Hanneke

Praten van hart tot hart: de overgang van 0 naar 1, van 1 naar 2 en van 2 naar 3 kinderen.

16 september 2019


Lieve volgers en lieve zusjes,

Ik heb lang nagedacht over wat voor artikel ik zou gaan schrijven vandaag. Al denkende kwam ik erachter dat ik toch heel graag artikelen schrijf in de rubriek ‘praten van hart tot hart’. Ik heb zoveel dingen die mij van het hart moeten en ik met jullie zou willen delen. Omdat jullie (Marielle en Elize) allebei bijna moeder worden lijkt het mij leuk om vandaag mijn ervaring te delen rondom het moeder worden van een eerste, tweede en derde kind. Is die overgang van één naar twee kinderen nou echt zo groot? En doe je een derde er zo even bij? Dat zijn de meest gangbare verhalen die je hoort. Mijn ervaring hierbij deel ik hieronder en ik deel natuurlijk mooie plaatjes rondom de geboorte van mijn drie prachtige kinderen. Ook zal ik een paar linkjes toevoegen naar mijn ‘oude’ praten van hart tot hart artikelen, die te maken hebben met dit artikel. Lees je lekker mee?

De geboorte van Julia:

Onze oudste dochter is op 15 mei 2012 geboren. Ik had een heerlijke zwangerschap en heb er heel erg van genoten. Ik werkte fulltime als juf voor de klas tot mijn verlof en ik vond dat vooral aan het einde best wel pittig met mijn dikke buik. Tijdens mijn zwangerschap werd ik al echt een moeder. Ik was zo trots op het kindje in mijn buik en benieuwd hoe ze eruit zou komen te zien. Verder ging ik er onbevangen en wellicht een beetje naïef in. Ik had zoiets van: ik kan me er toch geen precieze voorstelling van het ouderschap maken, dus we gaan het gewoon zien. Remco en ik hoorden bij een jonge vriendengroep, waarin nog niemand toe was aan kinderen krijgen. Ook in mijn eigen familie waren er nog geen kinderen. Mijn schoonzussen kregen wel allebei een kindje een jaar voor Julia werd geboren. Maar die wonen op afstand en ik spreek en zie ze niet zo vaak. Ik weet wel dat mijn schoonzussen het er samen over hadden dat ze zelfs geen tijd meer hadden om te douchen en dat ik dacht: ‘huh, de baby slaapt toch gewoon en dan kan jij toch douchen?!’ Toen werd Julia geboren. Remco en ik zaten echt op een roze wolk. We hadden een geweldige kraamweek en waren dolverliefd op Julia. Ook de tijd die volgde bleven we dolgelukkig en zaten we allebei helemaal in de papa en mama rol. We volgden elke ontwikkeling die ze maakte op de voet en konden zo genieten van alle nieuwe vaardigheden die ze zich eigen maakte. Wel vond ik het in bepaalde opzichten best wel pittig en zwaar. Pittig op het vlak van relatie. Remco en ik waren erg veel met haar bezig en vonden het moeilijk om onze man-vrouw rol op te pakken. We misten dat stukje ontzettend. In de eerste periode met Julia moesten we zo wennen aan de nieuwe verhoudingen dat we ook best regelmatig ruzie hadden met elkaar. Ook vond ik de gebroken nachten best zwaar. Ik gaf borstvoeding en Julia was 1,5 jaar lang een flinke nachtbraker. Soms hielp voeding, maar soms ook niet en dan zaten we lang met haar op. Wel is het fijn bij een eerste dat je tijdens slaapjes ook zelf even kan gaan liggen. Soms gunde ik mezelf die tijd, maar vaak genoeg moest er voor mijn gevoel ook erg veel in huis gebeuren en was ik daar druk mee. Daarnaast moest ik erg wennen aan het feit dat Julia de regie had en baby’s vaak net niet doen wat jij hebt bedacht. En het feit dat haar ritme om de haverklap wisselde en ik weer een nieuw ritme moest bedenken en daar mijn weg in moest vinden, was ook best wel schakelen elke keer. Alles is nieuw en zo overweldigend. En inderdaad, zoals mijn schoonzussen al hadden voorspeld, soms was er zelfs geen tijd om even te douchen. Ook mijn lichaam maakte mij onzeker. Ik was 25 kilo aangekomen en ik voelde me niet lekker in mijn lijf. Ik vond het echt een moederlijf en voelde me niet aantrekkelijk. Er werd mij regelmatig gevraagd of ik zwanger was (terwijl ik met Julia in de kinderwagen liep…dus….!!). Ik voelde me onzeker in mijn veranderde lichaam en ook naar Remco toe. Ik merkte ook dat ik me best alleen kon voelen. Met een baby ga je niet de hele dag op stap en Julia sliep eigenlijk toch echt het beste in haar bed toen ze iets ouder werd. Ik was best veel alleen thuis met haar. Wel ben ik ons huis enorm gaan waarderen en vond ik het ook weer een heerlijk plekje om te zijn. Het laatste wat mij ook best onzeker kon maken was de mening en het advies van andere mensen. Naast positieve woorden en complimenten krijg je ook regelmatig ongevraagd advies of een sneer als beginnende moeder. En ik (met al mijn hormonen) kon daar niet zo goed tegen. Het maakte keuzes maken alleen maar moeilijker. Kortom de babytijd van Julia was een ontzettende roze wolk, maar ondanks dat ook een zware periode waarin ik heel erg moest wennen aan mijn nieuwe rol als moeder.

