten. Ik werkte fulltime als juf voor de klas tot mijn verlof en ik vond dat vooral aan het einde best wel pittig met mijn dikke buik. Tijdens mijn zwangerschap werd ik al echt een moeder. Ik was zo trots op het kindje in mijn buik en benieuwd hoe ze eruit zou komen te zien. Verder ging ik er onbevangen en wellicht een beetje naïef in. Ik had zoiets van: ik kan me er toch geen precieze voorstelling van het ouderschap maken, dus we gaan het gewoon zien. Remco en ik hoorden bij een jonge vriendengroep, waarin nog niemand toe was aan kinderen krijgen. Ook in mijn eigen familie waren er nog geen kinderen. Mijn schoonzussen kregen wel allebei een kindje een jaar voor Julia werd geboren. Maar die wonen op afstand en ik spreek en zie ze niet zo vaak. Ik weet wel dat mijn schoonzussen het er samen over hadden dat ze zelfs geen tijd meer hadden om te douchen en dat ik dacht: ‘huh, de baby slaapt toch gewoon en dan kan jij toch douchen?!’ Toen werd Julia geboren. Remco en ik zaten echt op een roze wolk. We hadden een geweldige kraamweek en waren dolverliefd op Julia. Ook de tijd die volgde bleven we dolgelukkig en zaten we allebei helemaal in de papa en mama rol. We volgden elke ontwikkeling die ze maakte op de voet en konden zo genieten van alle nieuwe vaardigheden die ze zich eigen maakte. Wel vond ik het in bepaalde opzichten best wel pittig en zwaar. Pittig op het vlak van relatie. Remco en ik waren erg veel met haar bezig en vonden het moeilijk om onze man-vrouw rol op te pakken. We misten dat stukje ontzettend. In de eerste periode met Julia moesten we zo wennen aan de nieuwe verhoudingen dat we ook best regelmatig ruzie hadden met elkaar. Ook vond ik de gebroken nachten best zwaar. Ik gaf borstvoeding en Julia was 1,5 jaar lang een flinke nachtbraker. Soms hielp voeding, maar soms ook niet en dan zaten we lang met haar op. Wel is het fijn bij een eerste dat je tijdens slaapjes ook zelf even kan gaan liggen. Soms gunde ik mezelf die tijd, maar vaak genoeg moest er voor mijn gevoel ook erg veel in huis gebeuren en was ik daar druk mee. Daarnaast moest ik erg wennen aan het feit dat Julia de regie had en baby’s vaak net niet doen wat jij hebt bedacht. En het feit dat haar ritme om de haverklap wisselde en ik weer een nieuw ritme moest bedenken en daar mijn weg in moest vinden, was ook best wel schakelen elke keer. Alles is nieuw en zo overweldigend. En inderdaad, zoals mijn schoonzussen al hadden voorspeld, soms was er zelfs geen tijd om even te douchen. Ook mijn lichaam maakte mij onzeker. Ik was 25 kilo aangekomen en ik voelde me niet lekker in mijn lijf. Ik vond het echt een moederlijf en voelde me niet aantrekkelijk. Er werd mij regelmatig gevraagd of ik zwanger was (terwijl ik met Julia in de kinderwagen liep…dus….!!). Ik voelde me onzeker in mijn veranderde lichaam en ook naar Remco toe. Ik merkte ook dat ik me best alleen kon voelen. Met een baby ga je niet de hele dag op stap en Julia sliep eigenlijk toch echt het beste in haar bed toen ze iets ouder werd. Ik was best veel alleen thuis met haar. Wel ben ik ons huis enorm gaan waarderen en vond ik het ook weer een heerlijk plekje om te zijn. Het laatste wat mij ook best onzeker kon maken was de mening en het advies van andere mensen. Naast positieve woorden en complimenten krijg je ook regelmatig ongevraagd advies of een sneer als beginnende moeder. En ik (met al mijn hormonen) kon daar niet zo goed tegen. Het maakte keuzes maken alleen maar moeilijker. Kortom de babytijd van Julia was een ontzettende roze wolk, maar ondanks dat ook een zware periode waarin ik heel erg moest wennen aan mijn nieuwe rol als moeder.

De geboorte van Ezra:

Toen Julia 15 maanden was werd ik zwanger van Ezra. De zwangerschap verliep prima, op wat gekke kwaaltjes na. Ik had een prachtige buik en kwam minder kilo’s aan dan de vorige keer. Mijn lieve, drukke, ondernemende dreumes Julia hield me goed in beweging en dat wierp zijn vruchten af. Op 12 juli 2014 werd Ezra geboren. Remco en ik waren meteen dolverliefd. Wat een prachtig ventje en wat een mooi, fijn hoofdje. De kraamweek verliep niet zo op een roze wolk als bij Julia, want Ezra begon al vrij snel best veel te huilen, vooral na de voeding. De eerste kraamverzorgster die er was had ik niet heel erg een klik mee. Zij viel opeens uit en toen kwam er een ander. Dat was voor mij wel even slikken. Maar het was een lief mens. Toch kijk ik met gemengde gevoelens op de kraamweek terug, omdat het gewoon best pittig was met Ezra en Remco veel bezig was met Julia. We hadden onze handen vol, ondanks de hulp van de kraamzorg en anderen. Na de kraamweek werd het er niet beter op. Ezra bleek een huilbaby te zijn en reflux te hebben. Hij huilde dag en nacht bijna non-stop. Julia was een pittig ding die midden in haar peuterpuberteit zat toen Ezra werd geboren. Die combinatie was heel pittig. Remco moest gewoon aan het werk en ik bleef met Ezra en Julia thuis. Die dagen waren slopend met een huilende baby in de draagzak en een peuter die ook aandacht wil. Julia besloot ook nog eens te stoppen met haar middagslaapje toen Ezra nog heel klein was, dus er was voor mij geen moment om even rust te pakken. Gelukkig kreeg Ezra toen hij drie maanden oud was medicijnen die hielpen (maagzuurremmers) en ging het een stukje beter. Vooral het huilen werd aanzienlijk minder. Ik durfde het aan om één keer per week een middagje een oppas te laten komen, zodat ik even bij kon slapen. Onze nachten waren namelijk knap waardeloos. Ezra werd heel veel wakker en huilde ook veel in de avond en nacht. Als ik er nu op terugkijk was dit de zwaarste periode uit mijn leven tot nu toe. Gelukkig was onze liefde voor Ezra en Julia wel enorm groot en Remco en ik hebben elkaar op ons zwaktst gezien en gevochten voor ons gezin en dat heeft ons als stel ijzersterk gemaakt. Ik heb me nog nooit zo eenzaam gevoeld als in die periode. Dit was voor niemand te doen geweest. Ik belandde dus ook toen Ezra 1,5 jaar was in een burn-out. Door een jaar lang goede hulp van een therapeut en psycholoog (die een postnatale depressie vaststelde), leerde ik zoveel over mezelf en kwam ik er weer bovenop. Van één naar twee kinderen was voor ons erg pittig, maar dat waren de omstandigheden. Gelukkig is de kans op een huilbaby klein en heb ik tot nu toe in mijn omgeving niemand getroffen met een huilbaby.

De geboorte van Samuel:

Nadat mijn traject bij de psycholoog afgerond was voelde ik me zo goed en sterk! Ik had veel over mezelf geleerd en vond een hoop rust daardoor. En toen begon het toch te kriebelen. Toch nog een derde kindje? Maar wat als dit kindje ook weer zoveel huilt? Dat trekken we echt niet! Toch gingen we ervoor. Dit omdat we ons niet door angst wilden laten leiden. Mijn zwangerschap was fijn, maar lichamelijk zwaar. Mijn benen deden erg pijn en lopen ook. Gelukkig waren het geen bekkenklachten, maar zaten mijn spieren bekneld door de zwangerschap. Aan het eind was ik het echt spuugzat. En toen besloot Samuel ook nog eens 12 dagen te laat op de wereld te komen. Dat was wel bikkelen. Na een droombevalling had ik een geweldige kraamweek. Wel druk hoor met drie kids, maar ik heb lang in bed gelegen en echt veel ‘quality time’ met Samuel gehad. De kraamverzorgster bracht veel tijd door met de oudste twee. Dat was erg fijn. Samuel deed het supergoed en had een vliegende start. We merkten de eerste dag al dat hij geen reflux had. Je weet in ieder geval goed waar je op moet letten. Ik merkte aan mezelf dat ik een stuk ouder en wijzer was geworden. Ik liet me niet onzeker maken door anderen en bij elk probleem dat ik tegenkwam zocht ik naar verschillende oplossingen en koos ik hetgeen wat het meest bij ons past. Zo ging ik met Samuel mijn eigen weg en ik trok me veel minder aan van de adviezen en meningen van mensen. De eerste maanden van Samuels leven vond ik best pittig. Het was een extreem warm voorjaar en zomer. Samuel sliep alleen oké als hij gedragen werd in de draagzak, dus dat deden we de eerste tijd. Op een gegeven moment ging ik door mijn rug en kon ik hem niet meer dragen. Toen was het best veel huilen in het bedje of in de wagen. Ook ging het borstdrinken niet altijd geweldig en weigerde hij regelmatig de borst wat ook weer voor veel gehuil zorgde. Vooral de avonden waren erg onrustig en we konden altijd pas laat gaan slapen. Toen brak de zomervakantie aan. De eerste vier weken moest Remco gewoon werken en was ik thuis met de kids. Samuel deed vier slaapjes op een dag en het was in die tijd buiten bloedheet, waardoor hij niet in zijn eigen bedje kon slapen. Ik liep daarom buiten rond met de kinderwagen totdat Samuel sliep. Julia en Ezra zaten thuis achter de TV en ik liep elke keer langs en keek door het raam of het goed met ze ging. Dit was eigenlijk tegen mijn principes in, maar ik had geen keuze. Na de zomervakantie werd alles beter. Het was niet meer zo warm, Samuel sliep in zijn eigen bedje en Julia en Ezra zaten weer heerlijk in het schoolritme. Vanaf dat moment (Samuel was toen ruim 4 maanden) ben ik echt gaan genieten en was er meer rust voor mij. Ook de avonden hadden we weer terug. Samuel sliep niet door, maar was wel de beste slaper van de drie kids. Gemiddeld konden we wel een uurtje of 7 á 8 maken per nacht, dus dat was dikke prima. Ik merk dat we met een derde kind zo relaxt zijn, omdat je alles eigenlijk al weet. Dat is heerlijk en echt genieten! Een derde doe je er zo even bij klopt dus wel in zekere zin, maar toch was dat de eerste vier maanden niet het geval bij ons. Nu is het genieten geblazen met z’n vijven en zijn we echt heel blij met hoe het allemaal gaat.