De geboorte van Ezra:

Toen Julia 15 maanden was werd ik zwanger van Ezra. De zwangerschap verliep prima, op wat gekke kwaaltjes na. Ik had een prachtige buik en kwam minder kilo’s aan dan de vorige keer. Mijn lieve, drukke, ondernemende dreumes Julia hield me goed in beweging en dat wierp zijn vruchten af. Op 12 juli 2014 werd Ezra geboren. Remco en ik waren meteen dolverliefd. Wat een prachtig ventje en wat een mooi, fijn hoofdje. De kraamweek verliep niet zo op een roze wolk als bij Julia, want Ezra begon al vrij snel best veel te huilen, vooral na de voeding. De eerste kraamverzorgster die er was had ik niet heel erg een klik mee. Zij viel opeens uit en toen kwam er een ander. Dat was voor mij wel even slikken. Maar het was een lief mens. Toch kijk ik met gemengde gevoelens op de kraamweek terug, omdat het gewoon best pittig was met Ezra en Remco veel bezig was met Julia. We hadden onze handen vol, ondanks de hulp van de kraamzorg en anderen. Na de kraamweek werd het er niet beter op. Ezra bleek een huilbaby te zijn en reflux te hebben. Hij huilde dag en nacht bijna non-stop. Julia was een pittig ding die midden in haar peuterpuberteit zat toen Ezra werd geboren. Die combinatie was heel pittig. Remco moest gewoon aan het werk en ik bleef met Ezra en Julia thuis. Die dagen waren slopend met een huilende baby in de draagzak en een peuter die ook aandacht wil. Julia besloot ook nog eens te stoppen met haar middagslaapje toen Ezra nog heel klein was, dus er was voor mij geen moment om even rust te pakken. Gelukkig kreeg Ezra toen hij drie maanden oud was medicijnen die hielpen (maagzuurremmers) en ging het een stukje beter. Vooral het huilen werd aanzienlijk minder. Ik durfde het aan om één keer per week een middagje een oppas te laten komen, zodat ik even bij kon slapen. Onze nachten waren namelijk knap waardeloos. Ezra werd heel veel wakker en huilde ook veel in de avond en nacht. Als ik er nu op terugkijk was dit de zwaarste periode uit mijn leven tot nu toe. Gelukkig was onze liefde voor Ezra en Julia wel enorm groot en Remco en ik hebben elkaar op ons zwaktst gezien en gevochten voor ons gezin en dat heeft ons als stel ijzersterk gemaakt. Ik heb me nog nooit zo eenzaam gevoeld als in die periode. Dit was voor niemand te doen geweest. Ik belandde dus ook toen Ezra 1,5 jaar was in een burn-out. Door een jaar lang goede hulp van een therapeut en psycholoog (die een postnatale depressie vaststelde), leerde ik zoveel over mezelf en kwam ik er weer bovenop. Van één naar twee kinderen was voor ons erg pittig, maar dat waren de omstandigheden. Gelukkig is de kans op een huilbaby klein en heb ik tot nu toe in mijn omgeving niemand getroffen met een huilbaby.

De geboorte van Samuel:

Nadat mijn traject bij de psycholoog afgerond was voelde ik me zo goed en sterk! Ik had veel over mezelf geleerd en vond een hoop rust daardoor. En toen begon het toch te kriebelen. Toch nog een derde kindje? Maar wat als dit kindje ook weer zoveel huilt? Dat trekken we echt niet! Toch gingen we ervoor. Dit omdat we ons niet door angst wilden laten leiden. Mijn zwangerschap was fijn, maar lichamelijk zwaar. Mijn benen deden erg pijn en lopen ook. Gelukkig waren het geen bekkenklachten, maar zaten mijn spieren bekneld door de zwangerschap. Aan het eind was ik het echt spuugzat. En toen besloot Samuel ook nog eens 12 dagen te laat op de wereld te komen. Dat was wel bikkelen. Na een droombevalling had ik een geweldige kraamweek. Wel druk hoor met drie kids, maar ik heb lang in bed gelegen en echt veel ‘quality time’ met Samuel gehad. De kraamverzorgster bracht veel tijd door met de oudste twee. Dat was erg fijn. Samuel deed het supergoed en had een vliegende start. We merkten de eerste dag al dat hij geen reflux had. Je weet in ieder geval goed waar je op moet letten. Ik merkte aan mezelf dat ik een stuk ouder en wijzer was geworden. Ik liet me niet onzeker maken door anderen en bij elk probleem dat ik tegenkwam zocht ik naar verschillende oplossingen en koos ik hetgeen wat het meest bij ons past. Zo ging ik met Samuel mijn eigen weg en ik trok me veel minder aan van de adviezen en meningen van mensen. De eerste maanden van Samuels leven vond ik best pittig. Het was een extreem warm voorjaar en zomer. Samuel sliep alleen oké als hij gedragen werd in de draagzak, dus dat deden we de eerste tijd. Op een gegeven moment ging ik door mijn rug en kon ik hem niet meer dragen. Toen was het best veel huilen in het bedje of in de wagen. Ook ging het borstdrinken niet altijd geweldig en weigerde hij regelmatig de borst wat ook weer voor veel gehuil zorgde. Vooral de avonden waren erg onrustig en we konden altijd pas laat gaan slapen. Toen brak de zomervakantie aan. De eerste vier weken moest Remco gewoon werken en was ik thuis met de kids. Samuel deed vier slaapjes op een dag en het was in die tijd buiten bloedheet, waardoor hij niet in zijn eigen bedje kon slapen. Ik liep daarom buiten rond met de kinderwagen totdat Samuel sliep. Julia en Ezra zaten thuis achter de TV en ik liep elke keer langs en keek door het raam of het goed met ze ging. Dit was eigenlijk tegen mijn principes in, maar ik had geen keuze. Na de zomervakantie werd alles beter. Het was niet meer zo warm, Samuel sliep in zijn eigen bedje en Julia en Ezra zaten weer heerlijk in het schoolritme. Vanaf dat moment (Samuel was toen ruim 4 maanden) ben ik echt gaan genieten en was er meer rust voor mij. Ook de avonden hadden we weer terug. Samuel sliep niet door, maar was wel de beste slaper van de drie kids. Gemiddeld konden we wel een uurtje of 7 á 8 maken per nacht, dus dat was dikke prima. Ik merk dat we met een derde kind zo relaxt zijn, omdat je alles eigenlijk al weet. Dat is heerlijk en echt genieten! Een derde doe je er zo even bij klopt dus wel in zekere zin, maar toch was dat de eerste vier maanden niet het geval bij ons. Nu is het genieten geblazen met z’n vijven en zijn we echt heel blij met hoe het allemaal gaat.

Conclusie: een baby heeft altijd impact op je gezin. De omstandigheden bepalen alleen enorm hoe veel impact het heeft. Zo heeft ieder zijn eigen verhaal. Blijf vertrouwen op jezelf, je partner en je baby.

Hoe zit dat bij jou? Hoe denk je dat het zal zijn om moeder te worden? En als je al moeder bent, hoe vond je de overgang naar het moeder zijn of naar 2 of 3 kinderen? Ik ben heel benieuwd!

Liefs, Hanneke


Marielle

Stille tijd op je mobiele telefoon

12 september 2019


Het geloof is heel belangrijk voor ons als zussen. We zijn hier alle drie op onze eigen manier mee bezig en vinden het een belangrijk element in ons leven. Zelf merk ik alleen vaak dat ik er minder tijd mee bezig ben, dan ik zou willen. De drukte van alle dag – werk, sociale contacten, huishouden – slokken een hoop van je tijd op. Daarnaast merk ik ook dat mijn mobiele telefoon een sterke afleider is om regelmatig met het geloof bezig te zijn. Ik heb daarvoor voor mijzelf wat kleine trucjes bedacht om er automatisch toch wat meer mee bezig te zijn. Benieuwd wat dat zijn? Lees dan snel verder


Hanneke

Onze eerste kampeervakantie met ons gezinnetje

2 september 2019


Lieve volgers en lieve zusjes,

De afgelopen jaren zijn we elke zomer op vakantie geweest met ons gezin, maar huurden we over het algemeen een huisje. Dit omdat we eigenlijk altijd een kind hadden dat nog niet doorsliep en omdat we zelf nog geen kampeermiddel in ons bezit hadden. Maar diep in mijn hart ben ik een echte kampeerder. Een half jaartje geleden hadden Remco en ik het er al over om een vouwwagen aan te gaan schaffen op den duur. Dat zou ook betekenen dat we een trekhaak op onze auto moeten laten zetten of een nieuwe auto moeten kopen met trekhaak. Dit werd ons nieuwe spaardoel! Iets voor in de toekomst, wanneer we het geld bij elkaar hebben gespaard. Later boden mijn zwager en schoonzus ons aan om met hun vouwwagen op vakantie te mogen gaan. Super fijn! Hoe dat ons bevallen is (met natuurlijk wat leuke vakantiekiekjes) zie en lees je hieronder.


Marielle

8 dingen die je niet moet zeggen tegen een (potentieel) zwangere vrouw

26 augustus 2019


Sinds ik bekend heb gemaakt dat ik in verwachting ben, krijg ik zoveel lieve en steunende berichten van mensen. Lieve kaartjes, complimentjes over mijn buik en mensen die vertellen hoe blij ze voor ons zijn dat we een kindje zullen gaan krijgen. Ik geniet daar heel erg van en voel mij echt geliefd door al deze lieve woorden.