Conclusie: een baby heeft altijd impact op je gezin. De omstandigheden bepalen alleen enorm hoe veel impact het heeft. Zo heeft ieder zijn eigen verhaal. Blijf vertrouwen op jezelf, je partner en je baby.

Hoe zit dat bij jou? Hoe denk je dat het zal zijn om moeder te worden? En als je al moeder bent, hoe vond je de overgang naar het moeder zijn of naar 2 of 3 kinderen? Ik ben heel benieuwd!

Liefs, Hanneke


Hanneke

Onze eerste kampeervakantie met ons gezinnetje

2 september 2019


Lieve volgers en lieve zusjes,

De afgelopen jaren zijn we elke zomer op vakantie geweest met ons gezin, maar huurden we over het algemeen een huisje. Dit omdat we eigenlijk altijd een kind hadden dat nog niet doorsliep en omdat we zelf nog geen kampeermiddel in ons bezit hadden. Maar diep in mijn hart ben ik een echte kampeerder. Een half jaartje geleden hadden Remco en ik het er al over om een vouwwagen aan te gaan schaffen op den duur. Dat zou ook betekenen dat we een trekhaak op onze auto moeten laten zetten of een nieuwe auto moeten kopen met trekhaak. Dit werd ons nieuwe spaardoel! Iets voor in de toekomst, wanneer we het geld bij elkaar hebben gespaard. Later boden mijn zwager en schoonzus ons aan om met hun vouwwagen op vakantie te mogen gaan. Super fijn! Hoe dat ons bevallen is (met natuurlijk wat leuke vakantiekiekjes) zie en lees je hieronder.


Marielle

8 dingen die je niet moet zeggen tegen een (potentieel) zwangere vrouw

26 augustus 2019


Sinds ik bekend heb gemaakt dat ik in verwachting ben, krijg ik zoveel lieve en steunende berichten van mensen. Lieve kaartjes, complimentjes over mijn buik en mensen die vertellen hoe blij ze voor ons zijn dat we een kindje zullen gaan krijgen. Ik geniet daar heel erg van en voel mij echt geliefd door al deze lieve woorden.

Wat echter ook zo is, is dat een zwangerschap ook heel veel andere dingen bij mensen naar boven haalt. Het is voor veel mensen een heel herkenbare periode, waar ze vaak goed of grappig bedoelt, niet zo tactische opmerkingen over maken. Vandaag deel ik een paar van de opmerkingen die ik tegenkom.


babykamer, babykamer inspiratie, meisjes babykamer, babykamer inrichten, boskamer, roomblush, little dutch, hazen knojes, deurknopjes,
Elize

Babykamerinspiratie – onze plannen!