Wat echter ook zo is, is dat een zwangerschap ook heel veel andere dingen bij mensen naar boven haalt. Het is voor veel mensen een heel herkenbare periode, waar ze vaak goed of grappig bedoelt, niet zo tactische opmerkingen over maken. Vandaag deel ik een paar van de opmerkingen die ik tegenkom.


this or that, this or that tag, tussen3zussen,
Samen

This or that TAG

12 augustus 2019


this or that, this or that tag, tussen3zussen,Keuzes maken is nooit makkelijk, maar vandaag gaan we het doen. Door middel van 9 this or that vragen geven wij ons een beetje bloot en kan jij ons beter leren kennen! Als je het leuk vindt kan je de keuzevragen in de reactie ook overnemen! Dan kunnen we jullie ook een beetje beter leren kennen! Laten we snel verder gaan naar alle vragen!


Marielle

Personal: Huisje, boompje, BABY!

29 juli 2019


De afgelopen maanden is er zoveel gebeurd! Mijn leven heeft op bepaalde gebieden een grote verandering ondergaan. Graag praat ik jullie in een foto-overzicht even bij over wat er allemaal in mijn leven speelt. Lees snel verder!


Samen

Onze favoriete haarproducten/adresjes

15 juli 2019


Hoi lieve volgers,

Vandaag weer een gezellig gezamenlijk geschreven artikel en dit keer over de haardos op ons hoofd. Wij hebben alle drie heel verschillend haar: Marielle een dikke bos lang haar met een beetje slag erin, Elize wat dunner stijlvallend haar wat ontzettend mooi glanst en Hanneke heeft fijn haar met veel slag erin en draagt het wat korter. Zouden deze verschillen dan ook betekenen dat we hele andere verzorging voor ons haar nodig hebben? We gaan het ontdekken in dit artikel. Lees je mee?


Hanneke

Bucket list voor de zomervakantie

8 juli 2019


Lieve zussen en lieve volgers,

Vorig jaar zag ik erg tegen de zomervakantie op. Ik had natuurlijk kleine Samuel (3 maanden oud), Julia van 6 jaar oud en Ezra van 4 jaar oud. En ik was vier weken achter elkaar alleen met hen thuis in de zomervakantie. Als ik dacht aan die vier weken met een baby die héél veel aandacht vroeg en daarnaast nog twee erwtjes die geëntertaind moesten worden bij tijd en wijlen, sprongen de tranen van wanhoop al in mijn ogen. Om mezelf te helpen maakte ik een lijst aan in de app Wunderlist met de naam: ideeën voor de zomervakantie. In die lijst ben ik al van tevoren gaan bijhouden wat ik in de vakantie met de kids zou kunnen gaan doen. Deze lijst heb ik er dit jaar weer bij gepakt en aangevuld met nieuwe ideeën. Ideaal! Wie weet is dit ook wat voor jou. Hoef je niet eens mama voor te zijn, je kan ook zo’n lijst maken als je bang bent dat je je verveelt in de vakantie of al wat voorpret wil hebben voordat je op vakantie gaat. Mijn lijst deel ik hieronder met jullie.


Hanneke

Hoe ik plan in drukke tijden

20 juni 2019


Lieve volgers en lieve zusjes,

Misschien ken je dat wel. Dat je rondloopt en dat het net lijkt alsof je hoofd een pan is vol met maiskorrels die aan het ontpoppen zijn. Elke keer komt er weer iets in je hoofd oppoppen. ‘O ja, dit moet ook gedaan worden. Shit, hier moet ik ook nog wat mee doen.’ Dit kan mij erg gestrest maken. Bij mij helpt het dan om weer even echt gestructureerd te gaan plannen. Oftewel, lijstjes maken en afstrepen. En stiekem vind ik dat heerlijk om te doen! Ik ben namelijk niet zo stressbestendig en lijstjes geven mij enorm veel rust en veel minder stress. In dit artikel wil ik je vertellen hoe ik plan en welke tools ik hiervoor gebruik.


Samen

Mijn zussen shoppen mijn outfit

27 mei 2019


Een aantal weken terug konden jullie lezen over de outfits die Hanneke en Marielle uitkozen voor Elize. Vandaag kiezen Marielle en Elize een outfit voor Hanneke. Hanneke heeft een kindje van één en vindt dat aan haar lichaam nog steeds af is te zien dat ze drie kinderen heeft gebaard. Nu de borstvoedingsperiode en de babytijd voorbij is wil Hanneke zich graag weer in wat nieuwe kleding steken. Kleding die haar buik niet benadrukt en die ze zowel thuis als naar haar werk kan dragen. Hanneke wil dat de kleding hip is, dat ze zich er aantrekkelijk in voelt en dat de kleding bij haar leeftijd past. Kijken jullie mee naar wat Marielle en Elize voor haar uit hebben gezocht?


Hanneke

Praten van hart tot hart: de overgang van 0 naar 1, van 1 naar 2 en van 2 naar 3 kinderen.

16 september 2019


Lieve volgers en lieve zusjes,

Ik heb lang nagedacht over wat voor artikel ik zou gaan schrijven vandaag. Al denkende kwam ik erachter dat ik toch heel graag artikelen schrijf in de rubriek ‘praten van hart tot hart’. Ik heb zoveel dingen die mij van het hart moeten en ik met jullie zou willen delen. Omdat jullie (Marielle en Elize) allebei bijna moeder worden lijkt het mij leuk om vandaag mijn ervaring te delen rondom het moeder worden van een eerste, tweede en derde kind. Is die overgang van één naar twee kinderen nou echt zo groot? En doe je een derde er zo even bij? Dat zijn de meest gangbare verhalen die je hoort. Mijn ervaring hierbij deel ik hieronder en ik deel natuurlijk mooie plaatjes rondom de geboorte van mijn drie prachtige kinderen. Ook zal ik een paar linkjes toevoegen naar mijn ‘oude’ praten van hart tot hart artikelen, die te maken hebben met dit artikel. Lees je lekker mee?

De geboorte van Julia:

Onze oudste dochter is op 15 mei 2012 geboren. Ik had een heerlijke zwangerschap en heb er heel erg van genoten. Ik werkte fulltime als juf voor de klas tot mijn verlof en ik vond dat vooral aan het einde best wel pittig met mijn dikke buik. Tijdens mijn zwangerschap werd ik al echt een moeder. Ik was zo trots op het kindje in mijn buik en benieuwd hoe ze eruit zou komen te zien. Verder ging ik er onbevangen en wellicht een beetje naïef in. Ik had zoiets van: ik kan me er toch geen precieze voorstelling van het ouderschap maken, dus we gaan het gewoon zien. Remco en ik hoorden bij een jonge vriendengroep, waarin nog niemand toe was aan kinderen krijgen. Ook in mijn eigen familie waren er nog geen kinderen. Mijn schoonzussen kregen wel allebei een kindje een jaar voor Julia werd geboren. Maar die wonen op afstand en ik spreek en zie ze niet zo vaak. Ik weet wel dat mijn schoonzussen het er samen over hadden dat ze zelfs geen tijd meer hadden om te douchen en dat ik dacht: ‘huh, de baby slaapt toch gewoon en dan kan jij toch douchen?!’ Toen werd Julia geboren. Remco en ik zaten echt op een roze wolk. We hadden een geweldige kraamweek en waren dolverliefd op Julia. Ook de tijd die volgde bleven we dolgelukkig en zaten we allebei helemaal in de papa en mama rol. We volgden elke ontwikkeling die ze maakte op de voet en konden zo genieten van alle nieuwe vaardigheden die ze zich eigen maakte. Wel vond ik het in bepaalde opzichten best wel pittig en zwaar. Pittig op het vlak van relatie. Remco en ik waren erg veel met haar bezig en vonden het moeilijk om onze man-vrouw rol op te pakken. We misten dat stukje ontzettend. In de eerste periode met Julia moesten we zo wennen aan de nieuwe verhoudingen dat we ook best regelmatig ruzie hadden met elkaar. Ook vond ik de gebroken nachten best zwaar. Ik gaf borstvoeding en Julia was 1,5 jaar lang een flinke nachtbraker. Soms hielp voeding, maar soms ook niet en dan zaten we lang met haar op. Wel is het fijn bij een eerste dat je tijdens slaapjes ook zelf even kan gaan liggen. Soms gunde ik mezelf die tijd, maar vaak genoeg moest er voor mijn gevoel ook erg veel in huis gebeuren en was ik daar druk mee. Daarnaast moest ik erg wennen aan het feit dat Julia de regie had en baby’s vaak net niet doen wat jij hebt bedacht. En het feit dat haar ritme om de haverklap wisselde en ik weer een nieuw ritme moest bedenken en daar mijn weg in moest vinden, was ook best wel schakelen elke keer. Alles is nieuw en zo overweldigend. En inderdaad, zoals mijn schoonzussen al hadden voorspeld, soms was er zelfs geen tijd om even te douchen. Ook mijn lichaam maakte mij onzeker. Ik was 25 kilo aangekomen en ik voelde me niet lekker in mijn lijf. Ik vond het echt een moederlijf en voelde me niet aantrekkelijk. Er werd mij regelmatig gevraagd of ik zwanger was (terwijl ik met Julia in de kinderwagen liep…dus….!!). Ik voelde me onzeker in mijn veranderde lichaam en ook naar Remco toe. Ik merkte ook dat ik me best alleen kon voelen. Met een baby ga je niet de hele dag op stap en Julia sliep eigenlijk toch echt het beste in haar bed toen ze iets ouder werd. Ik was best veel alleen thuis met haar. Wel ben ik ons huis enorm gaan waarderen en vond ik het ook weer een heerlijk plekje om te zijn. Het laatste wat mij ook best onzeker kon maken was de mening en het advies van andere mensen. Naast positieve woorden en complimenten krijg je ook regelmatig ongevraagd advies of een sneer als beginnende moeder. En ik (met al mijn hormonen) kon daar niet zo goed tegen. Het maakte keuzes maken alleen maar moeilijker. Kortom de babytijd van Julia was een ontzettende roze wolk, maar ondanks dat ook een zware periode waarin ik heel erg moest wennen aan mijn nieuwe rol als moeder.