19 augustus 2019


babykamer, babykamer inspiratie, meisjes babykamer, babykamer inrichten, boskamer, roomblush, little dutch, hazen knojes, deurknopjes,Daniël en ik wonen nu in een heel leuk bovenwoningkje, maar gezien de kleine ruimte wilden we heel graag verhuizen. In het begin van de zwangerschap had ik ook heel sterk het gevoel dat ik een aparte babykamer wilde. Ik voelde me zelfs een slechte moeder als ik mijn kleine baby niet alles kon geven wat ik wilde en wat “hoort”. (Belachelijk natuurlijk! Gelukkig ging dat wel weg.) Daniel en Ik waren al op huizenjacht, maar dat wilde niet echt lukken. Tot we opeens letterlijk van de ene op de andere dag een huis hadden gekocht. Een pareltje, een prachtig huis waarvan we niet gedacht hadden dat het binnen onze mogelijkheden lag. Echt een geschenk uit de hemel. Het enige (maar dan ook een van de weinige) nadelen was dat we de sleutel pas 4 weken voor mijn uitgerekende datum zouden krijgen. Spannend. We besloten dus nu al alle plannen te smeden, verf te kopen en meubels te verven, zodat we tegen die tijd zo min mogelijk hoeven te doen. Dat geldt natuurlijk ook voor de babykamer. Ik dook Pinterest op en surfte verschillende sites af om een plan te maken voor de babykamer. En nu hebben we een redelijk af plan. Het leek me leuk om de plannen met jullie te delen. Ik kan altijd smullen van leuke babykamers en genoeg inspiratie opdoen uit zulke artikelen! Dus hopelijk jij ook!


Hanneke

Bucket list voor de zomervakantie

8 juli 2019


Lieve zussen en lieve volgers,

Vorig jaar zag ik erg tegen de zomervakantie op. Ik had natuurlijk kleine Samuel (3 maanden oud), Julia van 6 jaar oud en Ezra van 4 jaar oud. En ik was vier weken achter elkaar alleen met hen thuis in de zomervakantie. Als ik dacht aan die vier weken met een baby die héél veel aandacht vroeg en daarnaast nog twee erwtjes die geëntertaind moesten worden bij tijd en wijlen, sprongen de tranen van wanhoop al in mijn ogen. Om mezelf te helpen maakte ik een lijst aan in de app Wunderlist met de naam: ideeën voor de zomervakantie. In die lijst ben ik al van tevoren gaan bijhouden wat ik in de vakantie met de kids zou kunnen gaan doen. Deze lijst heb ik er dit jaar weer bij gepakt en aangevuld met nieuwe ideeën. Ideaal! Wie weet is dit ook wat voor jou. Hoef je niet eens mama voor te zijn, je kan ook zo’n lijst maken als je bang bent dat je je verveelt in de vakantie of al wat voorpret wil hebben voordat je op vakantie gaat. Mijn lijst deel ik hieronder met jullie.


zwangerschapskwaaltje, zwangerschap, zwangerschap kwaaltjes, bandenpijn, haargroei zwangerschap,
Elize

Zwangerschapskwaaltjes die ik niet zag aankomen

27 juni 2019


zwangerschapskwaaltje, zwangerschap, zwangerschap kwaaltjes, bandenpijn, haargroei zwangerschap, ‘Zwanger zijn is het mooiste wat er is’, hoor je vaak. Ik kan, na meer dan 20 weken zwangerschap, zeggen dat dat niet altijd zo is. Eerlijk gezegd is het best zwaar soms. Je bent moe, er verandert een heleboel aan je lichaam en je zit vol hormonen. Naast dat alles komen er een heleboel kwaaltjes kijken bij het zwanger zijn. Van een boel wist ik wel dat ze bestonden en dat veel vrouwen er last van hebben, maar er zijn ook een aantal dingen die ik niet zag aankomen. Graag deel ik die kwaaltjes in dit artikel. Ik ben benieuwd of je ze herkent!


gender reveal pinata taart, gender reveal pinata cake. recept gender reveal pinata taart, recept gender reveal taart, gender reveal, pinata taart,
Elize

Recept: gender reveal piñata taart

30 mei 2019


gender reveal pinata taart, gender reveal pinata cake. recept gender reveal pinata taart, recept gender reveal taart, gender reveal, pinata taart,Zoals beloofd zou ik een artikel delen over mijn gender reveal piñata taart (een hele mond vol, letterlijk en figuurlijk;)). Ik maakte namelijk een taart met snoepjes erin om het geslacht van onze baby bekend te maken aan onze familie. Het leek me leuk om hier het recept te delen. Ik kon namelijk geen simpel gender reveal recept vinden op het wereldwijde web. Want als ik kook, bak, of recepten deel moet het niet te ingewikkeld zijn! Dus voor alle luie mama’s to be: here it comes!


Hanneke

Een dag uit ons leven – deel 2

23 mei 2019


Afgelopen januari deelde ik een dag uit ons leven met een baby van negen maanden oud en vandaag doe ik dit weer. Hoe ziet een ‘doodnormale’ dag eruit met een dreumes van 13 maanden, een zoontje van 4 en een dochter van 7? Het was de dag na de verjaardag van Julia. Ons hele huis stond gisteren op zijn kop. Ontbijtje, traktatie maken en de hele middag het kinderfeestje van Julia bij ons thuis. Wat ik de dag erna deed, ga je in dit artikel lezen. Ook mijn persoonlijke favorieten en aanraders komen voorbij. Kijk en lees je lekker mee?