De geboorte van Ezra:

Toen Julia 15 maanden was werd ik zwanger van Ezra. De zwangerschap verliep prima, op wat gekke kwaaltjes na. Ik had een prachtige buik en kwam minder kilo’s aan dan de vorige keer. Mijn lieve, drukke, ondernemende dreumes Julia hield me goed in beweging en dat wierp zijn vruchten af. Op 12 juli 2014 werd Ezra geboren. Remco en ik waren meteen dolverliefd. Wat een prachtig ventje en wat een mooi, fijn hoofdje. De kraamweek verliep niet zo op een roze wolk als bij Julia, want Ezra begon al vrij snel best veel te huilen, vooral na de voeding. De eerste kraamverzorgster die er was had ik niet heel erg een klik mee. Zij viel opeens uit en toen kwam er een ander. Dat was voor mij wel even slikken. Maar het was een lief mens. Toch kijk ik met gemengde gevoelens op de kraamweek terug, omdat het gewoon best pittig was met Ezra en Remco veel bezig was met Julia. We hadden onze handen vol, ondanks de hulp van de kraamzorg en anderen. Na de kraamweek werd het er niet beter op. Ezra bleek een huilbaby te zijn en reflux te hebben. Hij huilde dag en nacht bijna non-stop. Julia was een pittig ding die midden in haar peuterpuberteit zat toen Ezra werd geboren. Die combinatie was heel pittig. Remco moest gewoon aan het werk en ik bleef met Ezra en Julia thuis. Die dagen waren slopend met een huilende baby in de draagzak en een peuter die ook aandacht wil. Julia besloot ook nog eens te stoppen met haar middagslaapje toen Ezra nog heel klein was, dus er was voor mij geen moment om even rust te pakken. Gelukkig kreeg Ezra toen hij drie maanden oud was medicijnen die hielpen (maagzuurremmers) en ging het een stukje beter. Vooral het huilen werd aanzienlijk minder. Ik durfde het aan om één keer per week een middagje een oppas te laten komen, zodat ik even bij kon slapen. Onze nachten waren namelijk knap waardeloos. Ezra werd heel veel wakker en huilde ook veel in de avond en nacht. Als ik er nu op terugkijk was dit de zwaarste periode uit mijn leven tot nu toe. Gelukkig was onze liefde voor Ezra en Julia wel enorm groot en Remco en ik hebben elkaar op ons zwaktst gezien en gevochten voor ons gezin en dat heeft ons als stel ijzersterk gemaakt. Ik heb me nog nooit zo eenzaam gevoeld als in die periode. Dit was voor niemand te doen geweest. Ik belandde dus ook toen Ezra 1,5 jaar was in een burn-out. Door een jaar lang goede hulp van een therapeut en psycholoog (die een postnatale depressie vaststelde), leerde ik zoveel over mezelf en kwam ik er weer bovenop. Van één naar twee kinderen was voor ons erg pittig, maar dat waren de omstandigheden. Gelukkig is de kans op een huilbaby klein en heb ik tot nu toe in mijn omgeving niemand getroffen met een huilbaby.

De geboorte van Samuel:

Nadat mijn traject bij de psycholoog afgerond was voelde ik me zo goed en sterk! Ik had veel over mezelf geleerd en vond een hoop rust daardoor. En toen begon het toch te kriebelen. Toch nog een derde kindje? Maar wat als dit kindje ook weer zoveel huilt? Dat trekken we echt niet! Toch gingen we ervoor. Dit omdat we ons niet door angst wilden laten leiden. Mijn zwangerschap was fijn, maar lichamelijk zwaar. Mijn benen deden erg pijn en lopen ook. Gelukkig waren het geen bekkenklachten, maar zaten mijn spieren bekneld door de zwangerschap. Aan het eind was ik het echt spuugzat. En toen besloot Samuel ook nog eens 12 dagen te laat op de wereld te komen. Dat was wel bikkelen. Na een droombevalling had ik een geweldige kraamweek. Wel druk hoor met drie kids, maar ik heb lang in bed gelegen en echt veel ‘quality time’ met Samuel gehad. De kraamverzorgster bracht veel tijd door met de oudste twee. Dat was erg fijn. Samuel deed het supergoed en had een vliegende start. We merkten de eerste dag al dat hij geen reflux had. Je weet in ieder geval goed waar je op moet letten. Ik merkte aan mezelf dat ik een stuk ouder en wijzer was geworden. Ik liet me niet onzeker maken door anderen en bij elk probleem dat ik tegenkwam zocht ik naar verschillende oplossingen en koos ik hetgeen wat het meest bij ons past. Zo ging ik met Samuel mijn eigen weg en ik trok me veel minder aan van de adviezen en meningen van mensen. De eerste maanden van Samuels leven vond ik best pittig. Het was een extreem warm voorjaar en zomer. Samuel sliep alleen oké als hij gedragen werd in de draagzak, dus dat deden we de eerste tijd. Op een gegeven moment ging ik door mijn rug en kon ik hem niet meer dragen. Toen was het best veel huilen in het bedje of in de wagen. Ook ging het borstdrinken niet altijd geweldig en weigerde hij regelmatig de borst wat ook weer voor veel gehuil zorgde. Vooral de avonden waren erg onrustig en we konden altijd pas laat gaan slapen. Toen brak de zomervakantie aan. De eerste vier weken moest Remco gewoon werken en was ik thuis met de kids. Samuel deed vier slaapjes op een dag en het was in die tijd buiten bloedheet, waardoor hij niet in zijn eigen bedje kon slapen. Ik liep daarom buiten rond met de kinderwagen totdat Samuel sliep. Julia en Ezra zaten thuis achter de TV en ik liep elke keer langs en keek door het raam of het goed met ze ging. Dit was eigenlijk tegen mijn principes in, maar ik had geen keuze. Na de zomervakantie werd alles beter. Het was niet meer zo warm, Samuel sliep in zijn eigen bedje en Julia en Ezra zaten weer heerlijk in het schoolritme. Vanaf dat moment (Samuel was toen ruim 4 maanden) ben ik echt gaan genieten en was er meer rust voor mij. Ook de avonden hadden we weer terug. Samuel sliep niet door, maar was wel de beste slaper van de drie kids. Gemiddeld konden we wel een uurtje of 7 á 8 maken per nacht, dus dat was dikke prima. Ik merk dat we met een derde kind zo relaxt zijn, omdat je alles eigenlijk al weet. Dat is heerlijk en echt genieten! Een derde doe je er zo even bij klopt dus wel in zekere zin, maar toch was dat de eerste vier maanden niet het geval bij ons. Nu is het genieten geblazen met z’n vijven en zijn we echt heel blij met hoe het allemaal gaat.

Conclusie: een baby heeft altijd impact op je gezin. De omstandigheden bepalen alleen enorm hoe veel impact het heeft. Zo heeft ieder zijn eigen verhaal. Blijf vertrouwen op jezelf, je partner en je baby.

Hoe zit dat bij jou? Hoe denk je dat het zal zijn om moeder te worden? En als je al moeder bent, hoe vond je de overgang naar het moeder zijn of naar 2 of 3 kinderen? Ik ben heel benieuwd!

Liefs, Hanneke


Marielle

Stille tijd op je mobiele telefoon

12 september 2019


Het geloof is heel belangrijk voor ons als zussen. We zijn hier alle drie op onze eigen manier mee bezig en vinden het een belangrijk element in ons leven. Zelf merk ik alleen vaak dat ik er minder tijd mee bezig ben, dan ik zou willen. De drukte van alle dag – werk, sociale contacten, huishouden – slokken een hoop van je tijd op. Daarnaast merk ik ook dat mijn mobiele telefoon een sterke afleider is om regelmatig met het geloof bezig te zijn. Ik heb daarvoor voor mijzelf wat kleine trucjes bedacht om er automatisch toch wat meer mee bezig te zijn. Benieuwd wat dat zijn? Lees dan snel verder


Hanneke

Onze eerste kampeervakantie met ons gezinnetje

2 september 2019


Lieve volgers en lieve zusjes,

De afgelopen jaren zijn we elke zomer op vakantie geweest met ons gezin, maar huurden we over het algemeen een huisje. Dit omdat we eigenlijk altijd een kind hadden dat nog niet doorsliep en omdat we zelf nog geen kampeermiddel in ons bezit hadden. Maar diep in mijn hart ben ik een echte kampeerder. Een half jaartje geleden hadden Remco en ik het er al over om een vouwwagen aan te gaan schaffen op den duur. Dat zou ook betekenen dat we een trekhaak op onze auto moeten laten zetten of een nieuwe auto moeten kopen met trekhaak. Dit werd ons nieuwe spaardoel! Iets voor in de toekomst, wanneer we het geld bij elkaar hebben gespaard. Later boden mijn zwager en schoonzus ons aan om met hun vouwwagen op vakantie te mogen gaan. Super fijn! Hoe dat ons bevallen is (met natuurlijk wat leuke vakantiekiekjes) zie en lees je hieronder.


Marielle

8 dingen die je niet moet zeggen tegen een (potentieel) zwangere vrouw

26 augustus 2019


Sinds ik bekend heb gemaakt dat ik in verwachting ben, krijg ik zoveel lieve en steunende berichten van mensen. Lieve kaartjes, complimentjes over mijn buik en mensen die vertellen hoe blij ze voor ons zijn dat we een kindje zullen gaan krijgen. Ik geniet daar heel erg van en voel mij echt geliefd door al deze lieve woorden.

Wat echter ook zo is, is dat een zwangerschap ook heel veel andere dingen bij mensen naar boven haalt. Het is voor veel mensen een heel herkenbare periode, waar ze vaak goed of grappig bedoelt, niet zo tactische opmerkingen over maken. Vandaag deel ik een paar van de opmerkingen die ik tegenkom.


this or that, this or that tag, tussen3zussen,
Samen

This or that TAG

12 augustus 2019


this or that, this or that tag, tussen3zussen,Keuzes maken is nooit makkelijk, maar vandaag gaan we het doen. Door middel van 9 this or that vragen geven wij ons een beetje bloot en kan jij ons beter leren kennen! Als je het leuk vindt kan je de keuzevragen in de reactie ook overnemen! Dan kunnen we jullie ook een beetje beter leren kennen! Laten we snel verder gaan naar alle vragen!


Marielle

Personal: Huisje, boompje, BABY!

29 juli 2019


De afgelopen maanden is er zoveel gebeurd! Mijn leven heeft op bepaalde gebieden een grote verandering ondergaan. Graag praat ik jullie in een foto-overzicht even bij over wat er allemaal in mijn leven speelt. Lees snel verder!


Samen

Onze favoriete haarproducten/adresjes

15 juli 2019


Hoi lieve volgers,

Vandaag weer een gezellig gezamenlijk geschreven artikel en dit keer over de haardos op ons hoofd. Wij hebben alle drie heel verschillend haar: Marielle een dikke bos lang haar met een beetje slag erin, Elize wat dunner stijlvallend haar wat ontzettend mooi glanst en Hanneke heeft fijn haar met veel slag erin en draagt het wat korter. Zouden deze verschillen dan ook betekenen dat we hele andere verzorging voor ons haar nodig hebben? We gaan het ontdekken in dit artikel. Lees je mee?


Hanneke

Bucket list voor de zomervakantie

8 juli 2019


Lieve zussen en lieve volgers,

Vorig jaar zag ik erg tegen de zomervakantie op. Ik had natuurlijk kleine Samuel (3 maanden oud), Julia van 6 jaar oud en Ezra van 4 jaar oud. En ik was vier weken achter elkaar alleen met hen thuis in de zomervakantie. Als ik dacht aan die vier weken met een baby die héél veel aandacht vroeg en daarnaast nog twee erwtjes die geëntertaind moesten worden bij tijd en wijlen, sprongen de tranen van wanhoop al in mijn ogen. Om mezelf te helpen maakte ik een lijst aan in de app Wunderlist met de naam: ideeën voor de zomervakantie. In die lijst ben ik al van tevoren gaan bijhouden wat ik in de vakantie met de kids zou kunnen gaan doen. Deze lijst heb ik er dit jaar weer bij gepakt en aangevuld met nieuwe ideeën. Ideaal! Wie weet is dit ook wat voor jou. Hoef je niet eens mama voor te zijn, je kan ook zo’n lijst maken als je bang bent dat je je verveelt in de vakantie of al wat voorpret wil hebben voordat je op vakantie gaat. Mijn lijst deel ik hieronder met jullie.


Hanneke

Hoe ik plan in drukke tijden

20 juni 2019


Lieve volgers en lieve zusjes,

Misschien ken je dat wel. Dat je rondloopt en dat het net lijkt alsof je hoofd een pan is vol met maiskorrels die aan het ontpoppen zijn. Elke keer komt er weer iets in je hoofd oppoppen. ‘O ja, dit moet ook gedaan worden. Shit, hier moet ik ook nog wat mee doen.’ Dit kan mij erg gestrest maken. Bij mij helpt het dan om weer even echt gestructureerd te gaan plannen. Oftewel, lijstjes maken en afstrepen. En stiekem vind ik dat heerlijk om te doen! Ik ben namelijk niet zo stressbestendig en lijstjes geven mij enorm veel rust en veel minder stress. In dit artikel wil ik je vertellen hoe ik plan en welke tools ik hiervoor gebruik.


Samen

Mijn zussen shoppen mijn outfit

27 mei 2019


Een aantal weken terug konden jullie lezen over de outfits die Hanneke en Marielle uitkozen voor Elize. Vandaag kiezen Marielle en Elize een outfit voor Hanneke. Hanneke heeft een kindje van één en vindt dat aan haar lichaam nog steeds af is te zien dat ze drie kinderen heeft gebaard. Nu de borstvoedingsperiode en de babytijd voorbij is wil Hanneke zich graag weer in wat nieuwe kleding steken. Kleding die haar buik niet benadrukt en die ze zowel thuis als naar haar werk kan dragen. Hanneke wil dat de kleding hip is, dat ze zich er aantrekkelijk in voelt en dat de kleding bij haar leeftijd past. Kijken jullie mee naar wat Marielle en Elize voor haar uit hebben gezocht?